"Çok sevdim seni, deli oldum sana." Atilla'nın sesi kısılmıştı; sanki kelimeleri söylemek bile acı veriyordu. Karşısındaki kadının neredeyse siyaha çalan kahverengi gözlerine baktı, hâlâ parlayan... hâlâ onu öldürmeye yetecek kadar sevdiği o gözlere. "Ben, seni her şeye rağmen sevdim." Hilal başını hafifçe geri çekti nefesini tutarken. Çenesindeki titremeyi saklamaya çalışsa da beceremedi. "Babanın yaptıklarını biliyordun..." dedi, önce fısıltıyla. Sonra sesi yükseldi, çatladı. "Babanın yaptıklarını biliyordun ve sustun!" Bir adım geriledi, "Babanın ailemi öldürdüğünü biliyordun! Biliyordun Atilla!" Gözleri doldu, göğsü inip kalkıyordu kesik nefeslerle. "Beni sevdiğini söylüyorsun ama gerçeği bırak bana... kendine bile söyleyemedin."