Τι συμβαινει αληθεια μετα τον γαμο; Οταν τα φωτα σβηνουν, τα γελια των καλεσμενων χανονται και τα λουλουδια αρχιζουν σιγα σιγα να μαραινονται. Οταν η τελετη τελειωνει και μενουν δυο ανθρωποι μονοι μεσα στην πραγματικη ζωη. Τι απομενει τοτε; Ειναι ο γαμος μια αρχη η απλως μια υποσχεση που αρχιζει να δοκιμαζεται απο την πρωτη κι ολας μερα; Και μετα το τελος; Οταν κατι που καποτε εμοιαζε αιωνιο παυει να υπαρχει οπως το γνωριζαμε. Οταν οι λεξεις που λεχθηκαν με βεβαιοτητα αρχιζουν να ακουγονται ξενα στα ιδια αυτια που τις ειπαν. Τι απομενει μετα το για παντα; Ειναι το για παντα μια αιωνιοτητα η απλως ενα διαστημα που δεν ειχαμε ακομα μετρησει σωστα; Και οταν φτανει εκεινη η στιγμη που η καρδια αρχιζει να ψιθυριζει μια διαφορετικη λεξη; Αξ;ζει Τι σημαινει πραγματικα αυτη η λεξη; Αξιζει να μεινεις; Αξιζει να φυγεις; Αξιζει να παλεψεις για κατι που πονα; Η μηπως αξιζει να το αφησεις να τελειωσει; Και αν ολες αυτες οι ερωτησεις ειναι εκεινες που γεννιουν τις πιο σημαντικες στιγμες μιας ζωης... Μηπως ηρθε τελικα η ωρα να μαθουμε τις απαντησεις;

Το έργο έχει ολοκληρωθεί και αναμένεται να κυκλοφορήσει σε έντυπη και ψηφιακή μορφή.

Το κύριο μέλημά μας είναι να δούμε πώς ένα ποίημα, που δεν ήταν γραφτό να τραγουδηθεί, έσμιξε τόσο όμορφα με τη μουσική. « Αφού γυναίκα δεν μπορείς να γίνεις πια δική μου, το δέντρο τώρα που έγινες αιώνια θα μου ανήκει. Στεφάνι θα σε βάζω εγώ επάνω στα μαλλιά μου, στολίδι και στη λύρα μου και γύρω απ' τη φαρέτρα και τους Ρωμαίους στρατηγούς, εσύ θα συνοδεύεις, όταν με ατέλειωτες πομπές το θρίαμβο θα ψάλλουν και θ' αντηχούν στο Λάτιο χαρμόσυνα τραγούδια. Σαν τα μαλλιά μου που ποτέ δε γνώρισαν ψαλίδι και το κεφάλι μου ανθηρό για πάντα το κρατάνε, έτσι κι εσύ τα φύλλα σου ποτέ σου δεν θα χάνεις» Απόλλωνας- Δάφνη