Tahammül edemediği kahve kokusuna,hiç ilgisini çekmeyen kitaplara aşık olmaya başlamıştı genç kız. Girmekten ve oranın sessizliginden bile nefret eden genç kız şimdi oranın sessizliğine etrafa yayılan kahve kokusuna hayranlık duymuştu. Ömrünün en eğlenceli zamanını tam da burada bu kafenin içinde bulunan kütüphanede geçirecekti... neden mi? Çünkü bu kız sesini gizliden gizliden duyduğu bir kütüphane rafının arasında bulunan şiir kitabının,hayranlık beslediği gencin dudağında dökülen aşk mısralarını sevmişti. Bu kafe ona yeni bir başlangıç için yol olmuş. Tatlı serseriliğini geride bırakmış tatlı bir cadının tatlı bir hikayesine misafir olmuştu bile. Genç adam elinde tuttuğu ve ilk defa okuduğu mısraların içinde bulmuştu kendini onu dinleyenden habersiz... "Garson!" "Buyrun hanımefendi Ne istemiştiniz?" "Gel sevgilim gel,benim dünyama gel çok zaman var içimde yerini hazırladım." Genç kadın öylece dalgın dalgın okudu dudağından dökülen sözleri. "Anlamadım?" Kendine geldiğinde tatlı bir tebessümle olayı toparladı. "Diyorum ki Attila İlhan'ın ne güzel sözleri var. İki ayrı yolcunun eğlenceli ortak yolculuğuna var mısınız? Bence hepiniz onları çok seveceksiniz!

"Ece!" diye bağırdı var gücüyle. Mutfakta inledi sesi. İlk defa korkuyordum. Vücudu bir yay gibi gerginken, elinin birini yumruk yapıp duvarda asılı olan tavalara hızlıca geçirdi. "Ece! Sen ne yapıyorsun Ece! " dedi. Üzerime doğru yürürken, adımlarımı onunla beraber bende geriye doğru atmaya başladım. Buz gibi duvara dayandığında sırtım, aramızdaki mesafeyi tamamen kapadı. "Ne yapıyor muşum?" Dudakları dudaklarıma değdiği an zemin ayaklarımın altından kaydı... Tepki veremedim. Bu sefer yüreğimin derinliğindeki o sızı yoktu. Öptüm... Kapak tasarımı: @nrydgn21