Ekin'in hayatını masallarla birlikte baştan yazması...* Can'ın ilginç hikayesi...* Siyahın en güzel tonu Füme...* #Wattys2016

Gördüğüm bir kabus olmasını dilerdim her şeyin. Kan ter içerisinde gözlerimi açtığımda kendime, bunun bir kabus olduğunu söyleyip kaldığım yerden devam etmek isterdim hayatıma. Fakat bugün yaşadığım ne varsa gerçekti. Geçmişimin, bugünümü harabeye çevirmesi kaçınılmaz bir gerçekti benim için. İntikam duygusunun esiri olan bir zihne doluşan, geçmişin tozlu sayfalarını aralayan, bana ölmeden cenneti de cehennemi de yaşatan kara bir lekeydi, beni onun ile buluşturan. Bir uçurumun kıyısında sallandırılan iki farklı bedenin, geçmişlerinin harmanlanmasıyla birleşmişti yollarımız. Acı dedikleri dindirilmesi mümkün olmayan duygunun esareti iken başladı bizim için her şey. İntikam, hırs, güç, öfke, dahil oldukları çembere yaka paça katmışlardı bizi de. Atılan her bir adım lehimize mi aleyhimize mi bilmeden yürüyorduk, karmaşık duyguların sokağında. Takılan her bir çelmede düşsek de kalkıp yolumuza devam ediyorduk. Çünkü acı içimizde derin bir uygarlık kurmuştu, kurtulamıyorduk... - Gölge serisinin ilk kitabıdır.

Gitmek miydi marifet olan, yoksa kalmak mı?Beni bırak da, aklımdaki her zerrenin seni uykundan uyandıracağını da mı düşünmedin. Sana ait ne varsa silmek istiyorum. Aklım başka yüreğim başka.. Yapamıyorum. Sen karışmışsın yüreğime,sen olmuş orası, sen kokuyor. Vazgeçemiyorum. Hani diyordun ya ben hep yanındayım diye, ben gözyaşlarımda boğulurken sadece anıların vardı, sen yoktun. Bir şalın, bir tokan ve bir de kokun dolu mektupların. Saçmalardın kimi zaman, ama söylemezdim sana, gizlice gülerdim. Görsen çok kızacağını biliyordum. Sen şimdiben daha yazdıklarına gülmeden kız bana, bağır çağır ne istersen. Yanı başımda, kalbimin en derinlerinde sahip olduğun, kendin gibi eşsiz bir yerde. Belkide özleyeceğim bunları. Ama sen istedin, sen bıraktın, sen gittin. Yaşayacağımız güzel anılarımız vardı, belki de yaşlanacağımız. Her neyse, sen benim hayata dair yaşadığım en güzel anımsın sevdiğim... HOŞÇA KAL...

Aşk,uçurtmalara benzer paşam... Sen ne kadar seversen sev,ne kadar özgür bırakırsan bırak o kendi karar vermeli ne kadar yükseleceğine... Çocukluğumuz uçurtmalarımızdı bizim bir de sevdalarımız... Sevdalarımızı da böyle yaşardık,korurduk hatta kimi zaman ne kadar sıkı tutarsak tutalım elimizden kayıp giderdi ama mesele hiçbir zaman bizimle kalanlar olmazdı zaten... Bizim peşinden koştuklarımızdı. Şanslıysak beraber aynı gökyüzüne bakar,aynı gökyüzüne inanırdık... Ama inanıyordum ki o uçurtmalar gibi kimi zaman tek renk ya da rengarenk ama sevdalar da vardı, sevdayı kendine zehir edende.