Mitolojide kelebek ateşi simgeler, ateşe koşan pervane böceğinin yanıp ateşle bağdaşmasıdır. Eski Yunan'da ise ruhun beden üzerindeki etkisini ve bu etkinin yarattığı büyük değişimleri simgeler. Mavi kelebek, saf ruhu simgeler. Bu, monoton hayatını sürdüren sıradan bir insanın hikayesi. Bu, o sıradan insanın hayatının bir anda nasıl değişebileceğinin hikayesi. İnançlarınızı sorgulayın. Çünkü en büyük maceralar en akıl almaz şeylere inanmakla başlar.

Geleceğime dair kararları kim veriyor? Ailem mi? Arkadaşlarım mı? Yoksa geçmişte ne yaşadığıma dair hiçbir bir fikri olmayan insanlar mı? İyi veya kötü biri miyim bilmiyorum ama eski ben olmadığım açıkça ortada. Siren sesleri sokakları dolduruyor, bir kaçağın haberleri ana haber bültenlerini işgal ediyordu. Kimi, ellerinden kaçırdıklarına dair en küçük bir fikri olmayan polisler beni sorguluyordu. Tek bir şeyden emindim: HİÇBİR ŞEY ESKİSİ GİBİ OLMAYACAK! Üçlemenin ikinci kitabı olan Kaçak, akıllara durgunluk veren bir kaçışın, yürekleri sızlatacak bir dramın, imkânsızın gerçekleştiği bir gizemin hikâyesidir. ©Tüm Hakları Saklıdır. (17.07.2019)

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

"Acıdan geçemeyen kadının, acısı bitemeyen adamla; kırık dökük sevdası." Kendini bilmez bir gecede, ay tamda göğün bağrında uyuklarken başladı her şey. Kader; dizleri yaralı bir kızı, dudakları kan kokulu bir adamın koynuna sardı. Yitirdiği hafızasının ardından, hiç bilmediği bir adamın elini tuttu. Geçmişi hatırlamaya çaba gösterdiği her an kendiyle ilgili bilinmezlere daldı. Adam her an köşe başındaydı, soluğundaydı ve ne parmağındaki yüzük, ne de hatırlamadığı geçmiş bu ihtirasa mani olamadı. Oysa ki şeytanın ini, adamın köşesi kıvrılmış zihniydi. Kadın adamın cehennemiydi; saf ateşin koynu, zemheri kışın soluğu.

"Onun ölü kalbinin feryadını duyabilen yegâne insandım, o da dahil."

Kendini yazı yazmaya adayan ve yazdıklarını herkesten saklayan genç bir kız. Yazmak onun için bu dünyada bir kaçış yolu. Tek sorunu mutlu sonlardan nefret ediyor olması. Gerçek dünyada mutlu sonlara inanmadığı için yazdığı hikayeleride mutsuz son ile yazıyor. Bir gün uyandığında bu karakterleri, evinde görürse ne olur? Bu hikayenin sonu nasıl bitecek peki?

-WATTYS 2017 KAZANANI- Başrolde ben olan bir film düşledim önce. Kitaplarda olduğundan daha gerçek, filmlerde olduğundan daha hayal! Zaman tüm renkleri silip süpürürken bir çocuk yetiştirdim zihnimin ıssız odalarında. Her yer siyaha özenip cansızlaşırken aniden kar yağdı kalbimin soğuk sokaklarında. Sonra iki beden düştü kalbime. Her yer tıpkı o zamanda olduğu gibi beyaza boyanırken, bir kaç kar tanesi düştü saçlarıma. Yeşil cennet, mavi okyanusa karışırken yelkovan akrebin peşinden koşmayı bıraktı. Akrep yelkovana küstü. Her taraf kar tanelerine özendiğinde sadece bir mavi, bir yeşil kaldı koca dünyada. Her renk ayrı bir gökkuşağını oluştururken; BEN YEŞİLİ SAKLADIM KİMSE GÖRMESİN DİYE. MAVİYİ KORUDUM SEN KIZMA DİYE. ÇÜNKÜ YEŞİLİN EN GÜZEL TONU SENDE, MAVİNİN EN ÇİRKİN TONU BENDEYDİ.

-Tamamlandı- Bilinmeyen numara: Şşş Bilinmeyen numara: Aloğ Bilinmeyen numara: Sarpişkom Bilinmeyen numara: Bir şey sorabilir miyim Sarpişkom? (Görüldü) Sarpişkom: Gece gece bildirim panelimi sikme sebebini öğrenebilir miyim? Bilinmeyen numara: Sarpişkom bacaklarını neyle alıyorsun?