Oyunu büyük bir titizlikle planlamıştı. Üç hamlede bu işi bitirecekti. Bu hamleler eşsiz güzellikteki genç kızı ona getirecekti.Kapının ardındaki öfkeli kızın sesini duyunca onun geldiğini anladı. İlk hamlesini yapmak için kızın içeriye girmesini sabırla beklerken dudakları hafifçe yukarı doğru kıvrılmıştı. Artık hiçbir güç ona engel olamazdı. Ondan nefret eden kızın kendisi bile... Dündar Kıraç'ın bir şeyi elde etmesi için sadece istemesi yeterliydi. Bunun için hırs,kararlılık, sabır ve güç onda fazlasıyla mevcuttu. Tutku,kıskançlık ve nefretle harmanlanmış nefes kesen bir aşk hikayesi içinde kendinizi bulacaksınız.

Böyle olacağını hiç düşünmemiştim. Tuz pembe hayaller içerisinde bulutların üzerindeydim ben hep. Bilemezdim.. Bilemezdim ansızın yere çakılacağımı. Sevdiğim adamı aşağı ittiğimi düşünürken aslında onun beni itmesi için fırsat tanımışım. ❛Bana öyle bakma.. ❜ Çaresizliğimi görmeni istemiyorum. ❛Bana yaklaşma..❜ Kokunu bir kez daha duyumsamak istemiyorum ❛Bana dokunma.. ❜ Bir adım daha atarsan hıçkıra hıçkıra ağlarım. ❛Ne istediğin umrumda bile değil Taşkın! Midemi bulandırıyorsun! ❜ Tüm bunları duyacağını biliyordun Güz.. O halde niye ilk kez duymuşsun gibi paramparça oluyorsun? △ ▼ Sevdiği adama ihanet eden bir kadın. Sevdiği kadının ihanetiyle siyaha boyanan bir adam. Aşkın intikamdan güçlü olduğunu söyler herkes. Fakat öyle değil. İntikam tüm duyguları bastırabilecek bir güce sahip. Adamın intikamı sevdasının önüne geçebilecek kadar güçlüydü.. △ ▼ [@Tüm hakları şahsıma aitir!] En ufak çalıntı durumunda gereken yapılacaktır.

Her şeyden habersiz bir üniversite öğrencisi habersiz şeytanın inine girer.. Bu kızla birlikte 100 yıllık lanet Şeytanın kapısını çalmıştır bile.

"Peki ya sen?!" diye sordum çatallaşan sesimle. Anın stresiyle dudaklarımı yaladığımda gözlerini dudaklarıma indirip bir müddet orada tuttu. Alnında beliren mavi damarı soluk ışığa rağmen fark edebiliyordum. "Sen de çıkacak mısın benim hayatımdan Dinçer abi?!" Gözlerimiz tekrar buluştuğunda, alev alev yanan hareleri içimde bir ateşi yaktı, yandığımı hissettim. Bu his, elimi kolumu bağlamıştı sanki. "Hayır!" taviz vermeyen katı sesi benliğimde yankılandı, yankılandı... Üstüme daha da eğilerek çenemden tutup kendi yüzüne doğru yaklaştırınca heyecandan titredim. Hiç bilmediğim bu duyguyu, pembe nevresim takımımın içinde, yirmi sekiz yaşında olan Dinçer abiyle yüzlerimizin arasında milimler varken yaşamak... Hele ki hala abi diyordum, boğazıma taş gibi oturdu. "Ben senin bu dünya da ahirette de elini tutacağın tek adamım.." ◾

Sakat bir adamla evlenmek zorunda kalan bir kadın Kendi değil kalbi sakat bir adam ..

"Benim kitabımda kadınlara el kalkmaz..." Hamra'nın küçük bedenine yaklaştı. İşaret parmağını Hamra'nın köprücük kemiklerinin birleşimindeki çukura bastırdı. "Ama sen kadın!" aniden bağırmasıyla kadın irkildi. Bal rengi gözlerini sımsıkı yumdu. Bildiği tüm duaları okumaya başladı.Bu sırada Devran'dan ses çıkmadığını farkedince ok kiprikleri,örttüğü elmacık kemiklerinin üzerinden kalktı ve göz kapaklarına yaklaştı. Gözleri Devran Ağa'nın kabarıp inen göğsüne, adeta bir lastik gibi gerilen omuzlarına, yukarı tırmanıp inen adem elmasına ardından sert gözüken sakallarına baktı. En son o koyu kahve gözlere tutunduğunda karşısındaki gözlerin dua ettikten sonra bastırdığı dudaklarına baktığını gördü. Ancak aniden koyu kahveler gözlerine saplanınca nefesi kesildi. Devran Ağa kadına bir nefeslik mesafe kalana kadar yaklaştı. Uzun boyunu Hamra'ya eşitlemek için eğildi. Kadının bacakları üzerindeki bedeni taşıyacak gücünü yitirmeye başlıyordu. Titreyen bacaklarına rağmen titrek göz bebekleri ısrarla karşısındaki adamın gözlerine bakıyordu. "Sen!.." Devran Ağa tek kelimeyi bile o kadar otoriter ve ürkütücü söylemişti ki Hamra'nın dizleri artık hissizleşmiş,yere düşeceği sırada beline dolanan güçlü kollar buna engel olmuş ve kendine çekmişti. Hamra çarpışmanın acısıyla kısık bir feryat kopardı dudaklarından. Devran bu çarpışmadan pek etkilenmiş değildi. Sert göğsü böyle küçük bedenden dolayı sızlamazdı bile. Beli o kadar inceydi ki iri eli kadının düz karnına ulaşmış ve oraya baskı uygulamıştı. Hamra'nın bal rengi gözlerine baktı sırayla. Sonra biçimli burnuna,çıkık elmacık kemiklerine...Keskin bakışları karşısındaki kadının bir gülü andıran dolgun kırmızı dudaklarına düştü. "...Tüm bildiklerimi unutmam için beni zorluyorsun" ↪Kapak tasarımı şahsıma aittir

Aydın Mahallesi kitabındaki Zeyno'nun hikayesidir.. Olayları daha iyi anlamak için Aydın Mahallesini okumadan başlamayınız🍒

Nefesimi dışarıya verip gelinliğimin kenarlarından tutup havaya kaldırdım ve aramızdaki mesafeyi dördüncü adımımda kapattım. Buz gibi bakışlarını bir an olsun benden ayırmıyordu. Gözyaşlarıma inat iğrenircesine suratına bakıp gülümsedim. "Bıçağı dokuz santim sapyalan birinin altı santim geri çekmesi bir lütuf değildir." Baktı. Baktım. O, o an orada kaldı. Ben, o an orada kaldım. O, o an orada öldü. Ben, o an orada öldüm. !!! Bu hikayediki olaylar tamamen hayal ürünüdür ve gerçek kişilerle bir ilgisi bulunmamaktadır. Yayınlanma Tarihi: 30.06.2019

❝Bir küçücük Aslan'cık varmış...❞ |•| 04/08/2020 ******** Kapak için• kitapkurdululu 'ya çok teşekkür ederim...