Taşların güç kaynağı olduğu evrenler, Her evrenin bağlı olduğu bir Taş, Her Taş'ın seçtiği bir hükmedici... Burada kaderi Taşlar belirliyor. Efsaneleri Taş okuyucuları yazıyor. Dengeleri hükmediciler koruyor. Tercihler ve Sonuçları... Yasak bir aşkın meyvesi olan melez gözlerini açtığında tüm dengeler bozulacak. Kaderin yazgısı yeniden şekillendiğinde Taş okuyucularının kadim efsaneleri korkunç fısıltılara dönüşecek. Peren, içinde bulunduğu buhrandan kurtulmak için gittiği kampta, kaderiyle yüzleşeceğini bilmiyordu. Gözlerini açtığında sırlar perdesi aralanacak; ortaya çıkan gizem uğruna vereceği savaş, onu ya hayatta bırakacak ya da ölüme sürükleyecekti.

İçerik (+18 ögeler, Büyü, kehanet, efsaneler, Alfa, cadı, Homay, Börü ve mistik bağ, ruh eşi, evlilik ritüeli, aksiyon, küçük kasaba) Kalp ile bağlı, Büyüyle mühürlü. Sonunda geldin, Rose'un kızı... Eva Rose, kutsal bir cadı soyunun son ve en güçlü varisidir. Kael ise lanetli bir Kızıl Alfa Kralıdır. Yüzyıllar önce, kaderlerinin birleştiğini ve evlenmek üzere olduklarını keşfettikleri gece, düşmanları ikisini de yok etmek için saldırdı. Kael'i kurtarmak için Eva umutsuz bir seçim yaptı, onu 200 yıl boyunca bilinçsiz kurt bedeninde uykuya hapsetti. Bedeli ise kendi hayatıydı. Ama aşkları o kadar güçlüydü ki Eva gerçekten ölmedi, yeniden doğdu. Kendi soyu aracılığıyla, aynı kadın, aynı ruh, aynı kalp ile dünyaya geri döndü. 💔 Yüzyıllar Sonra... Büyükannesinin ölümünden sonra Eva, doğduğu küçük kasabaya geri döner. Her zaman anne babasının bir yangında öldüğüne inanmıştı, ama gerçek daha karanlık: bir cadı avıydı. Ve Eva, Rose cadı soyunun hayatta kalan son varisidir. O kasabada, bir şey, biri onu bekliyor. Çünkü; Kael uyandı. Bu adam neden bu kadar garip bir şekilde tanıdık geliyor? Rüyalarınızı bile ele geçiren birinden nasıl kaçabilirsiniz? 🔥🔥

Bazı sırlar vardır. Öğrenildiği anda insanı değiştirir. Ve bazı yaşanmışlıklar vardır. Akıl unutsa da yürek hiç durmadan hatırlatır. Aypare Ulusoy, ona ait olmayan bir dünyanın içinde boğulduğunda, yüreğine saplanan o sızıyla gerçekleri bulmaya çalışıyordu. Fakat her gerçek, onu benliğinden bir adım daha uzaklaştırıyordu. Gördüğü rüyalar artık rüya değildi. Duyduğu fısıltılar, dudaklarından dökülemeyecek kadar karanlıktı. Bir boşluğun hissizliğinde debelenirken, yalanların içinde rast geldiği tek bir doğruya tutundu: Alas Sipahi. Ateşe hükmeden ama yüreğine söz geçiremeyen o duygusuz hükümran... Yenilmez denilen o kalbin, tek bir ışık uğruna diz çökmesiyle tüm dengeler altüst olmuş; düzene çizilen sınırlar çoktan silinmişti. İntikam ve öfke aşkla harmanlandığında bu bir sonun değil, başlangıcın kehanetiydi. Yüzyıllardır saklı bu kehanet, kana bulanmış eller arasında fısıltı gibi yayılırken, kapana hapsolan gölgeler tek bir şeyi mırıldanacaktı: Kalp unutmazdı. Ve aşk alevlendiğinde, bazı ruhlar kül olmadan kavuşamazdı. ....

​Tür: Fantastik & Erotik Uyarı; bu hikaye 18+ sahneler barındırır. "Tenindeki o kavurucu nefreti her hücremde hissediyorum Kadın... Ama diz çöktüğünde ve vahşi arzum seni esir aldığında, dudaklarından dökülen tek şey intikam olmayacak. Ruhunu teslim ederken adımı bir ibadet gibi sayıklayacaksın." Bedenini bedenime daha sıkı yasladı. Varlığını olduğu gibi hissedince yutkundum. Dudaklarımın üzerine doğru sıcak nefesi ile tekrar fısıldadı. "​Gecenin karanlığında yankılanan o bitmek bilmeyen zevk feryatların benim zafer çığlığım olacak." 11.03.2026 'Canavar' kategorisinde 1. Sıraya yerleştik. 21.04.2026 'Gelin' kategorisinde 1. Sıraya yerleştik. ​Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanma durumunda yasal işlem başlatılır.

Luissa hayatını dış dünyadan izole bir manastırda geçirir. Mezuniyet günü geldiğinde herkes büyülü canavarlarla bağ kurarken Luissa'nın kaderi farklı olur. İşlediği tarihin en büyük günahı yüzünden kızıl damga ile lanetlenir ve bir iblisle mühürlenir. Oysa Luissa aslında büyük bir planın kurbanıdır. Özgürlüğünü kazanmasının tek bir yolu vardır: Tanrılarla, aşklarla ve ihanetlerle dolu tehlikeli bir oyuna girmek. Tür:Karanlık fantastik - Karanlık romantizm Alıntılar: Tanrılar adına anlatılan her hikâye, gerçeğin üstünü örten bir piyes gibiydi. Luissa ise farkında olmadan o sahnede rol alanlardan birisiydi. "Luissa." Küçük elleri, kökleri hâlâ üstünde olan bir beyaz çiçeği uzatıyordu. Parmak araları çamur içindeydi. "Topraktan söktün," dedi Luissa. "Bunu istemedim." Çocuk kaşlarını çattı. "Ama sen bakınca seviyorsun." Luissa çiçeği almadı. "Sırf ben seviyorum diye koparman gerekmez." Çocuk bir süre sustu. Sonra, sanki gerçekten anlamaya çalışıyormuş gibi fısıldadı: "O zaman... seni de koparmam mı gerekiyor?" Kurgu ve olaylar tamamen şahsıma ait olup herhangi bir kopyalanma ve esinlenme durumunda yasal işlem başlatacağım. © 2026 VernSAO Bu hikâyenin tüm hakları saklıdır. Bu hikayenin telif hakları 20 Mart 2026 tarihinde devlet vasıtasıyla satın alınmıştır kopyalanma durumunda dava açılacaktır. enemiestolovers #3 macera | 09.06.2025 #1 yolculuk| 21.12.2025

[Kitabın Şarkısı : NF - Paralyzed.] Kitap yetişkin içerikler bulundurmaktadır! 🦇 Gece yalnızca karanlık değildir. Kanla yazılmış sırların ve ölümsüz yeminlerin evidir. Bir insanın kalbi, bir vampirin susuzluğuyla kesiştiğinde kader geri dönülmez biçimde değişir. Güç, arzu ve ihanet aynı damarda dolaşmaya başlar. Hafızasını yitirmiş, köle olarak yaşayan Roxana'nın zihninde geriye kalan tek şey çığlıklar, acı ve kanı andıran kırmızı gözlerdir. Köle pazarına götürülürken, tacirinin vampirlerin liderlerinden biri olan Köken'in topraklarından izinsiz geçmesi, onun kaderini sonsuza dek mühürler. Roxana, nefret ettiği türden birinin, bir vampirin himayesine düşer. Kara bir kale, kanla örülmüş kurallar ve uyanmaya başlayan anılar... Geçmişin sır perdesi aralandıkça hakikat hiç olmadığı kadar yakıcı bir hâl alır. Roxana'nın bastırdığı nefret, karşı koyamadığı bir çekime dönüşürken; vampirin karanlık arzuları kaderlerini birbirine bağlar. 🦇 "Tek bir ısırık sana sonsuz bir bağı armağan edebilir." 
"Bu bir kölelik."
 "Hayır, bu bir hediye."

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi... ❝Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır.❞

Öfke ve İhanet...Bir İntikamın doğmasına sebep olan temel etmenlerdir... Chionie Elenit White.Krallığını Kral Mosrres'in elinden almış ve oranın Kraliçesi olmuştu Ama her şey burada sonlanıyor muydu?

Büyük bir mağarada sahipsiz iki tane kız çocuğu bulunur Ama onlar herkesin düşündüğü gibi sahipsizler mi?

Simsiyah dağılmış saçları, vahşi duran yüzü ve Onikse benzeyen gözleriyle Şifa'ya bakıyordu. Sanki onun insana dönüşmüş haliydi. Şifa'yı inceleyen gözleri yavaş yavaş öfkeyle dolmaya başladı. ''Sen onu benden çaldın. Şimdi bedelini ödeyeceksin.'' Şifa duyduklarıyla kaşlarını çattı ve etrafına baktı. Ona mı demişti? Durduğu tarafta Oniks ve kendisinden başka kimse yoktu. Acaba Oniks'e mi demişti? İyide ne çalmış olabilirdi ki? Buraya geldiklerinden beri Oniks'i gözünden ayırmamıştı. Bir ara uyumuştu o zaman çalmış olabilir miydi? Ne kadar obur olduğunu biliyordu. Kesin koyun, at ya da herhangi bir hayvanı midesine göndermiştir. Gözlerini kısıp Oniks'e baktı. Aynı anda Oniks de ateş saçan gözlerini karşısındaki adamdan ona çevirdi. Uzun dikenli kuyruğunu havaya dikmiş, her an karşısındaki gruba saldıracakmış gibi duruyordu. Oniks'in gri dumanlı gözlerine baktığında, Sıcak nefesini sinirle havaya bırakıp kuyruğunu salladı. Pekala huysuzluğu üstündeydi ama onun çalmadığını anlamıştı. Eğer o yapmış olsaydı çoktan suçlu çocuklar gibi gözlerini kaçırırdı. ''Sen neyden bahsediyorsun. Biz bir şey çalmadık.'' Şifa karşısındaki insanları süzdü hepsi de ona nefretle bakıyordu. Ama neden? Az önce konuşan adam ona doğru bir adım attığında Oniks'de dikenli kuyruğunu Şifa'nın beline sarıp onu kanatlarının altına aldı. Artık Oniks daha öfkeli nefesler alıyordu. Şifa, Oniks'in beline sarılı kuyruğunu yavaşça okşarken, ''Sakin ol Oniks'' dedi. Karşısındaki adam tekrar öfkeyle konuştuğunda ne duymayı bekliyordu bilmiyordu ama kesinlikle duymayı beklediği kelimeler bunlar değildi. ''Onu. Ejderhayı. Benim ejderhamı çaldın.''