Avuçlarımda bir garip umut kırıntısı , sofradan yeni kalktım . Açım işte , ne sevgiden ne saygıdan yana karnım doydu. Kendi enkazlarımdan her defasında sağ çıkıyor ve yine her enkaz sonrası hayallerimin binasını depremlere terk ediyorum. Anlayacağınız bıkmadan usanmadan üzüntülerim ile savaşıyorum. Gel bi bak savaştan nasıl sağ kurtulduğuma....