Hayal gücü;bizi bilmediğimiz yerlere uçuran rüzgardır ve hayat;içinde ne çıkacağını bilmediğimiz açmamız gereken bir zarftır. Kendimi toprak gibi hissediyordum. Yorgunlukla yoğrulmuş, üstüne basa basa çiğnenmiş;kuru bir toprak gibi. Nasıl bir toprak suya ihtiyaç duyar ya, bende aynı şekilde sevgiye;masum, yararlanma ve yalan olmayan bir sevgiye muhtaçtım. Toprak parçası nasıl kilitleniyor bitkiye, içindeki taşa... Nasıl dimdik duruyor? Ben neden üzerine bastığım toprak gibi değilim? Çok güçsüzüm. Hemde çok fazla.

Zor! Hemde çok zor. Sevmek, aşık olmak. Ben hiç seveceğimi ya da aşık olacağıma inanmıyordum,aşk diye bir şey var mı onu dahi bilmiyordum. Ama öğrendim ki, aşk bağlanmakmış, bırakamamakmış. "Eğer o kalp atsın istiyorsan doğru yolu bulman gerekiyor." - Hepimizin yapmaması gereken hatalar vardır. Ama yapıyoruz. Bende bir hata yaptım. "Ondan uzak duracağım yanında,hayatında, yürüdüğü yolda, durduğu durakta durmayacağım." dedim. Ama olmadı. Ben ondan kaçtıkça ona koştum. Sanki içime, karşı koyamadığım mıknatıs yerleştirilmiş de ayrılamıyordum. Ben ondan kaçtıkça ona doğru gidiyordum. Çünkü benim kalbim o, ve ben kalbimin yolunu bulmuştum.