🌼κι εσύ Αποσπερίτη μου, του δειλινού ταιριάζεις.
13 stories
Αυλαία και Πάμε by en-lefkw
en-lefkw
  • WpView
    Reads 4,807
  • WpVote
    Votes 253
  • WpPart
    Parts 15
Η Μελίτη Καλλιγά, για τον Ορφέα Μεταξά, είναι το απόλυτο στραβόξυλο. Ήρθε στο χωριό των θείων της για τα Χριστούγεννα και, από την πρώτη κιόλας στιγμή, μοιάζει αποφασισμένη να κάνει τη ζωή του αφόρητη... ή τουλάχιστον έτσι ορκίζεται ο ίδιος. Είχαν μια άσχημη αρχή, μια ακόμη χειρότερη μέση... και για το τέλος κανείς δεν τολμά να προβλέψει τίποτα. Άλλωστε, στην άλγεβρα δύο αρνητικά δίνουν ένα θετικό, ποιος λέει ότι δεν μπορεί να συμβεί και στην πράξη; Αγγλία, Δεκέμβριος, 1986. Πόσο στραβά μπορεί πραγματικά να πάει αυτή η ιστορία;
Η μέρα που πέθανε η Qistina by _universum
_universum
  • WpView
    Reads 6,060
  • WpVote
    Votes 640
  • WpPart
    Parts 37
«Γιατί η ελευθερία ήταν κάποτε, λένε αυτοί οι παλιοί, δείγμα πολιτισμού και δικαίωμα αναφαίρετο του ανθρώπου. Θα μου πεις, η ελευθερία σαν αεράκι μπορεί κάποια στιγμή να σε βρει και με μορφές που δεν φαντάζεσαι, να πάρει και να σε σηκώσει στον διάολο. «Φαντάζομαι όμως, πως για να είσαι εδώ, θες να το προσπαθήσεις πολύ. Είσαι νέα, το μυαλό σου τρέχει. Ένα αγρίμι μέσα στο πλήθος που πάει αντίθετα με εσένα. Για πες μου όμως, πώς έφτασες μέχρι εδώ; Μόνη; Αποκλείεται. Η βάση στην οποία στηρίχτηκες είναι ίδια με εμένα Ηλέκτρα. Όλοι έχουμε αφήσει το ίχνος σε αυτή τη σάπια ζωή, αυτό το ίχνος που ουρλιάζει και καίει τώρα τα δάχτυλά σου. Τους εμπιστεύεσαι, μα εγώ ξέρω. Εγώ τους δημιούργησα και κάθε εγώ θα τους δίνει ελπίδα και θα την παίρνει μακριά. «Μιλάς για ελευθερία του λόγου, μιλάς για δικαιοσύνη για ένα έγκλημα και πού είναι αυτό; Πότε έγινε; Ποιοι οι θύτες, ποια τα θύματα; Ποια η απόδειξή σου; Τώρα καταλαβαίνεις; Η δικαιοσύνη όπως τη νομίζεις πέθανε, εκείνη τη μέρα και κάθε προηγούμενη και κάθε επόμενη. Απλά, προχώρα όπως οι υπόλοιποι, στην ίδια σελίδα της ιστορίας.» Πολιτικό-κοινωνικό.
Κούρσα Θανάτου by en-lefkw
en-lefkw
  • WpView
    Reads 32,203
  • WpVote
    Votes 643
  • WpPart
    Parts 7
Εγώ, εσύ και ένα καλοκαίρι. ⭑・゚゚・*:༅。.。༅:*゚:*:✼✿  ✿✼:*゚:༅。.。༅:*・゚゚・⭑ Η Αμάρυλλις, μια ζωγράφος που άλλοτε έβλεπε τον κόσμο μέσα από τις πιο φωτεινές αποχρώσεις του, επιστρέφει στη Γαύδο αναζητώντας γαλήνη· μια γαλήνη που η ζωή της στέρησε με τρόπο κατακλυσμιαίο. Ο Μιχάλης, ένας άνδρας που είχε μάθει να θριαμβεύει, βλέπει τον κόσμο του να διαλύεται, μόνο και μόνο για να καταλάβει πως δεν του ανήκε ποτέ. Στρέφεται ξανά στη δουλειά του, στο επόμενο μεγάλο έργο του -κι αυτό το έργο τον φέρνει στη Γαύδο. Εκείνη είναι το λευκό, εκείνος το μαύρο. Και το μαύρο, πάντοτε, μοιάζει ικανό να καλύψει το λευκό. Εκτός κι αν το λευκό προλάβει να λάμψει, να το διαπεράσει, να το μεταμορφώσει. Και τότε... γεννιέται το γκρίζο.
Burlesque by medusaki
medusaki
  • WpView
    Reads 1,768
  • WpVote
    Votes 51
  • WpPart
    Parts 1
Η περιγραφή θα είναι διαθέσιμη σύντομα...
Διμοιρία Ερωτευμένων by pseudargyros
pseudargyros
  • WpView
    Reads 335,423
  • WpVote
    Votes 14,639
  • WpPart
    Parts 42
Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// (2022-)
Άλμα γρηγορότερο απ' τη φθορά- ΜΕΡΟΣ ΠΡΏΤΟ  by Eustratia_
Eustratia_
  • WpView
    Reads 8,098
  • WpVote
    Votes 645
  • WpPart
    Parts 53
Η Δανάη νόμισε πως επιτέλους τα σχοινιά που την χειραγωγούσαν φάνηκαν. Πως θα μπορούσε να τα κόψει οποιαδήποτε στιγμή. Μα ξέχασε πως το χέρι που θα κρατάει το ψαλίδι κι αυτό Άλλος το κινεί.
"Θέση Διαβολότοπος" by Myrto_V
Myrto_V
  • WpView
    Reads 2,364
  • WpVote
    Votes 323
  • WpPart
    Parts 52
Η Μαρίνα ακολουθεί το ένστικτό της και διανύει τις διακοπές των Χριστουγέννων στο χειμωνιάτικο θέρετρο της Ευρυτανίας. Γνωρίζει τον Άλκη, που μένει στο Μεγάλο Χωριό μόνιμα και τον ερωτεύεται. Όμως, ένας διάσημος ντεντέκτιβ με κακό όνομα την καταδιώκει. Η εργασία της παρακολούθησής της, ανατέθηκε από τον επικίνδυνο πρώην της, που της δηλώνει ότι θα τελειώσει το γάμο του, για να είναι μαζί της. Το παρελθόν την κυνηγά. Η κόντρα του αγνού ορεσίβιου με τον επικίνδυνο, αδίστακτο πρώην της, φτάνει μέχρι την δολοφονία. Το έγκλημα είναι μονόδρομος και ο στόχος είναι η νέα ελπιδοφόρα ζωή. Ο αστυνόμος Κεσόγλου βρίσκεται στην γενέτειρά του, την Ευρυτανία θέλοντας να περάσει το άγιο 12ημερο ήσυχα και εορταστικά. Όμως το έγκλημα στις Ράχες του Τυμφρηστού είναι η νέα του πρόκληση. Αυτήν την φορά δεν δέχεται την αποτυχία. Στοίχημα ;
ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ! by Myrto_V
Myrto_V
  • WpView
    Reads 3,651
  • WpVote
    Votes 436
  • WpPart
    Parts 50
Η απόφαση του Ερρίκου Δαγκλή να χωρίσει την περιουσία του εξ ημισείας στην ανιψιά του και στον γιο του, φέρνει αναταραχές στην οικογένεια. Ο Ανδρέας Δαγκλής δεν μπορεί να το δεχτεί εύκολα αυτό. Θα κάνει τα πάντα να μην πάρει την πατρική του περιουσία η Κατερίνα μαζί με τον αριβίστα σύζυγό της Ντάνιελ Ρόνγκ. Μέσα από την ιστορία, καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι μόνο το περιουσιακό κομμάτι που ενοχλεί τον Ανδρέα Δαγκλή αλλά και πολλά περισσότερα. Ο Ντάνιελ Ρόνγκ είναι αποφασισμένος να εκμεταλλευτεί την περιουσία της γυναίκας του. Ο Ανδρέας ανακαλύπτει τον επικίνδυνο χαρακτήρα του Ντάνιελ, προσπαθώντας να προστατέψει την ξαδέρφη του. Ο Ερρίκος Δαγκλής προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στα παιδιά τους, μέχρι που ξαφνικά δολοφονείται μέσα στο ίδιο του, το σπίτι. Ο αστυνόμος Κεσόγλου με την ομάδα του, προσπαθούν να πιάσουν από την αρχή την ιστορία και να ξετυλίξουν το κουβάρι. ** Όλα τα δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή του συνόλου του έργου, χωρίς την άδεια της συγγραφέως.**
Ciao Amore by hlianthos
hlianthos
  • WpView
    Reads 11,626
  • WpVote
    Votes 916
  • WpPart
    Parts 30
Το κύριο μέλημά μας είναι να δούμε πώς ένα ποίημα, που δεν ήταν γραφτό να τραγουδηθεί, έσμιξε τόσο όμορφα με τη μουσική. « Αφού γυναίκα δεν μπορείς να γίνεις πια δική μου, το δέντρο τώρα που έγινες αιώνια θα μου ανήκει. Στεφάνι θα σε βάζω εγώ επάνω στα μαλλιά μου, στολίδι και στη λύρα μου και γύρω απ' τη φαρέτρα και τους Ρωμαίους στρατηγούς, εσύ θα συνοδεύεις, όταν με ατέλειωτες πομπές το θρίαμβο θα ψάλλουν και θ' αντηχούν στο Λάτιο χαρμόσυνα τραγούδια. Σαν τα μαλλιά μου που ποτέ δε γνώρισαν ψαλίδι και το κεφάλι μου ανθηρό για πάντα το κρατάνε, έτσι κι εσύ τα φύλλα σου ποτέ σου δεν θα χάνεις» Απόλλωνας- Δάφνη