"Birbirimiz için yaratıldığımızı ne zaman kabul edeceksin?" "Asla! Sen ve ben... o kadar farklıyız ki!" "Ah evet evet biliyorum şu klişeler değil mi? Gündüz ve gece, siyah ve beyaz, ay ve güneş gibi bir sürü benzetme yapacaksın." "Hayır, öküz ve trene benzetecektim aslında!" * 2012'de kitap olarak yayınlanmış ve baskısı hemen tükenmiş olan 'Beni Buna Zorlama' artık wattpad'de! Zeynep ve Zorlu'ya, onların olaylı geçmişlerine bayılacaksınız!

Siz hiç sevgilinizden bir mesaj, e-posta ya da daha kötüsü bir post-it ile ayrıldınız mı? Ben az önce yaptım! Üstelik üstümdeki giysiye rağmen. Ne mi giyiyorum? Gelinlik! Ah evet doğru duydunuz ben az önce nişanlıma bir post-it üzerinde ondan ayrıldığımı ilan ettim. Şimdi düşünüyorum da belki daha duyarlı birkaç söz yazabilirdim. Özellikle de aşağıda bekleyen yaklaşık bin kişiye gelinin onu yüzüstü bıraktığını açıklamak zorunda kalacağı, daha doğrusu açıklayamayacağı düşünülürse... Peki ben ne yaptım? "Üzgünüm, yapamayacağım. Umarım bir gün beni bağışlarsın... Not: Seni sevmiyorum!" * Bu yaz post-it'lerin nelere kadir olduğunu daha iyi anlayacaksınız! Not: Sizi Seviyorum

Homofobikler lütfen okumasın! GirlxGirl Hikayesidir. [Aniden bileklerimden tutup beni kendine çevirdi. Derin ile lavabo fayansının arasında kalmıştım! Kalbim dışarıya çıkmak için göğüs kafesimi zorladı. Yüzü yüzüme yaklaştıkça ben kafamı sallıyordum. Gözlerim arzunun yön verdiği rotayı takip edip Derin'in dudaklarına indi. Kız kardeşime, bu şekilde... Bu doğru değildi. Üstelik ilk öpücüğümü öylece veremezdim! Sinirle beni lavabonun fayansına bastırdı. İkimizin nefesi birbirine karışıp bir bütün oluyordu. Gözlerimi dudaklarından çekemiyordum. Avuç içlerim terlemiş, beni rahatsız etmeye başlamıştı. Hiç tereddüt etmeden dudaklarımı yakaladı... Yumuşak dudaklarından gelen incir kokusu burnuma doldu. Engel olmak yüzümü geri çekmek istiyordum ama kendimde yeterli iradeyi bulamıyordum. Göz kapaklarım usul usul kapandı ve alt kirpiklerim üst kirpiklerime kavuşurken yavaşça karşılık verdim...]