#Gençkızedebiyatında 32 25.06.2018 Yer altında adını duyurmuş karanlık bir adam ve kalbini saflıkla kaplamış bir kız. Her şey beklenmedik anda olur ya. İste karanlıkta hiç beklemediği bir anda gözünü kamaştıran beyazlıkla karşılaştı. İlk tedirgin oldu. Ama bu karanlıktı korkmazdı hiçbir şeyden. Gözlerini kamaştıran o beyazlığı istiyordu sadece. Ve istediğini aldı. Ama beyazlık alışamadı karanlığa. Korktu kaçmak istedi. Ama engel oldu karanlık. Beyaz'da alışmaya çalıştı. Çalıstıkça ona karıştı ve Artık o saf beyazlığı kalmamıştı. Oda siyaha kapılıyordu *** "Ben seninle evlenmeyeceğim" "Evleneceksin!" "Evlenmeyeceğim" "Evlenmek zorundasın" "Evlenmek zorunda değilim" "Zorundasın. Eğer benimle evlenmezsen o çok sevdiğin aileni öldürürüm"

Benim verdiğim değeri haketmeyen insanları hayatımdan çıkarıyordum. Ama her zaman bir yenisi daha ekleniyordu. Karşılıksız bir aşk. İşte böyle sevipte sevilmemek çok zordu.

TÜM BÖLÜMLERİYLE SİZLERLE TAMAMLANDI

Bi Yasemin açtı. Kokusu bi ömre yetti bi kalpte. Bi Miran geldi taç yaptı kokusu anasonlu gibi Yasemini. bi taç, bi ömür, bi sevgi...

💁🏻‍♀️👱🏻‍♀️⛹🏻‍♂️👩🏻‍🍳

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

"Yapmadım de !" Öyle bi bağırmıştı ki boğazının dahi yanmasına izin vermişti. Olurmuydu bir insan bir gün içinde hem yaşar hem ölürmüydü. O ölmüştü öncesinden ama neden her şey onun başına gelmek zorundaydı ki. Bir insanın bu acılara daha ne kadar dayanabilirdi yüreği ki. "Sana söyledim, yüzüme bak! Bak ve yapmadım de !" Ece şu an ne kadar içinden allahım ne olur yapmadım desin diye dua ediyor olsada kendisi de biliyordu gerçeği ve gerçeğin onu sarsacağını. Sakince davranmaya karar verip derin bir nefes aldı ve yanına yaklaştı , koluna dokundu. " Bak sana daha önce de söylemiştim ne söylersen söyliyim yapmadım diyeceksin demiştim , hatırladım mı." Daha fazla dayamamıyordu sabırsızlaşmaya başlamıştı."Ne olur ya , ne olur !" Artık sesini dahi kontrol edemiyordu Ece sesinin yüksek çıktığının farkında bile değildi. Hala bir cevap alamaz ken elini çekti ve bir adım geriledi. 'Olamaz ' dedi içinden Ece . Gerçek yüzüne bir tokat gibi çarparken sendeledi. "Öldürmedim de..." *** Bir yanı hep eksikler ile büyüyen Ece sadece mutlu olmayı dilerken hayatı çöküşe uğrarsa ne yapabilir ki.

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Dünyanın en şanslı kızıyla tanışın! 6 yakışıklı müzisyen gencin arasına düşmüş küçük bir kız! 6 Kuzen! Bros Before Hoes, BBH! Dünyaca adını duyurmuş erkek grubunun beş üyesi, ve djleri. Her dilde albümleri var, üstelik uluslararası geniş bir fan kitlelerine bile sahipler! Ve bu grubun birbirinden tuhaf 5 üyesinin arasına düşen küçük bir kız! Onlarla yaşamak zorunda! Hayatlarında daha önce hiç çocuk bakmamış bu 6 yakışıklı ama beyinsiz genç, 12 yaşındaki küçük , üstelik hasta bir kızla ilgilenmek zorunda kalıyorlar! Bir çocuğa bakmayı becerebilecekler mi? Peki ya bu kız büyüyüp güzel bir genç haline geldiğinde, aynı evde yaşamaya nasıl devam edebilecekler? *Kitap fanfiction değildir, fakat Bts,Suju,Exo vb gruplardan esinlenmeler ile yazılmıştır, daha çok keyif almak için sevdiğiniz bir grubu üyelerin yerine koyarak okuyabilirsiniz *-*