"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

🦋 O, kanatlarında ölümü taşıyan mavi bir kelebekti. Hüznün mavisi, ölümün uykusuyla birleşti. Kadın ve adamın dudakları son bir kez titredi. ◆◆◆ Masal geçmişindeki boşluğu, kötü anılarını etrafındaki insanlar ve geleceği ile doldurmak isteyen genç bir kızdır. Ve bir gün kader onun için yine en kötü sonu hazırlar. Babası aniden ortalıktan kaybolmuştur. Dahası peşine kim olduklarını, ne istediklerini bilmediği karanlık adamlar takılmış ve kaçmak zorunda kalmıştır. Yıllardır babasının birikim yaptığını düşündüğü banka kasasına gider ve orada büyük bir sürpriz ile karşılaşır. Kasada para değil, sadece bir isim ve adresin yazılı olduğu bir kağıt parçası bulur. Masal acımasızca öne sürülen bir piyon olduğunu bilmeden o adrese gider ve kaderin çarkları yine tersine dönmeye başlar. Orada onun pusuya yatmış olan hastalığı yeniden gün yüzüne çıkar. "Kelebekler sadece üç gün yaşar ama..." "O zaman bizde kelebeklerin ölümsüz olduğu bir yere gideriz" "Mesela nereye?" "Cennete..."

"Ve artık herşey için çok geçti..!"

Başlangıç tarihi: 31.03.2019 " Hoop! Yavaş, çek ellerini. Bu gün benim günüm. İstediğim her şeyi yapacağım ve sen bana mâni olmayacaksın." "Şimdi gelelim asıl konuya. Telefonumu açmadın bu, bir." dedi ve alnıma bir öpücük kondurup devam etti. "Mesajıma cevap vermedin bu, iki." dedikten sonra sağ yanağıma bir öpücük bıraktı. Uzun bir ara vermeden söylediklerine devam etti. Kızıp bağırsa bu kadar etkisi altında kalmazdım. Donup kalmıştım. Santimlik dâhi olsa kıpırdayamıyordum. "Devran'la konuşma dediğim hâlde, Devran'ı aradın bu, üç." dedi, ve sonra yanağıma uzun bir öpücük bahşetti. Tam ağzımı açıp itiraz edecektim ki, işaret parmağını dudaklarımın üstüne yerleştirip beni susturdu ve sıkılmadan devam etti. "Aşağıdayken benden kaçtın bu dört." dedi ve fazla belli olmayan gamzelerimin üstüne dudaklarını değdirdi. Usanmadan söylediklerine devam etti. "Sana bu posterleri sevmiyorum dediğim halde, onları odanda tutmaya devam ettin bu, beş." dedi ve omzum ve boynum arasında ki boşluga dudaklarını değdirdi. Belhanda posterlerimle ne alıp veremediği var, anlamıyordum. Seviyordum işte adamı. "Bakıyorum da benim sevgilim sözlerimi hiç dinleniyormuş. Bu da söylediklerimi dinlemediğin için..." dedi. Kafasını yana yatırıp, dudaklarıma eğildi ve uzun süreli bir öpücük bıraktı. Ama geri çekilmedi. Dudakları tepkisizce dudaklarımın üstünde duruyordu. Her nefes alıp verdiğinde nefesi dudaklarımdan içeri süzülüyordu. Geri çekilmek istesemde bedenim bana yardımcı olmuyordu. Olduğum yere çivilenmiş gibi ne ileri gidebiliyordum ne de geri. Kalbim atıyor muydu acaba? "Bundan sonra sözlerimi dinleyeceğini umuyorum. Ha, unutmadan biraz daha nefes almassan, ölebilirsin." Alaylı bir sesle söylediklerinin ardında dudaklarıma kısa bir öpücük bıraktı ve benden bir kaç adım uzaklaştı. Bana el sallayıp odamdan çıkan Yamaç'a uzayl

Beni duvarla kendi arasına alınca gözlerim fal taşı gibi açıldı.Kalbim ağzımda atıyordu."Ne yapıyorsun Onur abi bıraksana beni.Delirdin mi sen?"Ne olmuştu bu adama böyle? "Hay abini si- seveyim.Delirdim evet,sen delirttin beni.Seni çok seviyorum Azra ben istersen şimdi bağır çağır bana sen beni nasıl sevdin ben senin kardeşin gibiyim de.İster hiç bir şey demeden git ama şunu unutma ben her zaman seni seviyor olacağım,nereye gidersen git arkanda seni koruyor olacağım.Tıpkı küçüklüğündeki gibi her zaman yanında olacağım.Hatırlıyor musun her saklambaç oynadığımızda ben seni yanıma alır saklardım ben kendime söz vermiştim hiç bir zaman seni yanımdan ayırmayacağım hep koruyup kollayacağım diye." Söyledikleriyle gözüm dolmuştu.Benden cevap beklermiş gibi bana bakıyordu.Daha fazla vakit kaybetmeden kollarımı boynuna doladım.Daha ne isterdim ki seviyordu işte beni.

~ÇAKMAKTAŞI MAHALLESİ~ Alihan " Dur kız kızıl cadı ! dur diyorum bak . yakalarsam elimde kalacaksın." Tuana 'nın Alihan 'ı dinlediği yoktu mahallede çılgın , şen şakrak sesi ile koşuşturuyordu. Tuana "Bana ne ya gidip anneme diyeceğim . 'Anne Velat abim kız kaçırmış.' kadın sevinçten havalara uçacak . Oğlu evde kalacak diye ödü kopuyordu." Gülerek konuşmaya devam ediyordu. Tam eve bir sokak kala Alihan kolundan sıkıca tutup çıkmaz sokağın duvarına dayadı. Tuana alt dudağını dişlerinin arasına alıp bir 'hih' nidası dudaklarından çıkarıverdi. Alihan yorgunluğun verdiği his ile kafasını Tuana ' nın boynuna dayadı. Aldığı vanilya kokusu ve şaşkın kızın konuşması ile kendine geldi. Tuana " Alihan abi sen ne yapıyorsun! hemen çekil." Alihan sinirlenmişti ne yapmıştı . Altı üstü bir kokusunu içine çekmişti. Alihan birden dondu düşündükleri hiç doğru değildi , Tuana ona abi diyordu. Kolunu bırakmadan kendini hafif geri çekip . Alihan " Kızıl cadı sabahtan beri mahalle boyunca tur attırdın bana , abin kız falan kaçırmadı . Sadece o kaçırmak istemiş kızın abiside gelin isteyin demiş ." Tuana" Tamam , yeter bırak bir şey demeyeceğim kimseye ." Alihan sinir ile tek kaşı havada daha çok dibine girerek. Alihan " Derdin ne kızım senin ne zaman yanlışlıkla yakınlaşsak bu şekilde davranıyorsun ." Kız derin bir nefes aldı , çenesini havalandırıp Alihan' ın gözlerine gözlerini dikti . Tuana" Çünkü her yakınlaşmamızda çok farklı bakıyorsun abi bazen senden korkuyorum." Alihan dudaklarını kızın kulağına değirerek konuştu . Alihan " Belki de korkman gerekiyor ha ." Tuana kaskatı kesildi ... +18 KÜFÜR İÇERİR