Şuan karşımdaydı. Evet tam karşımda. O bana ben ona bakıyordum. Şuan vücudum da dolaşan bu duyguyu yıllar önce kalbimin derinlerindeki en ıssız ve en karanlık odasına gömmüş ve üstüne üstlük kapısına sayamayacağım kadar kilit vurmuştum. Ama tekrar canlanma başlıyordu ve önüne geçemiyordum. Şimdi yanıma gelip tek kelime etse tereddütsüz boynuna sarılır o sevdiğim kokusunu içime çeker özlemimi giderirdim. Buna tek engel olacak şey hiç aklımdan çıkaramadığım karanlık, ıssız ve kocaman sokakta beni terk edişiydi. Üstünden tam üç yıl geçmişti ve ben üç yıldır neden beni dımdızlak ortada bıraktığına dair ufacık bir cevap bile bulamamıştım. Psikolojik tedavi görüp bir de üstüne istemediğim bir adamla sözlendirilmiştim.