Not: "Sana Gül Bahçesi Vaad Ediyorum" adı altında yazılan ilk kitaptır. "Bu şarkıyı ne zaman dinlesem. İliklerime kadar seni hissediyorum seni Zeynep." Gerçekten şarkı çok güzeldi ve huzur vericiydi. "Şarkıda Tanrım seni meleklerin küllerinden yaratmış diyor ya. Gerçekten öylesin Zeynep. Meleklerin küllerinden yaratılmış gibisin." Gülümsedim. "Ve yine şarkıda şöyle söylüyor. Gülünce yüz hatların. Çiçekleri afallatır. Şu an güldün ya. Buradaki tüm çiçekler afalladı. Kaç yıldır onları suluyorum ve emin ol onları bu kadar salak görmedim. Baksana ordan oraya oynuyorlar." Kahkaha attım. "Barın o rüzgardan oluyor." "Hayır, gülüşünden. Ve bu doğan güneş varya. Kıskandı ondan daha çok parlıyorsun diye."

Bir bina ve bir yangın. İçerisinde bir çok ceset. Ve her şeyin başlangıcı olan bu mahşer gibi gün...