Απορρητος: *Γεια σου ψιψινα* *Ψιψινα;Εμ φιλοςς λαθος κανεις* *Εσυ δεν εισαι η Kylie;* *Που στο διαολο με ξερεις ρε;Λεγε ποιος εισαι και τι θες απο μενα* *Ει ηρέμησε ψιψινα,δεν ειμαι κανενας ψυχρος δολοφονος ή απαγωγεας,αλλα κατι θελω,και αυτη εισαι εσυ* *Εμμ δηλαδη τι εννοεις* *Εννοω ψιψινα οτι μαρεσεις* *Εμενα οχι* *Γιατι με εχεις δει;* *Οχι αλλα μπορω να υποθεσω ηδη πως εισαι καποιος απελπισμενος ή στην χειροτερη το φυτο της ταξης.Λεγε John εσυ εισαι;* *Και τι σε κανει να το πιστευεις αυτο ψιψινα;..εγω απλα εχω πολλα σχεδια για εμας* *Σαν τι σχεδια ας πουμε* *Να σε βαλω κατω και να σε κανω να φωναζεις το ονομα μου απο ηδονη μωρο μου * *ξερεις πως αυτο δεν θα γινει ουτε στα ονειρα σου ετσι* *Παντως σιγουρα γινεται στα δικα σου ονειρα μωρο μου* *Αντε ρε απελπισμενε βρες καμια αλλη γκομενα...αν σου καθεται καμια* Ο χρηστης kylie ορισε το ψευδωνυμο σας σε βρομιαρη πορνογερο Βρομιαρης πορνογερος: *Αληθεια τωρα;🙄* 3η θεση στο texting=23/3/2020 3η θεση στο badboy=5/1/2019 1η θεση jealous:16/1/2019 1η θεση στο romantic=16/1/2019 1η θεση στο (couple) goals=5/1/2019 2η θεση στο laugh= 7/1/2020

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

"Ό,τι πρέπει" φώναξε. "Να ξαπλώσεις γυμνή μέσα στην μπογιά αν χρειαστεί! Να κάνεις σεξ σε ατελιέ, να ερωτευτείς τον καμβά, ό,τι χρειαστεί για να ελευθερώσεις το πάθος που χρειάζεται η τέχνη! Να μάθεις να κάνεις έρωτα με ένα βλέμμα. Να καταφέρεις να μεταφέρεις την ένταση και την έξαψη με ένα μόνο βλέμμα. Να ανακατεύεις τα χρώματα στην παλέτα λες και είναι ο μόνος τρόπος να αναπνεύσεις" ολοκλήρωσε εξτασιασμένος και τα πράσινα του μάτια έλαμψαν.

Ντόμινικ Μπλάκ ο εγωιστής ο φόβος και ο τρόμος στην ζωή της νύχτας , αρχηγός της δίκης του μαφία . Μια συνηθισμένη μέρα στην δουλειά γνωρίζει την Κρίσταλ Λέβανον φοιτήτρια στο NYU σπουδάζει ιατρική , τα απογεύματα κάνει μαθήματα χορού στην σχολή στην γωνία της γειτονιάς. Την απαγάγουν και ξυπνά σε ένα δωμάτιο με άλλες κοπέλες όπου συναντά τον Ντομινίκ . Στην στιγμή ορκίζεται πως θα τον μισεί για πάντα . Τον μαγεύει η ζωντάνια της . Η Κρίσταλ ερωτεύεται το σκοτάδι του . Ο Ντομινίκ την ξεχωρίζει και αποφασίζει να την κρατήσει ...τι κρύβεται όμως πίσω από αυτή την πράξη .

Ήταν κακός. Κάπνιζε, πήγαινε ενάντια στο νόμο, οδηγούσε πολύ γρήγορα για δικό του καλό. Δεν τον ένοιαζε γιατί κανείς δεν τον δίδαξε να νοιάζεται. Αλλά όταν εμφανίστηκε αυτή, ήθελε να είναι ο καλύτερος άνθρωπος. Δεν άντεχε στη σκέψη αυτή να πληγωθεί εξαιτίας του ... ή από οποιονδήποτε άλλο. Θα σκότωνε για να την προστατεύσει, το κορίτσι που νοιαζόταν για κάποιον τόσο άχρηστο όσο αυτός σε όλη της την τελειότητα. Ο Valentino Lacuna είναι ένας αδίστακτος δολοφόνος, ο αρχηγός της πιο επικίνδυνης συμμορίας με το όνομα "skulls", αλλά όταν σκοτώνει τον αδερφό της Willow Davids τα πράγματα αλλάζουν, αρχίζει να βλέπει και πάλι το φως αλλά χωρίς αυτή βυθίζεται στο σκοτάδι. Η Willow Davids είναι ο μικρός άγγελος του Valentino, θα κάνει τα πάντα για αυτήν. Είναι πεισματάρα, σαρκαστική και γεμάτη ζωή, και ΜΙΣΕΙ τον Valentino, όμως τα πράγματα αλλάζουν όταν γνωρίζει τον μεγάλο κακό αρχηγό της συμμορίας. Η ιστορία όπως και τα δικαιώματα της ιστορίας ανήκουν στην @QueenKeely και αυτή είναι η μετάφραση της στα ελληνικά. Special thanks to @QueenKeely for letting me translate her story!!!

Επειδή έχει πλάκα Επειδή είναι εύκολο Επειδή δεν υπάρχουν συναισθήματα στη μέση. Επειδή δεν θα το μάθει και κανεις. Η Φαιδρα Πολίτη και ο Ιάκωβος Νικολαϊδης ήρθαν κοντά για όλους τους λάθος λόγους, και θα χωρίσουν για όλους τους σωστούς. Η συναντηση τους δεν εκρυβε κανενα συμπαντικο παραδοξο. Αντιθετως, θα την ελεγε κανεις σχεδον...προμελετημενη. Εκεινη χρειαζοταν συμβουλες, για το πως να προστατευσει νομικα τα εργα της, κι εκεινος ηταν δικηγορος με εξειδικευση στο εμπορικο δικαιο. Η αδελφη της και ο αδελφος του ζουσαν έναν από εκεινους τους ερωτες για τους οποιους γραφονταν βιβλια. Εκεινοι οι δυο...δεν θα το λεγα. Για αυτό και δε θα σου γραψω κεφαλαια ατελειωτα για την Φαιδρα και τον Ιακωβο. Κι αυτό, γιατί τα παντα συνεβησαν πολύ... πολύ πιο απλα. Και καπου εδώ, ενεκα της οικειοτητας που εχουμε, θα μου πεις πως δεν με πιστευεις. Και καλα κάνεις.

(2025- 2026 ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ) "Σε ελκύει το χάος; Ή το ελκύεις;", χάνονταν στο ατόφιο μαύρο των ματιών του. Το χάος σε μαγνητίζει, αλλά δεν είναι απλώς μια παθητική έλξη. Είναι μια φωτιά που καίει από μέσα, μια αδηφάγα ανάγκη να κατανοήσεις ό,τι είναι ακατανόητο, μόνο για να το μισήσεις όταν αναγνωρίσεις την αδυναμία σου να το τιθασεύσεις. «Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, κάηκε όμως σε ένα βράδυ» Ο Κριστιαν και η Βικτώρια είναι καταδικασμένοι να ζουν σε έναν αέναο χορό, που πάντα καταλήγει σε καταστροφή και αναγέννηση. Δεν μπορούν να ηγηθούν μαζί, μα και δεν αντέχουν την απουσία του άλλου. Έτσι είναι εξάλλου η φύση φτιαγμένη. Το φεγγάρι λάμπει μονάχα στο σκοτάδι, ο διάολος ζει στην κόλαση. "Άργησες...σχεδόν πάγωσε η Κόλαση.", ο Διάολος λύγισε, έπεσε στα γόνατα δίπλα στον Κέρβερο που ούρλιαζε, οι δαίμονες αφηνιασμένοι έσκιζαν τον αέρα με τις κραυγές τους. Η μοίρα τους είναι απλή: θα επιλέγουν πάντοτε να πετούν ο ένας δίπλα στον ήλιο, ο άλλος κοντά στην θάλασσα. Ώσπου ένας να πέσει πρώτος. Και τότε ; Τότε...το χάος. "Να θυμάσαι, πιο πολύ και από τη ζωή την ίδια." 2022-2024

..."Τι θες τέλος πάντων και με έχεις πάρει από πίσω "Του είπα υψώνοντας την φωνή μου.... "Ρε κορίτσι μου σταματά λίγο να μιλήσουμε" Είπε και αναστέναξε... "Δεν είμαι ΣΟΥ" είπα και περπάτησα πιο γρήγορα.. "Οκ ....σταματά λίγο να σου μιλήσω κο-ρί-τσι" Είπε με ειρωνικό τρόπο... "Εγώ δεν θέλω να μιλήσουμε ....να πας στην ξανθόψείρα σου που θα σε κοιτάει στα μάτια όταν θα της μιλάς"είπα έτοιμη να του δώσω μπάτσα... "Και εσύ είσαι ξανθιά μικρή μου"...μου είπε με ένα στραβό χαμόγελο λες και είχε πάθει εγκεφαλικό... "Πρωτον είμαι καστανόξανθη και δεύτερον δεν είμαι ούτε μικρή ούτε ΣΟΥ "Του λέω και σηκώνω το χέρι μου για να του δώσω μια σφαλιάρα...αλλά με πιάνει γρήγορα από τον καρπό με δύναμη και με φέρνει κοντά του σε απόσταση αναπνοής .. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ΑΠΛΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΊΤΕ ΑΝ ΕΦΑΓΕ ΟΝΤΩΣ ΜΠΑΤΣΑ Ή ;;;; ❌Don't copy the story ?song: Jaymes Young-fell something

«Φοβάσαι;» Την ρώτησε με την βαριά αλλά ταυτόχρονα τόσο γοητευτική φωνή του. «Όχι» απάντησε εκείνη μονολεκτικά χωρις να σκεφτεί καλά την απάντηση που έδωσε. «Κι όμως φοβάσαι» της είπε και την πλησίασε λίγο περισσότερο «Μπορώ να ακούσω τους χτύπους της καρδιάς σου» συνέχισε ενώ εκείνη ένιωθε τώρα μπορούσε να νιώσει την ανάσα του. Δεν μίλησε. Η καρδιά της χτυπούσε πολύ δυνατότερα κάθε φορά που την πλησίαζε. Ήταν τόσο δυνατός ο χτύπος της που νόμιζε ότι θα βγει από την θέση της. «Δεν χρειάζεται να νιώθεις ντροπή για αυτό Σελένα... όλοι φοβούνται» της είπε ημέρα με απαλό τόνο στην φωνή του. «Εσυ Έιντεν; Τι φοβάσαι;» Πήρε το θάρρος και τον ρώτησε. «Τον εαυτό μου....Φοβάμαι αυτό που γίνομαι όταν δεν είμαι μαζί σου» της είπε και χωρις εκείνη να το καταλάβει εκείνος ένωσε τα χείλη με τα δικα της. Το φιλί γλυκό και τρυφερό... Καμία σχέση με αυτό που ήθελε εκείνος να παρουσιάζει τον εαυτό του. Ο σκληρός και δυνατός αυτός άντρας είχε λυγίσει μπροστά σε μια γυναίκα που για αυτή θα έδινε και την ζωή του. Cover by: LittleBlackBubble62

Η καρδιά μου επουλώνεται. Η ψυχή του είναι κατεστραμμένη. Η χημεία μας είναι αδιαμφισβήτητη. Η έλξη μας είναι μαγνητική. Και παρόλο που δεν θα με αφήσει να μπω στην καρδιά του, υπάρχει κάτι στον Άλεξ από το οποίο δεν μπορώ να απομακρυνθώ. Αυτή είναι η ιστορία μας. Ο αγώνας μας. Η ατελώς τέλεια αγάπη μας. ALL RIGHTS RESERVED @ Απαγορεύεται η χρήση, αναδημοσίευση ή αντιγραφή του βιβλίου. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στην συγγραφέα του βιβλίου.