''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

corona: Beyninin olması gereken yerde marul olan şahsiyet, sana sesleniyorum. corona: Naber lan karakter kanseri ? akif: Ne diyorsun lan ? corona: Niye herkes bu tepkiyi veriyor ? corona: Ah pardon...Algılamakta zorluk çektiğinizi unutmuşum. corona: Diyorum ki, corona: Karşımda salak bir Akif... corona: Gururu da beyni kadar hafif... --- Linç #1 (19.09.2020) Macera #3 (19.09.2020) Mizah #3 (15.10.2020) Söz #1 (16.10.2020) Komik #1 (15.11.2020) Kısahikaye #1 (17.11.2020) Genç Kurgu #2 (24.12.2020) Lise #1 (01.01.2021) @muzlu_passta hesabımdaki corona adlı textingin düzenlenmiş ve tekrar kaldığı yerden yayımlanmış halidir. Burayı okumanız tavsiye edilir, o hesabıma giremiyorum. Kitabın finali buradadır. Eğlenceli, komik ve mizah dolu kitap arıyorsan seni de beklerim. ❤️

•••• "Her şeyi öğrendim. Belli ki eski sevgiliden daha fazlası. Hala onu mu seviyorsun?" "Bora yapma..." dedim yalvarır gibi bir sesle. "Öyle, değil mi?.." Elimin altındaki elini çekti hemen. Boşluğa düşmüş gibi, elime bakakaldım. "Ben neyim peki bu hikayede? Başroldeki kızın, esas oğlan geri dönene kadar yaralarını sardırdığı enayi mi?" •••• •1 Haziran 2017> 1K •24 Şubat 2018> 100K •29 Ocak 2020>200K •15 Kasım 2020> 300K Kapak: @yarencakir1

Ben Mor. Bazı insanlar gibi hayatını, kaderine göz yumarak yaşayanlardan olmak istemedim! Çünkü insan hayallerinin peşinde koşmalı bunun için elinden gelenin en iyisini yapmalı... Sizlere ne kadar basit bir hayatım varmış gibi gelse de her zaman kalbimin acımasını kaldıramıyorum. Beni kendi istedikleri hayatı yaşamaya zorlayan ailemi sevmiyorum! Onun için ölmeyi bile göze aldığım arkadaşımı sevmiyorum! Beni başka bir ülkeye gittiğim için kalbinden söküp atan sevgilimi sevmiyorum! Eğitim sisteminin kötü olduğu ancak Dünya'nın en güçlü insanlarına sahip olan ülkemi sevmiyorum! Aslında bu noktada sevmiyormuşum gibi bir izlenim veriyorum. Ben ailem, arkadaşım, sevgilim ve ülkemi çok seviyorum ancak son pişmanlık fayda etmiyor... Şuanda yapmam gereken şey; Nerede olursam olayım bulunduğum yerde sakin bir yere geçerek usulca ve kimseye belli etmeden ağlamak! Göz yaşlarım üstüme akıp iz oluşturmadan gizlice silmek. *** [Tamamen kendi hayal gücümle yazılmıştır. Lütfen çalma, kopyalama ya da benzeri şeyleri yapmaya kalkışmayınız.] [Bilgi içerikli sahne ve bölümlerdeki bilgiler yalnış olabilir.] {Başlanma Tarihi: 2 Aralık 2019}

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Anlaşamayan iki insanın yaptığı anlaşma ne kadar sağlam olabilir ki? Bu yolun sonu nereye gider bilemiyordum ama Nehirler Boyunca koşmaktan farksızdı..

Nehirler Boyunca adlı hikayenin devamı niteliğindedir. Lütfen hikaye için önce birincisine bakınız :))

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...