Yüce engin dağlar onun evi, Ay Yıldız'ın gölgesi onun yuvasıydı. Ülkesi için varını yoğunu bütün gençliğini feda etmiş, bundan sonraki hayatında tek hayali yalnızca geriye kalan son teröristin de etkisiz hale getirilmesi olmuştu. Bir anda bütün ülkeyi sarsan "İzmir Valisine suikast girişimi" haberinin ardından, teşkilatın "Kızgın Demir" lakaplı Özel Harekatçısı Barış'ın dağdan inme vakti gelmiştir. Onu büyük bir görev ve büyülü bir şehir bekler. Bu zorlu yolculuğunda birdenbire hayatının merkezinde bulacağı bir kişi daha vardır...

"Yanlış tenlerde avunuyoruz Elçin, boşuna. Bilirim, kimse bakmaz benim baktığım gibi sana. Kimse sadece bir bakışınla kimselere anlatamadığını anlamaz benden başka.."

Duyuru

kendime kalbimi kanıtlamaktan, kanıtladığıma kendimi inandırmaktan; ve dahası kocaman bir sahada tek başıma koşmaktan, yoruldum. © birgaripzeyu

Sen hiç bu kadar aşık oldun mu? Ellerine değince kalbin yerinden çıkacak gibi oldu mu? Gözlerine bakınca.. sonsuza kadar kaybolmak istedin mi oralarda? Onu.. her seye rağmen karşılıksız sevebildin mi? Sevdim ben.. hem de hiç beklemediğim bir anda, hiç beklemediğim birini... Hayat bana en acı ve en tatlı anlatı aynanda yaşattı. Ben.. asık oldum.

DİKKAT! +18 içerir.Yaşı küçük olanlar ve okumak istemeyenler OKUMASIN!

"Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha. Aşk mıydı, değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi? "Eylül'de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda. Altına saat: 16.00 diye yazmıştın, ve saat 16.04'tü onu bulduğumda." Aşk mıydı onları bulan ya da kaybettikleri? İlk görüşte mi olmalıydı aşk, yoksa birbirini tanıdıkça mı? Peki tanıyabilir miydi insan karşısındaki o kadar kısa zamanda ve daha da önemlisi aşık olabilir miydi o kısa zamanda?

Kafamın içindeki uğultuları durduramıyordum. Onu düşünemezdim bile. Bu yanlıştı. Biz yanlıştık. Ne kadar kendimi ondan uzaklaştırmaya çalışsamda bir şekilde karşıma çıkıyor, beni kendine çekiyordu. "Kızıl şeytan." dediğinde tenimdeki bütün tüylerin diken diken olduğunu hissettim. Arkama dönüp gözlerinin içine bakacak cesareti kendimde bulamamıştım. Karşısına geçip bağırmak istiyordum. Benden uzak durması için yalvarmak istiyordum. Çığlık atmak istiyordum. Fakat yaptığım tek şey sessiz kalmak oldu. Ve zamanla, beni ele geçirmesine izin verdim.

"Sevgisizlik ayrılıktan daha zor." Aşk onun için bir kumardı ve kumar oynamadan kaybedilmezdi o kaybetmemek için kazanmaya bile çalışmamıştı. Platonik aşıktı kadın adama. Uzaktan sevmeye alışmış ve bununla yetinmişti. Ne o adamın hayatına ayak uydurabilirdi, ne de onun kendisine uymasını isteyebilirdi. Farklı tadlar tatmaya alışmış birini nasıl tek bir tadın verdiği o mükemmel hazza inandırabilirdi ki.