"Ben buyum..." dedim dalgın sesimle. "Deniz'im siyah, Güneş'im siyah... Hayatımdaki tek renk siyah..." Gözlerimi resimden çekerek Barlas'a çevirdim, omuzlarımı kaldırıp indirdikten sonra dolu gözlerimle konuştum. "Benim dünyam siyah..." Gözlerini kısarak "Sen..." dediğinde sertçe yutkundu, "Senin..." Devamını getiremedi. Kalbimdeki en ufak cesaret kırıntısına kadar tutundum. Kalbim onun için attı, dudaklarım sadece onun için aralandı. Kafamı ağır ağır salladım. "Her şey sensin... Yanlış, belki de doğru ama böyle... Bu böyle..." ***************** 4.5.19 İtiraf #1 Tarifsiz #1 Genel #11

Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.

Gecenin karanlığı onun tenine işlemişti. O katran karası gözleri ile beni bu saplantısına mahkûm edecekti. Canımı çok yakacaktı belki ama yine de parmak uçlarına bağlanmış bir kukladan farksızdım. Onu istiyordum sonsuza kadar her şeyi ile... Beni kendi yarattığı karanlık dünyaya saplantılı bir şekilde çekiyordu. Ona karşı gücüm bir meltem rüzgarından farksızdı. O ise bir fırtınaydı... {⚡} Bu o yaralı adamın hikayesiydi... Küçük kızı koruyacak tek şey adamın kanıydı ve adam kanının her bir damlasını kızın saçlarının zerrelerine damlattı ve de sonunda küçük kız kan kadar kızıl saçların sahibi oldu. Adam ise kan yerine katranı damarlarına hapsetti. Bunun sonucunda adam küçük kızının hayallerini süsleyen "gamzeli çocuk" ünvanından kovuldu. Adam acı ile yeni bir yaratık yarattı ve onun adını YAĞIZ YILDIRIM koydu. İşte bu hikaye damarlarında kan yerine katranı taşıyan canavarın, karanlık dünyasına hapsettiği kan kızılı saçların sahibi olan küçük kızının hikayesi... {⚡} SAPLANTILI BİR AŞKIN BAŞLANGIÇ HİKAYESİ... KİTAPTA YAŞ FARKI VE YETİŞKİN İÇERİK BULUNMAKTADIR. RAHATSIZ OLACAKLAR, YAŞI KÜÇÜK KARDEŞLERİMİZ VE BÖYLE KURGULARI SEVMEYENLER LÜTFEN OKUMASINLAR!! KİMSEYİ ZORLA OKUTMUYORUM!! BU KİTAPTA HİÇ BİR ŞEKİLDE KADINA-ÇOCUĞA - HER HANGİ BİR CANLIYA ŞİDDET VEYA TECAVÜZ YOKTUR!!! BÖLÜMLERİN ÇOK SONRALARINDA SADECE +18 DAHİL OLACAKTIR O KADAR... Mottomuz - "Erkek" aldatır! Her şeyine sadakatle bağlı kişi ise "Adam" dır...

(Yakında bölümler düzenlenecektir. Yeni başlayacaksanız düzenlemeyi beklemeniz faydalı olur çünkü kurgu aynı kalsa da birçok bölüm baştan yazılıyor. Şu anda düzenlenmiş bölümlerin yayınlandığı tek yer benim wp kanalım, düzenlenme tamamlanınca buraya da yüklenecek. Yeni bölümler ise düzenlenmiş bölümler buraya yüklendikten sonra kaldığı yerden devam edecek.) ☼ ☾ Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

(+18 içerik ve şiddet vardır!) Yüzünden akan terleri tek eliyle sildikten sonra iğrenç gülümsemesini yüzüne yerleştirdi ve konuşmaya başladı. "İzmarit... Sen izmaritsin! Benim izmaritim. Bunu sana asla unutturmayacağım Duru!" Ben Duru... Duru Demirhan. Hayat adı verilen bu koca tiyatro sahnesinde tutunmaya çalışan ama o sahnede sadece figüranlık yapabilen bir kızım. Yapılan hatalarda bedel ödeyen tarafım! Ve yalnızlıktan müebbet aldığımı düşündüğüm bu Dünya'da ona rastladım. Kahramanıma... ••••••••••••••••••••••••••• İşkence kitabı değildir! 6.5.20 20.7.19 Zorluk #1 Duru #1

!!!Dikkat!!! Şiddet ve Cinsellik içerir. Rahatsız edici durumlar olabilir. Rahatsız olacaklar okumasın.... Adam kızı kolundan tuttuğu gibi yatağa savurdu. Adam kıza o kadar sinirli bakıyordu ki kız o bakışlar altın da eziliyordu. Adamdan korktuğu her halinden belliydi. Kızın korku dolu bakışları adama zevk veriyordu. Kız şu an adama ne kadar haz verdiğini bilse korkusunu saklamak için elinden gelen her şeyi yapardı. Adam kıza doğru yaklaştı ve kulağına usulca fısıldadı. "Korkmak için geç kaldın küçük sen o deftere imza attığın an kendini benim önüme attın. Ama aklımdan geçenleri bir bilsen o gün defteri ne pahasına olursa olsun imzalamazdın. Ama her şey için artık çok geç sen bu kapıdan girdiğin an benim oldun. Bu gece tam olarak benim olacaksın.Bu geceyi asla unutma bu gece senin amcan yüzüne ödeyeceğin bedellerin sadece başlangıcı." Adamın her kelimesinde kızın ürkek kalbi tekrar tekrar çırpınmaya başladı. Bu adamın kendine neler yaşayabileceğini tahmin ediyordu. Ama onunla evlenmekten başka şansı yoktu. Sence neden tüm renkler birden siyаhа böründü, desene bir mаsаlın sonu dаhа göründü.... Şiddet ve Cinsellik içerir..

DÜZENLENECEKTİR Duyduğu isimle tüyleri diken diken olmuştu Begümün. Uzun zaman sonra ilk defa onu görüyordu. Özlemişti de aslında. Ancak onu unutması için etrafındakiler sayısız şey yapmıştı. Sayısız kez terapi görmüştü. Hiçbir şey ona olan içindeki aşkı değiştirememişti. Ancak kendini de onu sevmediğine inandırmaya çalışıyordu. Artık farklı bir hayatı vardı ve düzenini sürdürmenin, ayak uydurmanın derdindeydi. Çağrının yaşadığı şok da Begümünkinden farklı değildi ama Çağrı Begüm kadar kolay atlatamamıştı süreci. Hatta tam olarak atlatabildiği bile söylenemezdi. Evleri hala aynı şekilde duruyordu. Çağrı farklı eve geçse de Begümün izlerini taşıyan bu evi satmamıştı. Üstüne sinir krizleri sırasında kendini sürekli bu eve kapatır sakinleşmeyi beklerdi. Aldığı terapileri, kullandığı ilaçları Begüm gidince bırakmakmıştı. O gittikten sonra kötü olan kalbi daha da kötüleşmişti. Kimseye acıması yoktu. Çağrı vakit kaybetmeyip onların olduğu asansöre bindi. Begüm ve kucağındaki çocuğun. Çağrı kaşlarını çatmış durumu anlamaya çalışıyordu. Sevdiği kadın kendisinden sonra evlenmiş miydi? O henüz Begümü unutamamışken Begüm onu unutmuş muydu? Not: Çağrı karakteri psikolojik sorunları olan bir birey. Bu yüzden de kitaptaki yaptığı davranışların sağlıklı bir birey olarak yapmadığını unutmayalım. Not: Kitaba küfür, hakaret, nefret bildiren söylemlerin olduğu yorumları yapan kişiler engellenmektedir. İLK BÖLÜMLER DÜZENLENECEKTİR. 27.03.2020

Dudakları yavaşça boynumdan aşağı doğru inmeye başladı. Aldığım zevk anlatılamazdı. Gözlerimi kıstım ve başımı geriye doğru atarak duvara yasladım. O ise göğüslerimin üstünü öpmekle meşguldü. İlk başta öpüyor daha sonra ufak ısırıklarını hırsla göğüslerime armağan ediyordu. Parmaklarım ile saçlarını okşamaya başladım. O ise kendinden geçmişti ve ne yapacağı hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Göğüslerim de oyalanmayı bıraktı ve karnımı öperek dolgun dudakları aşağı doğru inmeye başladı. Her hareketi ile beni defalarca yakıp küle çeviriyordu. Ona karşı koymak imkansızdı. İşaret parmağını külotuma geçirdi. Daha sonra iri gözlerini bana doğru çevirdi ve boğuk bir şekilde konuştu. "İzin verir misin?" Halsiz bir şekilde gözlerimi kapattım. Ardından kısık bir sesle konuştum. "Yaşat beni, ruhumu öldürmen gerekiyorsa bile yaşat beni."

"Bırak ,bırak kolumu ." Genç kız son ses bağırıyordu. "Bırakmam, sen benimsin." "Bir yanlışlık olmalı lütfen." Kükredi bu kez adam .Daha fazla tutamadı içindekileri .Haykırdı kızın yüzüne yüzüne . "Yanlış falan yok. Birakmam lan bırakmam yıllar sonra bulmuşum yeniden gitmene izin vermem ." Kız inatla inanmak istemiyordu yaşananlara. "Ben mardinli bile değilim lütfen ben senin beşik kertmen olamam." Adamdan merhamet beklediği belliydi. Merhamet bekledi beklemesine ama bilmiyordu ki karşısındaki adamda yıllardır beklemekten , ne sabır kalmıştı ne merhamet ...

O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çimen yeşili gözlerinin derinliklerinde, karanlık bir kuyuya attığı acı dolu bir geçmişi var. Onun bir kalbi yok. O bir kimsesiz. O bir yabancı. O bir katil. O... Ediz Çağıran. Ve pençesine aldığı kurbanına aşık olmak üzere.