"Taşacak Bu Deniz" dizisinden ilhamla kaleme alınan bu hikâye, Fadime ve İso'nun kaçmaktan yoruldukları duygularla birbirlerine sürüklendiği bir aşkın izini sürüyor. Fadime'nin cesur ve içten anlatımıyla, iki yalnız kalbin çarpıştığı anlar; bastırılmış arzuların, söylenemeyen sözlerin ve her şeye rağmen vazgeçilemeyen bir bağın nasıl doğduğu gözler önüne seriliyor. Mevcut senaryodan izler taşıyan bu kurguda, tüm olaylar Fadime ve İso'nun tutku dolu ilişkisi etrafında şekilleniyor.

Bu hikaye, 2026 yılının modern dünyasından, Osmanlı İmparatorluğu'nun henüz fidan olduğu o ilk döneme -1300'lerin başına, Söğüt ve Domaniç civarındaki Kayı Boyu obasına- uzanan fantastik bir zaman yolculuğu macerasıdır. ​Kurgum, resmi tarih kitaplarının ötesinde, geçmiş ile geleceğin gizemli bir bağla birbirine düğümlendiği bir evrende geçiyor. Ana karakterimiz Elçim, sadece bir tarih öğretmeni değil; aynı zamanda kökleri o kutlu hanedana dayanan, soyun gizli bir emanetçisidir. Hikaye; bir kadının gözünden Osmanlı'nın beylik dönemindeki oba yaşantısını, alplerin ve hatunların mücadelesini, sadakati, asil kanın getirdiği sorumlulukları ve tarihin akışını koruma çabasını ele almaktadır. ​Geleceğin bilgisiyle geçmişin topraklarına düşen bir kadın, tarihi baştan mı yazacak yoksa kendi kaderini mi bulacak?

Fadime, İso'nun ölümünün ardından dünyada cehennemi yaşarken acılar içinde dilediği dilek gerçekleşmiş ve kendini aylar öncesinde henüz evlenmediği kocası tarafından kaçırılırken bulmuştu. ya da Fadime, kendini İso'nun onu arazi için kaçırdığı günde bulur. Ancak bir şeyler farklıdır çünkü bu sefer karşısındaki kişi artık düşmanı değil de sevdiği adamdır.

İnsanlarla göz göze gelindiğinde, kendini savunmasız ve kırılgan hissettiren duygu...

" Vur Karaca ! Bitsin !" Elleri titreyerek tuttuğu silahı sevdiği adama doğrultmak her geçen saniye daha da zorlaşıyordu.Omuzlarında dünyanın yükü vardı sanki. Aşkı ve dünyada onu seven tek insanın intikamı arasında kalmıştı. Gözleri dolarken sevdiği adamın gözlerine baktı. " Sen benden bu hayatta beni tek seveni aldın Azer. Sen bizi bitirdin." "Bu hayatta seni seven tek adam benim Karaca. O namlu benden tarafa döndü ya ha vurmuşsun ha vurmamışsın bu saatten sonra fark edecek pek bir şey yok. Şimdi o tetiği çek. Benim sevdamdan başka verecek hesabım da yok."

Aşeka "Sarmaşık" manasına gelir. Nasıl ki sarmaşık, çepeçevre sardığı ağacın suyunu emerse, onu soldurup zayıflatırsa ve hatta bazen kurutursa, aşk derecesindeki sevgi de sevenin sevdiğinden başkasına ilgi duymamasına ve onu sarartıp soldurmasına sebep olur.

'hayali falan işte