Psikolojik ve felsefi düşünceleri ve hileleri kullanarak bunları kirli amellere alet adenlerin hatta kitlelere karşı bir silah olarak kullananların önüne bir set ve cahilliğe de bilgi aktarımı olması amacıyla yazılan bu eser;insanlığın gitgide bir girdaba doğru sürüklenmesinin sebebinin insanlığa dikte edilegelmiş birtakım psikolojik algılar, ,baskılar, tabular,örf ve âdetlerin arkasının ne kadar boş olduğunun ve yeni dünya düzeninin , içinde yaşamakta olduğumuz toplumun ve ister istemez bir şekilde hayatımıza giren insanların bizi ne kadar yıpratmış olduğunu dile getirmek için yazılan bu kitap , bizzat psikoloji ve felsefe, filozofların, psikolog ve psikyatristlerin tecrübe , birikim ve elli yılı aşkın bir şekilde süregelen araştırmaları ve çok eski zamandan bu yana süregelen değişmez davranışları gösteren anektodlar ile destekleyerek hizmetinize sunulmuştur.Kendini geliştirmek isteyen ancak bu koca evrende bir destek veya kendilerini koyabilecekleri bir akım , ideoloji,yol bulamayanlara bazı düşünsel destekleri sunmuştur çünkü biliyoruz ki; " Düşünceler gayeleri doğurur. Gayeler eyleme dönüşür, eylem alışkınlıkları oluşturur, alışkanlıklarda karakteri belirleyerek, kaderimizi tayin eder. " [ Tryon Edwars ] NOT: BU KİTAPTA YER ALAN HİÇBİR ŞEY TAVSİYE VE YÖNLENDİRME AMAÇLI DEĞİLDİR! YAZILANLARI SADECE FİKİR PAYLAŞIMI OLARAK KABUL EDEREK OKUMANIZ TAVSİYE EDİLİR.

Oda çoktan dumanla kaplanmış görüşümü engelliyordu. Ciğerlerime hava çekmek için öksürüp hırlarken bir yandan da odadaki rafların arasında koşar adımlarla ilerleyip Brad'i arıyordum. Sonunda onu duvar boyunca uzanan dolabın dibine tünemiş bir şekilde buldum. Yanına eğilerek onu sarsmaya başladım ama kıpırdamıyordu bile. Canlı olduğunun tek belirtisi nefes alırken inip kalkan omuzlarıydı. "Brad!" Burada biraz daha kalırsam yanına da ben yığılacaktım. Kafamdaki bütün soruları bir kenara ittim, elimi çabuk tutmalıydım. Onu doğrultarak yüzüne vurmaya başladım. Uyanmalıydı. Tanımıyor olsam da onu burada bırakmazdım. Tüm vücudum yanıyor, durmaksızın öksürüyordum. Bilincimi kaybetmeden önce gördüğüm son şey Brad'in bağırarak burada ne aradığımı sormasıydı.

5*********: Mutlu Yıllaaaar (02.42) 5*********: Mutlu Yıllar sevgilim (02.42) 5*********: Sensiz kutlar bu gece tüm aşıklar (02.43) ❆ Aşkın insana umut vermesi gerekir değil mi? İnsana yaşama gücü vermesi ve insanı iyileştirmeye başlaması gerekir. Oysa bazı aşklar vardır ki aşık olduğun insanı yaşatmak için kendi canını bağışlaman gerekir. Bunun için de kendi canından sonsuza dek vazgeçmen gerekir. İşte bu bir ruha ruh katma, canından vazgeçme hikayesidir. ❆ * anonim #1 (17.12.20) * romantizm #1 (14.11.20) * gizli #1 (06.09.21) * depresyon #1 (05.09.21) * gençkızedebiyatı #3 (03.11.20) * hüzün #3 (30.11.20)

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.