Bir yere çekiliyorsan oraya aitsindir . Neyi hissediyorsan da o 'sundur deriz biz cadılar . Şuan çekildiğin her şey geçmiş yaşamından bir armağandır sana . Ben de herkes gibi çekildiğim yöne sorgusuz sualsiz yürümeye başlayıp , içimdeki sesi körü körüne dinleyip Cadılık ilmine baş koymuş koca evrende sıradan bir insanım. Kitabımı yazmaya karar verme sebebime gelirsek , herkes gibi bildiğimi paylaşmak ve yürüdüğüm yolda yürümek isteyenlere ışık tutmaktır. Zamanımız da bu gibi gizemli ilimler için pek çok güncel ve güvenilir bir kaynak olmadığı için hem sizlere bir şeyler katmak hem de cadı şeytana tapınım ve şeytana bebek kurban etme gibi saçma önyargılar üçlemesini bozmak için bu kitabı yazıyor bulunmaktayım. Umarım okurken benim bulduğum gibi kendinizi bulup bu kadim yolda kadim sırlarınızla ışık ve sevgi ile yürürsünüz. Işıkla ve mutlu kalın . 💜

Prens Chanyeol nereden bilebilirdi, gökyüzünde her gece izlediği yıldızların kendi ayağına geleceğini?

Baekhyun tüm riskleri göze alıp evini terk ederken bir gram bile pişmanlık hissi duymadı ancak bir kaçış olarak gördüğü o küçük şehirde işler beklediği gibi gitmedi. Takip ediliyordu, biri evine giriyor, eşyalarını karıştırıyor, ona tuhaf mesajlar gönderiyor ve arayıp çığlıklar dinletiyordu. Tüm bunlara rağmen ortada bir kanıt yoktu, sapığı kurnaz ve bir o kadar da acımasız bir şeytandı.

-

İlkbaharı kıskandıran bir papatyaydı ve her bir zerrem aşıktı her bir zerresine.

Park Chanyeol, Kore'nin gelmiş geçmiş en iyi Cinayet Masası Komiseriydi. Byun Baekhyun ise Park Chanyeol'e aşıktı.

-

Baekhyun birkaç bitki türü keşfetmek istiyordu, yeni bir dünya değil.

O bizim çocuğumuzdu Chanyeol bizim... Ondan nasıl bu kadar çabuk vaz geçebildin?