Ömür, geç kaldığı işine gitmek için hızlı adımlarla girdiği ara sokakta iki kişi tarafından başına silah dayanmış bir genç adam görür. Yardım etmekle etmemek arasında kalıp yardım etmeyi seçince o dakikadan itibaren bütün hayatı değişir... ••• Henüz dört adım atmıştı ki bir patırtı sesiyle irkildi. Sesin geldiği yöne doğru dikti kehribar gözlerini, eli silahlı iki orta yaşlı adam ve duvarın köşesinde sıkıştırdıkları uzun boylu bir genç adam gördü. Eli silahlı adamların biri namluyu genç adamın kafasına öteki boğazına tutmuştu. Heralde biri kafasına ateş edince ölmeme riski milyonda bir olmasına rağmen öteki işi garantileyip şah damarından vuracak, diye düşündü. Gitmeli miyim yoksa durup yardım mı etmeliyim? Eli silahlı iki adama karşı ne yapabilirim ki? Sadece sonuç değişir, biri beni öteki genç adamı öldürür, diye devam etti iç sesi düşünmeye. Düşünmeyi bıraktığı an yere düştü, bedeni, elleri, bacakları aynı anda şiddetlice titremeye başladı. Bu sefer patırtı sesi duyan silahlı adamlar ve namlunun ucunda olan genç adamdı.

4 abisi olan bir kızın hikayesi... Hadi birlikte okuyup görelim. 🤗💫💫 Başlangıç 23.11.2019 Bitiş 03.10.2020

"Unutma; her korkan kaçmaz ama, her kaçan korkaktır..." Gelen kişiler ilk bölüme tarih atabilirmi lütfen 🙏🏻 ❤️❤️❤️

"Sen," dedim yeniden başka bir konuya geçerek. "Ben bir silahsam sen o silahtan çıkan kurşunsun." Ardından dudaklarını saçlarımın arasında hissettim. Öpmüyordu ama her an öpmeye hazır gibi orada duruyordu, hissediyordum. "Sen, Nefes." dedi benim gibi. "Ben yeniden cehennem olmuşsam, senin ateşin yüzünden." *11.04.15 Aksiyon #2* On Sekiz #1*

Zihni şunu fısıldıyordu; göğe süzül şeytanlarını boğ, yahut zehrini bulaştır şeytanlarını kurtar.

Birisi acımasız diğeri tehlikeli.Bunlar bir araya gelirse kaos kaçınılmaz olur.

Yalnız Kurtta kendini aşka kapalı tutan Ahenk'in, nam-ı diğer Kızılın hikayesidir. Saçlarından ölüm damlarken, elindeki silahın şarjörüne vurup yerine yerleştirdi. Sert bakışlar ile çarpışan Ares Duman kızıl fırtınadan nasibini almıştı. Kızıl fırtına ve okyanus mavileri çarpışmış ölümcül bir silahı ortaya çıkarmıştı. Aşkı.

Kızgındı. Öfke tüm bedenini sarmıştı. Kırmızı dudaklarını büzmüş, sarı saçları kuş yuvasına dönmüştü. İnce parmaklarını hışımla çantanın olduğu masaya çarpıp öne doğru eğildi. "Çocuklarım nerede?" diye öfke ile bağırdı. Hamza gözlerini genç kadının öfkeli yeşil gözlerine çevirdi. Sonra yavaş yavaş tüm yüzünde gezindi. Biraz aşağıya inip beyaz gömleğinden gözüken derin göğüs dekoltesinde takılı kaldı. Bu kadın Hamza'nın sonu olacaktı. Eski karısı... Çocuklarının annesi... Artık küçük düşmanıydı, küçük ve huysuz...

Ve kader çekinmeden bir silah daha doğrultuyor bana. Öleceğimi diyordu silahın sahibi, beni, daha önce, silahı gördüğüm an, öldürdüğünü bildiği halde. Bana bakan silahın namlusuna acılarımı uzak tutmak istediğim gözlerimle bakmaya son verip gözlerine bakıyorum. "Ben ne kadar mutlu olabileceğimi değil; bu mutluluğun bana getireceği mutsuzlukları düşunmeliymişim. Haklısın, öğretmenim. Bir kez daha sinir bozucu şekilde haklısın."