Eski bir elf efsanesi şöyle der; Karlı dağların kalbinde, En soğuk olanın içinde, Kış rüzgarlarıyla, Buzdan beslenerek büyür. ❄ ❄ ❄ Yanardağların kalbinde, En sıcak olanın içinde, Lav akıntılarıyla, Ateşten beslenerek büyür. ❄ ❄ ❄ Asırlar sonra tekrar, İki zıt güç bir araya gelince, Işık yayılır her yere... ❄ ❄ ❄ Bir ihanet, bir çığlık... Ateş, buz ve karanlık... Getirir kendi sonunu böylece... ❄ ❄ ❄ Yüzyıllar geçince aradan, Kimse hatırlamaz ve bilmez... Karanlığa karşı kazanılan zaferi... Ve ödenen bedeli... ★Tüm hakları saklıdır®★ ★All rights Reserved®★

Külkedisinin prensese değil, Anka'ya dönüşme hikayesi. Sonsuzluğa kanat çırpan otuz kuşun öyküsü.| Elena'nın hayatı, ruhu farklı bir boyuta çekilene dek; ev, iş ve ailesini kaybettiği yangını gördüğü kabuslardan ibaretti. Samantha; tanımadığı bir kız odasında bir anda ortaya çıktığında, kahinlerle birlikte yok olan cennet kuşunun da aynı anda ortaya çıkmasının tesadüf olmadığını biliyordu. Odasındaki o kız, üç yüz yıl aradan sonra gelen ilk kahindi. Elena, Orién ülkesindeki büyücüler, element büyücüleri ve element sahiplerinin asker olabilmek için eğitim gördüğü Doğu Lermont'a gittiğinde, kendini hiç beklemediği olayların içinde bulur. Lermont'ta, tüm öğrencilerin katıldığı Lermont Oyunları'nın da alevlendirdiği bir güç savaşı vardır. Ancak bu onun en küçük sorunu bile değildir çünkü geçmişte ayaklanma çıkararak birçok kişinin ölümüne neden olmuş isyancılar yeniden harekete geçmiştir. Savaş kapıdadır ve savaşın seyrini değiştirebilecek tek kişi olan Elena, kahin olduğunu herkesten saklamak zorundadır. Özellikle de Doğu Lermont'taki hainden. "Unutma Elena. Orién'de yanından uçup giden bir kelebek bile hayatını baştan aşağı değiştirebilir." BAŞLANGIÇ: 20.02.2014

Mitolojide kelebek ateşi simgeler, ateşe koşan pervane böceğinin yanıp ateşle bağdaşmasıdır. Eski Yunan'da ise ruhun beden üzerindeki etkisini ve bu etkinin yarattığı büyük değişimleri simgeler. Mavi kelebek, saf ruhu simgeler. Bu, monoton hayatını sürdüren sıradan bir insanın hikayesi. Bu, o sıradan insanın hayatının bir anda nasıl değişebileceğinin hikayesi. İnançlarınızı sorgulayın. Çünkü en büyük maceralar en akıl almaz şeylere inanmakla başlar.

"Bazen delirmek o kadar güzel bir ihtimal gibi geliyor ki... Düşünsene, kafana takacağın bir şey yok, üzüleceğin bir şey yok, yasını tutacağın bir şey yok. Amca 'bir şeyler' çıkıyor hayatından ve belki de bu dünyanın en güzel şeyi. Kelime israfları yok, sahte insanlara tahammül etme gereksinimi yok, acıyla yaşamaya çalışmak yok. Hepsi tahammül edilebilir amca ama bu acıyla yaşamayı öğrenemiyorum. Sonra delirmek de güzel bir ihtimal olmaktan çıkıyor. Delirmek onları silmek demek. Delirmek benimle beraber onların da bu dünyadan silinmesi demek amca. Ama şimdi öyle mi, ben sadece nefes almakla yetiniyor olsam da yaşıyorum amca. Onların bir zamanlar yaşadığı yerde yaşıyorum, onların bir zamanlar gezdikleri yerlerde geziyorum. Bu bile beni avutmaya yetiyor. Bu bile yaşamam için, delirmemek uğruna mücadele etmem için bir sebep veriyor bana. Şimdi söyler misin bana amca, bu sebebi nasıl yok sayayım?" Burnumu çekip sustum bu kez. Uzun zaman susmaya alışmış ruhum bugün konuşmaktan yorulmuştu. Şuan bakışlarım bile yorgundu. Önümde duran çaydan bir yudum alıp bardağı tekrar tabağın üzerine bıraktım. "İnsan bazen öyle bir noktaya geliyor ki evlat, yarasını sevmeye başlıyor. Yara kabuk tutup iyileşmeye çabalarken eliyle yaranın kabuğunu kaldırıyor. Amacı yarayı daha uzun bir süre kendisiyle tutabilmek. İnsan acıyı sevmeye başlıyor." İnsan acısını sevebilir miydi gerçekten? "Acı sevilir mi amca?" Yüzünde hafif bir tebessüm oluşan Salih amca önündeki sudan bir yudum alıp gözlerimin içine bakıp sözlerini sürdürdü. "Bazen öyle bir seversin ki evlat, o acı sana bal bile olur. Yüreğini yaksa bile, gözlerini yaşartsa bile, boğazına bir yumru oturtsa bile seversin. Sevgin sana acı verir, bu kez acıyı da seversin. Çünkü acı sevginden gelir, acı ile sevgiyi bu yüzden birbirinden ayıramazsın. İkisi bir bütündür ve sevenin kalbind