Minihistorie z życia ludzi tych moralnych i tych nie. © TynnaHatter ministories 2016-2019 __________ Na okładce rzeźba Tim'a Noble'a i Sue Webster. Zdjęcie: https://pl.pinterest.com/recyclenation/eco-art-and-artists/

Jedyna taka kawiarenka, gdzie poza obrzydliwie słodkim cappuccino, dostaniesz gratis raka od zasłyszanych tam anegdot. Cały historyczny chaos, przede wszystkim w AU. Mam licencję na taką profanację, serio. Jest w moim portfelu tuż obok czeku na minus sto złotych. *** Po co komu okładka, skoro można ukraść zdjęcie z Pinteresta?

Chcieli wtykać goździki w lufy karabinów. ❝ Żyjemy w świecie atomowych gigantów i moralnych dzieci. O wojnie wiemy więcej niż o pokoju, o zabijaniu więcej niż o życiu ❞ - Omar Bradley Praca bierze udział w konkursie literackim „Splątane Nici" organizowanym przez @glnozyce. © wodna_lilia, 2019

Krótkie opowiadanie skonstruowane na bazie listów odnalezionych w kaplicy Parafii Imienia Jezusa w Grudziądzu (kościół polskokatolicki) na ulicy Kazimierza Pułaskiego 3/5. Dach kaplicy uległ zawaleniu w ostatnią sobotę (19.05.18). Prawdopodobną przyczyną jest zaniedbanie budynku i samego dachu, który narażony na potężne, nocne ulewy zbutwiał i stał się bezbronny wobec czynników naturalnych. Listy odnalezione w środę, 16 maja 2018, przez przypadkowego świadka, którego dane chronione są zarówno od strony prawnej jak i obyczajowej, która dla autora ma zdecydowanie większe znaczenie (ręce związuje mu złożona przysięga). Kolekcja prawdopodobnie niekompletna. Część listów w bardzo złym stanie. Przyczyną wyrządzonych szkód wydaje się być na pierwszy rzut oka wilgoć trawiąca budynek, w którym były przechowywane. Wiek listów określa się na 12/14 lat. Brak nazwisk oraz adresów, czy innych danych, które pozwoliłyby określić czy odnaleźć właścicieli. Koperty nieobecne (być może spalone. Anonimowy świadek twierdził, że w pojemniku z listami znajdowała się również torebka nadpalonego papieru. Niedostarczona autorowi, podobnie jak skrzynka. Ich istnienia nie można potwierdzić tak jak autentyczności listów. Anonim twierdzi iż pozostawił je w miejscu, w którym je odnalazł, nie chcąc być posądzonym o kradzież kościelnej własności). Ze względu na braki w treści oraz uszkodzenia, część listów została uzupełniona odautorskimi wariacjami. Prócz listów (wyłączywszy fragmenty dodane) zaprezentowana opowieść to fikcja literacka. Podobieństwo do wydarzeń czy osób zalicza się d całkowicie przypadkowych. Autor składa ogromną prośbę do czytelnika, by ten nie wysuwał dodatkowych wniosków nie mających potwierdzenia w rzeczywistości. Nie chce niczyjej krzywdy. Prawem fikcji literackiej tworzy jedynie historię i oplata ją wokół treści, którym nie chce pozwolić umrzeć w dziejowym

O muzyce... po prostu, "luźne gadki" ?

Chwile - okruchy życia. Próbuję opisywać najzwyklejsze, codzienne czynności, które, dzielone z wyjątkowymi osobami, stają się niezwykłe. © TynnaHatter original story 2016-2018 ________________ Obrazek z okładki: https://m.facebook.com/i.love.illustration/photos/a.160697994068026.35504.160694090735083/797533633717789/?type=3&source=54&ref=page_internal

Niemal cztery lata na walizkach. Dwanaście przeprowadzek. Dwanaście nowych domów i osiem do złudzenia podobnych szkół. Sześć krajów i setki poznanych osób. Ciągłe życie w drodze sprawia, że chcąc nie chcąc zaczynasz nazywać swoją rodzinę stadem, a samego siebie samotnym wilkiem. Wiesz, że nie warto rozpakowywać swoich rzeczy, bo za chwilę rodzice i tak ogłoszą wyprowadzkę. Nie przywiązujesz się do nikogo ani niczego, ponieważ to wszystko jest dla ciebie jak śnieg, który prędzej czy później roztopi się i zniknie. Każde miasto to nowa i jednocześnie ta sama historia. Te same ulice przepełnione samochodami, kawiarnie wieczorem oblegane przez grupy przyjaciół i zakochane w sobie pary. Centra handlowe, dworce, lotniska, parkingi, szkoły, biblioteki, do znudzenia przypominające te, które już poznałam. Nazywam się Debra Moquin i właśnie przeprowadzam się po raz trzynasty. Po raz kolejny wniosę walizki do swojego tymczasowego pokoju i pójdę do nowej szkoły, którą pożegnam zanim zdążę się obejrzeć. Trzynasty raz poznam kolejne, nudne miasto tylko po to, żeby za kilkadziesiąt dni pożegnać się z nim na zawsze.

"Zapach smażonych naleśników i ciepłego kakao wywołał u Enjolrasa pierwsze pozytywne odczucia tego dnia. "Może faktycznie nie będzie aż tak źle. W sumie to tylko przeziębienie." pomyślał, po czym ponownie zaczął się krztusić kolejnym atakiem kaszlu. "Nie. Odwołuję to. Definitywnie zginę przed zmrokiem.""

'ucieknij(my)' napisane różowym długopisem na ławce szkolnej. © smil3x - 2015

Weźmy uzależnienie od gumy do żucia, wielkie zauroczenie w chłopaku ze starszej klasy i niekończące się kłótnie, a później połączmy to wszystko w jedno. Może z tego wyjść naprawdę dziwna znajomość. ©smil3x