"Yıllarca üvey babasının dayağını yemiş bir kız. Oradan kurtulmak için her anı gözlüyor. Ama artık önünde daha büyük bir engel vardı. Babası onu insanlara acı çektirmekten zevk alan bir psikopata satmıştı. Artık kaçması zorlaşmıştı. Ama yinede pes etmemişti kız. Denemişti ve yakalanmıştı. Hem de o manyağa. Şimdi işler daha da çıkmaza sürüklenmişti."

Topuklu ayakkabılarım artık ayaklarımı sızlatıyordu. Bugün nöbet sırası bende olmasına rağmen topuklu giydiğim için bir kere daha kendime sövdüm. Abimi gördüğümde ilk işim onu gebertmek olacaktı. *** Kardeşim dediğim adam vurulmuştu.Canımdan can gitmişti.Hastahaneye vardığımızda delirmek üzereydim.Beynim hiçbir işlevini göstermiyordu.Acile gidip bağırmaya başladım

"Ben bakire değilim...!" Diyerek haykırdı genç kadın. Kocasının an be an değişen yüz ifadesini , şaşkınlık ve öfkeyle irileşen gözlerini umursamadı. Ölüm ile yaşam arasındaki ince çizgideydi ve o tehlikeyi oynamaya devam ediyordu. Doğan hala duyduklarının etkisindeydi. Bir süre bu dünyadan soyutlanmış gibiydi. Karısının dudaklarından dökülenler karşısında ne yapması gerektiğini bilememişti. Ezo derin bir nefes almış ardından onun her daim belinde duran silahına davranmış Doğan'nın eline zorla tutuşturarak alnına dayamıştı. "Hadi öldür beni Doğan! Karını öldür ve namusunu temizle...!"

Bu hikaye olası bir gerçekliğin hikayesidir. Gerçeklikle ilgisi yoktur.