Wystarczył jeden Twój dotyk. Ruch. Uśmiech. Spojrzenie. To wystarczyło. Zawsze wystarczało, bym zakochiwał się w Tobie od nowa. A jeśli mnie zostawisz... Będę bał się wszystkiego.

Draco Malfoy nigdy nie był idealny. Czegoś w nim ciągle brakowało. Jakiejś drobnej rzeczy, której nikt nie potrafił odnaleźć. Czy Draco wiedział o swoim braku? Nie umiem powiedzieć. Ale myślę, że uświadomił go sobie na końcu. Dopiero na samym końcu. Dopiero, gdy ją stracił i to nie pierwszy raz. Gdy przez jego własne czyny, ona po prostu odeszła. Odeszła i zostawiła po sobie jedynie poczucie straty. Myślę, że to właśnie ona szeptała mu do ucha rzeczy, których Draco sam o sobie nie wiedział. Rzeczy, o których nie miał pojęcia, póki mu ich nie podsunęła pod nos wstrętna samotność. A jej szept był głośny. Rozbrzmiewał w Draco głośnych echem, ponieważ już teraz, jego wnętrze było kompletnie puste. ⁂ Wierzysz w miłość?-zapytał Malfoy, patrząc w gwiaździste niebo. -Albo w to, że ludzie są sobie zapisani w gwiazdach? -Wierzę-odparłam, czując, jak moje serce, bije coraz szybciej. -Wierzę w miłość, bo właśnie ona umyka logice. Jest niezależna od rozumu, prawdy i rzeczywistości, sprawia, że nie trzeba myśleć. -A ty?-odbiłam jego pytanie. -Wierzysz w miłość? -Wiesz co.. chyba właśnie zaczynam..-odparł w końcu, zatrzymując na mnie swój wzrok. ⁂ Co ty ze mną robisz!?-warknął, odpychając mnie od siebie. -Co niby robię? -Sprawiasz, że czuję..-fuknął, chowając twarz w dłoniach. -Doprowadzasz mnie do szału i gdy tylko jesteś obok, zaczynam zachowywać się inaczej, jak nie ja. -Niszczysz mnie.. Przez twoją obecność zależy mi. Bardziej, niż powinno. Nie chcę tego. Nie chcę czuć, bo wtedy jest łatwiej. Przez ciebie mam wielki mętlik. I to wszystko twoja wina, bo to ty tak na mnie działasz. Przez ciebie jestem ludzki i uczuciowy. Od pierwszego dnia zaczynałaś burzyć to, co wokół siebie zbudowałem i z czego byłem zadowolony. Niszczysz naprawdę wszystko, a ja ci na to kurwa pozwalam. ⚠️zawiera wulgaryzmy, przemoc, używki, sceny seksualne

Cameron to uzdolniona młoda wiedźma, która wraz z przyjaciółmi uczęszcza do Hogwartu. Cały świat czarodziejów drży ze strachu, bowiem Voldemort staje się coraz bardziej niebezpieczny, a z czasem niechciane uczucie Cam do pewnego nieznośnego ślizgona staje się coraz silniejsze. Opowiadanie dzieje się od czasu Harry Potter i Książę Półkrwi. Na podstawie książki J.K. Rowling.

Historia dwojga osób z przeciwnych domów które najbardziej ze sobą rywalizowały, a jednak ta dwójka nigdy nie była wrogo do siebie nastawiona. Nelly Wiley czarownica z Gryfindoru, która przeżyje na własnej skórze czym wiąże się miłość z Draco Malfoyem. ! Historia pisana od 5 roku. /FRAGMENT OPOWIADANIA / : Zaczął mi się przyglądać smutnym wzrokiem szukając odpowiedzi na swoje pytania. - Możesz mi powiedzieć co się stało. - Nic, nie ma sensu o tym mówić. - odpowiedziałam na co on położył swoją dłoń na moim policzku, kciukiem wytarł mi spływające łzy lekko głaskając mnie w jego okolicach na co drgnęłam w przyjemny sposób. -Nie płacz, nie chce widzieć twoich łez tylko ten piękny uśmiech. Zrobisz to dla mnie? - spytał mnie zabierając rękę z mojego policzka. ****Książka opiera się na serii ,,Harry Potter", ale mogą w niej wystąpić niewielkie lub wielkie zmiany/różnice poprzez moja wyobraźnię.**** UWAGA! Wątki erotyczne 18+, a także wulgaryzmy pojawiają się w książce 1k 10.10.2020 50k 28.02.2021 #1 malfoy 12.12.2020 #1 hp 27.12.2020 #1 friendzone 27.12.2020 #1 fanfiction 21.01.2021 #1 dracomalfoy 29.01.2021

- Powiesz mi wreszcie czego się tak boisz? "Jego powrotu. Końca świata, w którym nauczyłam się żyć. Śmierci bliskich osób, które kocham. Ciemności, która nas pochłonie. Morderstw i zbrodni, które nadejdą. Wojny, która zaraz się rozpęta" - Pająka Hagrida - szepnęłam - Widziałeś jakie to cholerstwo jest duże?!

*Fragment opowiadania* -I co? Co teraz zrobisz? - wyszeptał mi do ucha, a mnie przeszedł dreszcz. Próbowałam się mu wyrwać. Szarpnęłam się, ale nie było to dobre posunięcie, bo poślizgnęłam się i utraciłam równowagę. A on ze mną. Boże, gdyby ktoś nas teraz zobaczył, z pewnością dostalibyśmy szlaban. Malfoy leżał na podłodze, a ja siedziałam na nim okrakiem i przyciskałam się do jego klatki piersiowej. Jego dłonie znalazły się na moich biodrach, a nasze różdżki leżały parę centymetrów od nas. Uniosłam lekko głowę i spojrzałam na chłopaka, który tylko mi się przypatrywał, nie mówiąc ani słowa. Jezu, jakie to było niekomfortowe. ZNOWU, pragnę dodać. Poruszyłam się lekko i sięgnęłam po swoją własność. -I kto teraz jest w sytuacji bez wyjścia? - spytałam i wycelowałam w niego różdżką. Teraz ja się tego nie spodziewałam. Blondyn szybko przechwycił swoją i przewrócił mnie. Teraz on leżał na mnie, a ja pod nim. -Nadal ty. - uśmiechnął się. Najwyższe notowania - #2 w Fanfiction

Sześćdziesięcioletni (lub jedenastoletni, zależy czy się umaluje) Ferdynand Kiepski rozpocznie swoją naukę w Hogwarcie. Pozna on tam swojego najlepszego przyjaciela (którego będzie miał w dupie) Arnolda oraz największego wroga, Marianka. Przeżyje on tam wiele przygód, wzlotów i upadków. Żartuję, zawsze wszystko będzie mu wychodzić, a koty będą tańczyć breakdance'a. 28.08.2016 - #75 w HUMOR 30.08.2016 - #54 w HUMOR 31.08.2016 - #46 w HUMOR 5.09.2016 - #10 w HUMOR 6.09.2016 - #6 w HUMOR 7.09.2016 - #3 w HUMOR 10.09.2016 - #2 w HUMOR 19.09.2016 - #1 W HUMOR!!!!

Suzie Wilson - Ślizgonka z przypadku. Jej złe relacje z księciem tego domu nikogo już nie dziwią. Może jednak zdarzy się coś, co zaskoczy innych? Nawet samą bohaterkę? I co najważniejsze: Was?

TRWA POPRAWA BŁĘDÓW TRYLOGIA ZAKLĘĆ NIEWYBACZALNYCH - TOM I ,,Gdy jedno zaklęcie odbierze ci wszystko, to jedno zaklęcie może ocalić ci życie''. Rodzina Manson, którą niegdyś łączyły bliskie relacje z rodem Blacków i Malfoy'ów pewnej nocy zostaje zamordowana. Jedyną ocalałą osobą jest najmłodsza córka - Alice Manson. To, co wydarzyło się tamtej nocy w rodzinnym domu, odcisnęło piętno na jej kruchym umyśle i zostaje tajemnicą, której za żadną cenę nie chce wydać. Schronienie znajduje u ciotki Hilde'y Annafolz i to właśnie na jej prośbę opuszcza szkołę Beauxbatons, przenosząc się tym samym do Hogwartu. ,,Jednak zaklęcie niewybaczalne nie bez powodu jest niewybaczalne''.

Czego tak naprawdę się boję? Boję się, że ktoś odkryje we mnie coś czego sama nie znałam. Boję się, że kiedyś się zawaham i stracę to wszystko co mam. Boję się, że osoba której ufam mnie zrani, a ja nie będę umiała się pozbierać. A najbardziej boję się, że tą osobą bedziesz ty, Draco. 𝓢𝓾𝔃𝓲.