CRINGEWARNING: Ich habe die ersten Kapitel mit 15 oder so geschrieben. Das heißt sie sind cringe af... For real jetzt, ich würde die ersten Kapitel vermutlich verbrennen hätte ich sie auf Papier so sehr cringe ich mich davor! Deswegen: Lesen auf eigene Gefahr lol *** "Warum nennst du mich eigentlich Bambi?", fragte ich ihn interessiert und klaute eine von seinen Pommes. Wenn jetzt so eine romantische Kacke kommt, gehe ich kotzen. "Weil du wie ein kleines Reh bist. Klein, neugierig, tollpatschig, frech und süß.", antwortete er rau und blickte auf mich hinab. Dieser intensive und ehrliche Blick verursachte eine Gänsehaut auf meinem Körper, wie ich sie noch nie gespürt hatte. Okay, vielleicht gehe ich doch nicht kotzen. "Du findest mich also süß.", hauchte ich atemlos. What the fuck? Atem komm wieder her! "Süßer als Zuckerwatte.", raunte er grinsend zurück. Was soll das Grinsen? Er denkt jetzt aber nicht zweideutig, oder? Oder? Konzentration Hazel! Du musst jetzt Coolplay machen und alles runterspielen. Okay? Okay. "Ich hasse den Spitznamen trotzdem." --- Mit ihrer quirligen, aufgeweckten und etwas kratzbürstigen Art, ist Hazel der Sonnenschein der Familie. Sie ist Kierans kleine Prinzessin und er als großer Bruder, gehört zusammen mit ihrer durchgeknallten besten Freundin Kara und ihren Eltern, zu den liebsten Menschen in ihrem Umfeld. Mit ihrem, in den Augen ihres Bruders und ihrer Eltern unvorteilhaften Lebensmotto: "Regeln sind zum Brechen da" und ihrer tollpatschigen Art, ist sie ein Magnet für peinliche und unangenehme Situationen. Gut, dass Blaze auch noch da ist, der beste Freund ihres Bruders und zu ihrem Leidwesen, auch der perfekte Aufpasser für kleine tollpatschige Mädchen wie sie. Begonnen: 12.08.17 Beendet: 01.06.22 Cover by my gorgeous honey @Flauscheball

Ein Leben, das sie so nie führen wollte und nichts dagegen tun kann, außer zu warten. Ein Abend, an dem sie von etwas mitbekommt, was nicht für ihre Augen bestimmt war. Ein Angebot, das all ihre Wünsche in Erfüllung gehen lassen wird, wenn sie der Bedingung zustimmt. Trigger-Warnung: Graphic violence, drug abuse, suicidal thoughts, family trauma Alle Rechte des Buches liegen bei mir. Ohne die schriftliche Einwilligung der Autorin: Quzelkurt, werden keine Zeilen oder sonstigen Phrasen, Ideen und Leitmotive aus dem Buch kopiert. Das gilt für Handlungen, sowohl auch für Pro-, Mono- und Dialoge. Bei Rechtschreibfehlern im Buch bitte darauf hinweisen, danke.

En yetenekli öğrencileri toplayarak onlara en güzel geleceği vermekle ünlü okula davet aldım ve yatılı olarak bu okula geldim.Bir anda bütün hayatın değişebilir diyorlar. Bu okula geldim ama bu okuldan sadece bir şekilde çıkabilirim. ÖL YA DA ÖLDÜR. Benim gibi her şeyden habersiz 16 çocukla birlikte hayat mücadelesi vereceğim. Fakat en büyük sorun ise, sadece bir kazanan olacak. Gerçekten öyle mi? Eğer bu hikayeyi okursanız emin olun ki bırakamayacaksınız. En sonda kimin kazandığını görmek istiyor musunuz? O zaman kitabı okumaya hemen başlayın! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Merhaba bu hikaye benim ilk hikayem. Ben bu hikayeyi, DANGANRONPA adındaki bir animeden bakarak yazıyorum ama tabiki bazı değişiklikler yapacağım. Eğer bu animeyi izlediyseniz bu hikayeyi begenmeyebilirsiniz. Çünkü değişiklikleri kimse sevmez. Remix gibi oldu bu hikaye. Fakat Danganronpa yı izlemediyseniz gerçekten hoşunuza gidebilecek bir hikaye oldu. 》

[ABGESCHLOSSEN] Der junge Engel Theliel gerät versehentlich in den bereits Jahrtausende andauernden Konflikt von Engel und Dämonen - und wird kurzerhand in die Hölle entführt, wo er dem Höllenkönig und gefallenen Engel Lucifer als "Geschenk" dargeboten wird. Theliel ist entsetzt, bis er lernt, hinter die Fassade zu schauen, sich nicht von Gerüchten leiten zu lassen und mehr als nur das Böse in Lucifer zu sehen. Was Theliel nicht weiß: Lucifer hegt noch immer Pläne, den Himmel mit all seinen Engeln zu vernichten. (MalexMale, Gewalt & Blut, eindeutig sexuelle Handlungen)

"Umarım bir gün yüzün yüzümde uyanmak mümkün olur , yoksa bu dünya yaşanacak gibi değil." BERCESTE 09.07.20 Yetişkin içerik barındırmaktadır.

Sivri diliyle eleştiri videosu çekip paylaşan Feyza Soysal'ın bu sefer hedefinde; işine karışılmasından hazzetmeyen kalp ve damar cerrahı Merthan Özkan vardır! ** "Bir sorun mu var?" dedi Merthan, başını hafifçe oynatarak. Feyza ona bakmak yerine odadaki diğer doktorlara baktığında Merthan, iki kaş göz hareketiyle onları odadan çıkardı. Feyza onlar odadan çıkana kadar bekledi. Çıktıklarında ise sinirle "Ne gibi bir sorun olabilir ki?" dedi. "Herkes gözlem yapmaya gelip kan aldı ama sadece ben gözlem yapmak için gelmişim gibi, kan almak isteyince 'gözlem gözlem,' deniliyor." "Boş versene, hemşire olmayacak mısın sen? İki yıl sonra istemeyeceğin kadar kan alırsın." "Olsun, herkesin neden gerisinde kalmak zorundayım? Bana haksızlık yapılıyor!" Merthan onun sinirini pek dikkate almadı, hatta belki de çocukça buldu. Feyza buna daha çok sinirlenerek "Ve bunda senin de suçun var!" diye gözlerini ona dikti. "Ben ne yapmışım?" "Yapmıyorsun işte. Haksızlığa göz yuman da haksızlık yapan kadar suçlu değil mi?" Merthan çayını bitirip masanın üzerine koydu, sonra sırtını doğrultarak "Tamam," dedi. "Git malzemeleri al, odama gel." 03.07.2019

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.