Fadime, İso'nun ölümünün ardından dünyada cehennemi yaşarken acılar içinde dilediği dilek gerçekleşmiş ve kendini aylar öncesinde henüz evlenmediği kocası tarafından kaçırılırken bulmuştu. ya da Fadime, kendini İso'nun onu arazi için kaçırdığı günde bulur. Ancak bir şeyler farklıdır çünkü bu sefer karşısındaki kişi artık düşmanı değil de sevdiği adamdır.

İnsanlarla göz göze gelindiğinde, kendini savunmasız ve kırılgan hissettiren duygu...

" Vur Karaca ! Bitsin !" Elleri titreyerek tuttuğu silahı sevdiği adama doğrultmak her geçen saniye daha da zorlaşıyordu.Omuzlarında dünyanın yükü vardı sanki. Aşkı ve dünyada onu seven tek insanın intikamı arasında kalmıştı. Gözleri dolarken sevdiği adamın gözlerine baktı. " Sen benden bu hayatta beni tek seveni aldın Azer. Sen bizi bitirdin." "Bu hayatta seni seven tek adam benim Karaca. O namlu benden tarafa döndü ya ha vurmuşsun ha vurmamışsın bu saatten sonra fark edecek pek bir şey yok. Şimdi o tetiği çek. Benim sevdamdan başka verecek hesabım da yok."

Aşeka "Sarmaşık" manasına gelir. Nasıl ki sarmaşık, çepeçevre sardığı ağacın suyunu emerse, onu soldurup zayıflatırsa ve hatta bazen kurutursa, aşk derecesindeki sevgi de sevenin sevdiğinden başkasına ilgi duymamasına ve onu sarartıp soldurmasına sebep olur.

'hayali falan işte

Fadime Koçari, abisinin isteği ile Furtuna şirketinde çalışmaya başlar. İsmail Furtuna ise bir ofisi bu hırçın Koçari kızı ile paylaşmayı hiç istememektedir.