"Ben annemi istiyorum." diyerek bağırmak istiyordum. Ama sessiz sedasız göz yaşları dökmekten başka bir şey gelmiyordu elimden. savunmasız ve küçük bir kız çocuğu gibi hissediyordum kendimi. Daha saatler önce Annemin gül kokulu tenini kefene sarıp onu toprağa verdiğim gerçeği boğazıma bir yumru gibi oturuyordu.. Yaşadığım tüm olumsuz olayların bedenimde ve ruhumda bıraktığı yaraları sarabileceğim tek dayanağım dualarımdı. Bir Gassal olarak aklıma gelecek son şey Annemi kendi ellerimle yıkayıp kefenlemekdi.. Bu acı beni bitirir sanıyordum lâkin yaşayacak ve hayatın acı yanını gördüğüm kadar tatlı yanlarını da tecrübe edecektim. Kendi karanlığımda boğulacağımı sanarken bir çift Kara gözde boğulacağımı nereden bile bilirdim ki. Sahi bunlar hep..KADER değil mi ? *Annesini kendi elleri ile toprağa veren bir Gassal, inişli çıkışlı bir hayat, beklenmedik bir anda çıka gelen kömür karası göz-ler ve yaşadığı imtihanları konu alan bu yeni hikaye, kitaplığınızda merakla yeni bölüm bekleyeceğiniz bir hikaye olacak!* #emekharcananhiçbirşeysıradandeğildir.

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAPLAŞTIRILMIŞTIR. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE. Bir beden, iki kimlik. Cenk'i alt edip hayatını geri kazanmak için Bora'nın aklına uyan Derin, akıl hastanesindeki Kumsal'ın kimliğine bürünür ve kendisini birdenbire acımasız oyunların ortasında bulur. Savaş Atan'la olan oyunu kurallarına göre oynamak zorundadır amma kurallardan bihaberdir. Kısa zamanda Boğaç'ın desteği ve kıvrak zekasıyla Savaş'ı tam avucunun içine alacağını düşünürken Kumsal'ın gizlice oyunlara dahil olmasıyla tüm planları suya düşer. Bu akıl almaz oyunları okurken hayal gücünüzün sınırlarının zorlandığını hisseceksiniz. Aşk, nefret, tutku, acı, ölüm hepsi bir arada.

Bir aşk hikayesi yaşayalım içinde sen ol , ben olayım. Üzülmeyelim , üzüntü bizi hiç bulamasın. Sen hep ol hiçbir zaman gitme. Her yer karanlık olsa bile sen bembeyaz ol. Bana hep sen ol , sen hep farklı ol benim için. Hep elimden tut hiç bırakma. Bana yaşayamadığım hayatı alamadığım nefesi ver. Beni çok sev , bizi çok sev. E♡B ' nin hikayesi

0543#: Az önce kantinciye at etinden köfte yapıyor diye bağırdın. Efnan: Bana bilmediğim bir şey söyle. 0543#: Ben at eti seviyorum lan. Efnan: Banane lan Ebu Cehil karpuzu.

Arkeolog olan Ayliz hayatının en büyük hedefini gerçekleştirmek üzere başına neler geleceğini bilmeden Mısır ülkesinde bir piramidin içine girer. Her şey olağan bir şekilde ilerliyordu. Ta ki Ra'nın gözünü bulana kadar... Onu kendi dünyasından alarak bambaşka bir dünyaya sürükleyen o göz bir şey kazandırmıştı. Aşkı... Antik Mısır'ın gizemleriyle birlikte süregelen bir lanet ve tüm bunların yanında her şeyden bihaber olan bir Dünya. Bu onların hikayesiydi. Gecenin hakimi ile parıltısının...