Kiedy stojąca przed Taehyungiem śmierć, niedługo później staje się powodem jego życia -Jungkook top, Taehyung Bottom -Bts nie istnieje -Wiek bohaterów jest zmieniony -Zawiera opisy stosunków, wulgaryzmy i sceny przemocy -mpreg Ta ksiazka jest ultra dziwna hahhah (Poprawiona)

Uwodzicielski. Przystojny. Szarmancki. Inteligentny. Czego chcieć więcej w mężczyźnie? Jeon Jeongguk to młody biznesmen, który posiada te wszystkie cechy, a na dodatek odniósł wielki sukces po publikacji swojej najnowszej książki pod tytułem "Gra w Uwodzenie." Prowadzi serię wykładów w Seulskim biurowcu, gdzie to właśnie Kim Taehyung, młody student sztuki, postanowił się zapisać na serię zajęć z tak wielce rozchwytywanym młodzieńcem. Czy było to warte zachodu? Co się stanie, kiedy chłopak odkryje, że cała bajadera na temat Jeongguka to zwykły pic na wodę, a sam bogacz zachowuje się jakby pozjadał wszystkie rozumy? Z jak mocną zderzy się ścianą, kiedy odkryje czym jest romans dla większości zebranych tam uczestników?

Taehyung oglądając mecz szkolnej drużyny koszykarskiej zaczyna kibicować przeciwnikom, co dostrzega pijane oko Jimina. wulgaryzmy, komedia ?, pobocznie yoonmin i namjin

Prowadzący anonimowy profil ze zdjęciami Taehyung i Jungkook jako obserwator próbuje zaprosić Tae na randkę grożąc mu publikacją jego wizerunku..... 🍄 DYSTANS 🍄 -------------- 🎉 TOP # : #10 w Instagram - 19.06.21r ‼️ #13 w Instagram - 27.06.21r #26 w taehyung 03.12.21r #51 w vkook 27.11,2022r -------------- #331 w vkook - 31.08.20r #895 w gay - 31.08.20r #871 w vkook - 21.11.20r #231 w vkook 11.01.21r #301 w taekook 25.09.21r #110 w fanfiction 18.11.21r

[w trakcie poprawek 11/27] ✦tłumaczenie✦ Wszyscy zawsze wyśmiewali Tae z powodu jego oczu. Jedno z nich miało normalny, brązowy kolor, poczas gdy drugie było jasnobursztynowe. Każdy miał dwa inne kolory oczu, ale zwykle trudno było dostrzec różnicę. Sam nie wiedział, dlaczego jest inny od wszystkich. Jedno twoje oko ma normalny kolor, a drugie twojej bratniej duszy. Dopóki się nie spotkacie, twoje oczy nie staną się normalne. cr. @Katieboooo (ao3)

Jedna wiadomość może zniszczyć życie. Jedno wydarzenie może je jeszcze bardziej skomplikować. A czy jedno zdanie może to naprawić? Okładka: @Psycho_Yumiko

Kontynuacja (spin-off) do opowiadań Samotny Wilk oraz Wataha. Przed przeczytaniem tego opowiadania polecam przeczytać poprzednie, aczkolwiek nie jest to konieczne. Wilcze Ścieżki opowiadają historię Noacha. Młodej i zagubionej omegi próbującej odnaleźć siebie. Alfy, bety i omegi. Wszyscy mają swoje role w stadzie. Od każdego oczekuje się czegoś innego i przekazuje się im inne wzorce. Kiedy rodzisz się omegą, przypisuje się do ciebie pewne cechy, które powinieneś posiadać. Jeśli ich nie masz, jest to wadą. W młodości uczy się ciebie rzeczy, których sensu możesz nie rozumieć, ale nie powinieneś ich podważać. Aż w końcu inni tworzą dla ciebie wizję doskonałej przyszłości. Narzucają ci, do czego powinieneś dążyć i co powinno zapewnić ci szczęście. Co jednak w sytuacji, gdy twoja wizja szczęścia wygląda inaczej? Przecież wszyscy nie mogą się mylić, więc to z tobą musi być coś nie tak. Więc czy lepiej posłuchać innych, którzy są pewni, że wiedzą, jaką ścieżką powinieneś podążyć... Czy może lepiej jest zaryzykować i wybrać swoją ścieżkę? Kolejność opowiadań: - Samotny Wilk - Wataha - Wilcze Ścieżki - Wilcza Pieśń

Kontynuacja opowiadania Samotny Wilk. Zapraszam do przeczytania części pierwszej. Jeśli masz ją już za sobą, serdecznie zapraszam do tego opowiadania. Kiedyś wilkołaki były realnym zagrożeniem. To one władały lasami. Niekiedy kryły się wśród ludzi. Tak było sto lat temu, gdy człowiek nie wiedział jak się bronić. Był zbyt słaby i przerażony. Dzisiaj... dzisiaj usłyszeć o nich można głównie w historiach, którymi matki straszą swoje krnąbrne dzieci. Ludzie żyją w swoich dużych, ogrodzonych murami miastach, czują się pewniej ze strzelbą w ręku i w wilczym futrze na plecach. Teraz człowiek także jest drapieżnikiem. Jednak dzieci lasu nie są bezbronne. Kryjemy się w nieskończonej tundrze, by wieść spokojne życie. Nie jest to łatwe. Ludzie przepełnieni nienawiścią i uprzedzeniami są w stanie ścigać nas jak dzikie zwierzęta. Przez całe życie żyłem wśród ludzi. Wilk wśród owiec... a może biedna, głupia owca wśród żądnych krwi wściekłych psów. Teraz już nie należę do świata ludzi. Jestem w ich miastach nieproszonym gościem. To jednak nieistotne, póki mam dom, do którego mogę wrócić. Kolejność opowiadań: - Samotny Wilk - Wataha - Wilcze Ścieżki - Wilcza Pieśń

Kiedyś wilkołaki były realnym zagrożeniem. To one władały lasami. Niekiedy kryły się wśród ludzi. Tak było sto lat temu, gdy człowiek nie wiedział jak się bronić. Był zbyt słaby i przerażony. Dzisiaj... dzisiaj usłyszeć o nich można głównie w historiach, którymi matki straszą swoje krnąbrne dzieci. Ludzie żyją w swoich dużych, ogrodzonych murami miastach, czują się pewniej ze strzelbą w ręku i w wilczym futrze na plecach. Teraz człowiek także jest drapieżnikiem. Obecnie niektórzy traktują opowieści o wilkołakach jako fikcję. Folklor. Legendy głupich, niepiśmiennych chłopów. Jednak nie na dalekiej północy. Tutaj w miejscu, gdzie wioski graniczą z nieprzemierzonymi połaciami lasu, ludzie pamiętają... Trevtown to niewielka osada. Nie można nazwać jej miasteczkiem. Ludzie znają się od wczesnych lat, a na nieznajomych patrzą z podejrzliwością i niechęcią. W taki sposób traktowali moją matkę, która w młodości przybyła tu ze wschodu, z pięcioletnim mną w ramionach. I tak traktują mnie. Jednak... może mają rację. Może nie powinni mi ufać. Może nie powinni odwracać się do mnie plecami. Kto wie... może jestem wilkiem w owczej skórze. [Opowiadanie zawiera przekleństwa, sceny seksu, śmierci, gwałtu i ogólnie ostrzegam wrażliwych. Ponadto jest to omegaverse! Z wszystkim co się na to składa. W tym m-preg. To ostrzeżenie dotyczy wszystkich opowiadań serii.] Kolejność opowiadań: - Samotny Wilk - Wataha - Wilcze Ścieżki - Wilcza Pieśń

Mieszkańcy jednego z wielu Podgórz już od wieków wpatrują się w lśniący białym śniegiem szczyt. Kiedy podróżny podczas przechadzania się po bardzo zwyczajnych, zwyczajnie brudnych i nadzwyczajnie zwyczajnie zatłoczonych uliczkach zawiesi oko na grupie ludzi, wlepiających chciwe oczy w górujący nad nimi stożek, pięć osób na raz rzuci się by wytłumaczyć takiemu co i jak. "Wy przyjezdni nie wiecie, ale tam, tam na górze, Mag ma swoją warownię. Rozumiecie, zamek. Czarodziejski. Mówią, że pono w samiuśkie południe od diamentowych kopuł światło się odbija, i tylko wtedy można ten pałac-miraż zoczyć." Po takich słowach trudno by podróżny także nie zadarł głowy, i nie próbował przejrzeć chmur w których tonie szczyt. A kiedy wszyscy patrzą w górę, kto patrzy na własne sakiewki... *gasp* 19.12.2019 - pierwsze miejsce w fantasy!