3 yıldır birinden hoşlanan Nisan, bir gün ona açılmaya karar verir. Ona, hislerini açıkladığı kısa bir not yazar, dolabına atar. Ama bir sorun vardır, çünkü artık o dolabın sahibi hoşlandığı çocuk değildir. Ve bir sorun daha vardır ki... Onun hayatını değiştirecek cinstendir. Başlanma tarihi: 15.08.2018 Bu isimle yazılan ilk hikayedir. Çalınması halinde hukuki işlem başlatılacaktır.

Kafama çarpan turuncu topla dengemi sağlamak için hafif öne eğildim ve yavaşça arkama dönüp topun geldiği yere baktım. "Üzgünüm o kadar kısasın ki göremedim." Pişkin pişkin söylenip tekrardan atış yapmak için arkasını döndüğünde içimdeki Naz'ın bilerek frenlerini patlatarak az önce kafama gelen topu aldım ve iki elimle tutarak tam Sinan'ın arkasında durdum. "Sinan." Gülerek bana döndüğünde hiç beklemeden kollarımı iterek sert topu kasıklarına fırlattım. O kıpkırmızı yüzüyle yavaşça yere çökerken yaptığımdan memnun olmuşcasına arkamı dönüp tersten ona el salladım. "Üzgünüm, kafana atacaktım ama boyum yetmedi." Müdür Yardımcısının bile dize getiremediği ben, yaptığım küçük bir hata yüzünden basketbol takımının 1 senelik kölesi oldum. Şimdi, 12 dev gibi şımarık adamla 1.57 lik boyumla nasıl başa çıkacaktım? Not: Bu kitaba şöyle bir göz atmaya karar verdiyseniz ilk bölümün ilk 2 paragrafını okumadan bırakmayınız. *Küfür içerir.* 22.06.2018

- Ne var?! diyerek tersledim bana tip tip bakan meteoru Allah'ım sen neler yaratıyosunda biz kıymetini bilemiyoruz diye geçirdim içimden. bana hala bakarken ona sorgularcasına bir bakış attım zaten başımda bi ton dert vardı birde bununla uğraşamazdım ! - Ne bakıyorsun bee!! diyerek ona doğru çemkirdim o da beni hiç takmadan yavaşça kulağıma eğilip - Erkekler tuvaletindesin küçük hanım. dedi bunu demesiyle utançtan kıpkırmızı kesilip olduğum yere çakılmıştım. BİR BU EKSİKTİ! diye geçirdim içimden

Erkek gözüyle kızların hoşlandığı kişiye yakınlaşması için veya okulunda fark edilmek isteyen kişiler için popüleritenizi arttıracak minik tavsiyeler vereceğim.Umarım ki amacınıza ulaşmanızı sağlarım.Tavsiyelerimin etkili olması dileğiyle iyi okumalar

"Mert?" Mert'de dahil tüm gözler bana döndü. Tüm dikkatler benim üzerimdeyken böyle bir şeyi nasıl söyleyebilirim ki? "Efendim?" dedi sorgularcasına. Söylemekle, söylememek arasındaki, ip incecik bir çizgi var derler ya hani... İşte tam da orada duruyorum. Belki de şansım varken vazgeçmeliyim. Yine bir engel çıkmadan söylemek en iyisidir belkide. "Şey... Senden bir şey isteyebilir miyim?" dedim utancın her zerresini hissettiren sesimle. Şu işi çabucak halletmek istiyorum. Ancak karşılığında "N'oldu, ufaklık?" cevabını almıştım. Bu kadar vurdum duymaz olmak zorundamıydı? İşimi daha da zorlaştırıyor. "Şey diyicektim... Bana ders..." "Kanka, kanka koş. Eğlence çıktı!" diyen Serkan'la sözüm kesildi. Yine mi Serkan? Yine mi? Bu çocuk yine nerden çıkıp geldi? Sürekli sözümü kesmesinden bıktım! Gerçekten, artık pes ediyorum! İnşallah yurtta, ayak serçe parmağını ranzaya çarparsın Serkan! Bütün ilgi hemen Serkan'a döndü. Mert, hafifçe sırıttı. Bir olay olduğu barizdi. Mert'te bunu anlamıştı. "N'oldu lan?" dedi Mert gülerek. "Mert, hani şu okulun terasına çıkan merdiven varya. Orayı bulduk!" diyen Serkan'ın sesi kulaklarıma tırmanmıştı. Mert hızlıca oturduğu yerde doğruldu ve sırıtışını tüm yüzüne yaydı. Gözlerinin içi parlıyordu adeta. Ayakta ki Serkan'a bakarak gözünü kırptı. "Nerde?" "Erkekler tuvaletinin tavanında!" dedi Serkan. Mert'in gözleri şaşkınlıkla büyümüştü. Duyduklarına inanamamış gibi bakıyordu. Gerçekten, ne demek istiyor bu çocuk? Erkekler tuvaletinin tavanında nasıl olabilirdi ki? Ben düşüncelere dalmışken, Mert'in tok sesi kendime gelmemi sağlamıştı. "Şaka yapıyorsun!" dedi heyecanla. "Daha ciddi olamazdım." "Yürüyün lan, eğlence çıktı!" dedi Mert, yanındakileri dönerek. Hemen oturdukları yerden kalktılar ve ilerlemeye başladılar. Şuan saçmaladıklarının farkındal

Rüya Yılmaz; on yedi yaşında, lise son sınıf öğrencisidir. Ona düşkün bir ailesi ve samimi dostları vardır. Basit hayatında, kendi haline yaşımına devam ederken babasının aniden aldığı bir kararla yaşadığı yeri değiştirmek zorunda kalır. Sevmediği bir şehirde, tanımadığı insanların arasında yaşamına devam ederken sevdiklerinden ayrıldığı için hiç mutlu değildir. Ta ki, damdan düşermişçesine bir anda karşısına çıkan Atahan Eroğlu'nu görene kadar. Genç çocuğun bir anda ortaya çıkan fevri tavırları ve sert mizacı Rüya'yı büyük bir şaşkınlığa uğratır. Üzerine bir de olup olmadık yerlerde sürekli karşı karşıya gelmeleri genç kızı iyice allak bullak eder. Ama kim bilir belki de hayatın bu iki genç için bir planı vardır... **** Kapak tasarımı için @sehrialem e çok teşekkür ederim.

Annem her zamanki otoriter yapısıyla karşıma geçip uzun soluklu konuşmasına başladı. "Bak bana oğlum Niyazi, elindeki son kozu da kullanmazsan babana söylerim yarın sana ayakkabı boyası getirir, sokaklarda yeni hayatınla tanışırsın. Şimdi kafanı o laptop denen kutunun içinden çıkar ve söylediklerimi kalın kafana sok. Yoksa olacaklardan ben sorumlu değilim, haberin olsun." Muhterem ev işleri bakanı Sena Hatun yine burnundan soluyor bununla kalmayıp hayatın çilesini benden çıkarıyordu. Ne yani benim tek derdim sınav mıydı? "Anne beni sınavla tehdit etmeyi bırak artık!" Laptopu elimden alıp kapıdan hızla çıkarken sinsice güldü ve ekledi; "Sana bir arazi bulayım, ayakkabı parlat Niyazi." "Hayır anne hayır! Ne olur beni bu şakanın içinden çıkar. " Ve yine kabus dolu bir rüyanın daha içindeydim. Allah'ım ben nasıl bir aile ile sınava tabiî tutulduysam boş kağıt verip de çıkamıyorum. Artık cidden yeter buna bir dur demeliydim. Kısa Hikâyede ilk #43 ? Kısa hikâyede #116 *Mizah dolu bir kitaptır.* Kapak için @elifnlyt 'e çok teşekkür ederim 😍 Zamane Gençleri Geyikleri 2 yayımdadır. ♡

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Tut elimi buradan gidelim olmaz demeden dinle beni bi' sırasının üzerine koyduğum kağıda tebessümle baktım. Resmen en güzel şekilde ifade ediyorduk kendimizi, şarkılarla.