„- Nie bój się, jestem obok. - powiedział szeptem, tak żeby tylko ona usłyszała choć nie było w ich pobliżu nikogo. Ania próbowała udawać, że nie usłyszała Blythe'a jednak znów, brunet wywołał uśmiech i lekki rumieniec na jej twarzy..." • • • Krótka historia o pewnej, rudej dziewczynce, która musi stawić czoła swoim lękom i wrogom. • • • Zapraszam do czytania! Mam nadzieje, że dacie się wciągnąć w tą czarującą historie Avonlea 🌻

[ZAKOŃCZONE] [W TRAKCIE EDYCJI]przedstawiam wam moje dzieło: cztery homoerotyczne one-shoty. Zachęcam do przeczytania i zostawienia gwiazdki, byłoby mi bardzo miło! (Proszę jednak o wzięcie pod uwagę, że zostało to napisane przeze mnie w wieku 14 lat, z tego powodu naprawiam je wszystkie po kolei, pozdrawiam)

Zbiór One shotów opowiadających głównie o Clintashy. Prócz tego: - Avengers - Marvel - Inne shipy Korekta pierwszych paru opowiadań: @_dontkillmeplz_

Memy komiksy zdjęcia obrazki itp z MARVELA Czyli zawartość mojej galerii której nie mam komu pokazac :))

Więc Ta książka to moja interpretacja wydarzeń w Budapeszcie Osobiście ze wszystkich shipów tego świata ten jest mój fav No i co tu dużo gadać Zapraszam do czytania😁😊 1 w #agents (3.11.2020)

AVENGERS PREFERENCJE: - O wszystkim - O niczym - coś - Nic Komentarze I gwiazdki mile widziane

Opowiadanie w trakcie korekty. Przy poprawionym rozdziale występuje gwiazdka * ,,-Ja cię do tego doprowadziłam?! To ty mnie porwałeś, przetrzymujesz i ciągle ranisz!- krzyknęłam- chcę wrócić do domu! -Nie możesz! Teraz należysz do mnie, a twój dom jest tutaj- powiedział i chwytając moją dłoń przyłożył ją sobie do torsu w miejscu gdzie mogłam usłyszeć jego szybko bijące serce. -Nie możesz mnie zmusić do miłości!- krzyknęłam. -A założymy się?- szepnął, po czym nachylił się i gwałtownie wpił w moje zimne usta." Katherine Hope- perfekcyjna. Przyjacielska, uczynna, zabawna, urodzona gimnastyczka i językowiec. Ma idealny blado niebieski dom i doskonałą rodzinę. Wspaniałą mamę i niesamowitego tatę, inteligentnego brata i kochaną małą siostrzyczkę. Przyjaźni się z odwieczną przyjaciółką i wydaje się, że jej jedynym zmartwieniem jest matematyka. Czy to prawda? Czy pod fasadą najlepszego życia, skrywa ból, który może ją zabić? On na pewno. Nowa postać w jej życiu, nie będzie nieskazitelna, chociaż może właśnie przez to, będzie w stanie przebić tą wyimaginowaną bańkę mydlaną, jaką jest jej życie? #104 O wilkołakach- 05.03.2018 #99 O wilkołakach- 08.03.2018 #80 O wilkołakach- 10.03.2018 #57 O wilkołakach- 13.03.2018 #44 O wilkołakach- 24.04.2018 #33 O wilkołakach- 28.04.2018 #06 O wilkołakach- 20.05.2018

Jeżeli masz zamiar to przeczytać, to pamiętaj, że na swoją odpowiedzialność. Znajdują się tutaj popularne i tę trochę mniej - Creepypasty. Będą również wpisywane historie, które stały się na prawdę! Miłego czytania.. I nie oglądaj się za siebie! #4 Creepypasty #1 historie

Dwa tomy Próba normalnego życia kończy się fiaskiem i Blake musi wrócić na stare śmieci. Zmieniły się rządy, technologia, ale zabijanie się nie zmieniło. Zawsze był ktoś do usunięcia i ktoś od brudnej roboty, jak ona. Jednak sama nie jest w stanie pokonać całego wszechświata i przez to kłopoty czyhają za rogiem. Czy da się zapobiec nieszczęściom? Czy da się wejść do gangu i wyjść z niego cało? Czy da się w ogóle przeżyć na dłuższą metę, będąc płatnym zabójcą? *** - Dobrze kolejne pytanie. Ile masz lat? - milczałam, więc znów dostałam w brzuch. - Dziewiętnaście - syknęłam zgodnie z prawdą. - A więc czym takie dziecko jak ty sobie zasłużyło na pobyt w moim magazynie? - zapytał z kpiną w głosie. - Ty mi, kurwa, powiedz - warknęłam, ale o dziwo tym razem nie dostałam. - W przeciągu ostatnich tygodni, znaleźliśmy dziesięciu naszych martwych ludzi. Bardzo dziwnym zbiegiem okoliczności, zawsze byłaś w pobliżu - powiedział chłodno mężczyzna. - Jak to udowodnisz? - zapytałam z kpiną w głosie. - Nie potrzebuję dowodów. Wystarczy, że to wiem - syknął. - Jakim magicznym sposobem się tam znalazłaś? - Magicznym? Jestem cholernym Voldemortem - odpyskowałam, za co dostałam kolejne uderzenie. Brzuch zaczynał boleć mnie coraz bardziej, ale nie jestem słaba, wytrzymam. - Musiałabyś nie mieć jebanego nosa. I zaraz może się tak stać, jak nie zaczniesz gadać prawdy! - wyprowadziłam go z równowagi, bo wstał i wyciągnął nóż. - Okey, to ja ich zabiłam - westchnęłam po chwili. - Nie pierdol. - kolejne uderzenie. - Kto z tobą był i kto ich zajebał!? - Mężczyzna podszedł i rozciął mi kawałek skóry na brzuchu, co spowodowało mój stłumiony okrzyk. - Mówię ci, kurwa, że ja! - krzyknęłam wkurzona, że mi nie wierzy. - Taka dziwka jak ty nie poradziłaby sobie z tyloma facetami! *** CZĘŚĆ DRUGA - Złamałam zasadę. Mam coś do stracenia - również w tej

Zastanawiałeś się kiedyś, co by było, gdyby na świecie zabrakło kobiet? Gdyby w codzienną rutynę nagle wdarł się chaos? Ja nie muszę. Jestem jedną z niewielu, które przeżyły. Jeszcze niedawno wszystkim żyło się normalnie. Teraz ostatnie kobiety muszą walczyć o przetrwanie. Kilka lat temu stało się coś, co nie zostało do końca wyjaśnione. Coś, co sprawiło, że kobiety zaczęły umierać, a dziewczynki w ogóle przestały się rodzić. Ledwie pamiętam tamto życie. Byłam za młoda, żeby pamiętać. Mam osiemnaście lat i tak jak inne muszę się ukrywać. Ale masowe gwałty i możliwość zapadnięcia na nieznaną śmiertelną chorobę to nie jedyne czyhające na nas niebezpieczeństwa. Jest coś jeszcze. Coś o wiele gorszego.