Bir adam var; nefret dolu, hırs dolu, geçmişinin mahkumu yaşayan. Bir kadın var; hayat dolu, huzur dolu, sabır dolu geleceğine tutunarak yaşayan. Hayalleri ölmüş biri, hayalleri olan birine aşık olursa ne olurdu ki? ''Kapak tasarım busra_ari <3''

Beni sevebilir miydi gerçekten? Böylesi kötü bir adam, sevgi nedir bilir miydi? ▪▪▪ ID1826RG

053****: Gezegen diye kaydet. Yakut: İsmin Gezegen mi? 053****: Hayır. Ben sadece senin Gezegenin olmak istiyorum. 053****: Dev bir Gezegenin olmak... 053****: Tüm istediğin şeyleri, istediğin hayatı orda yaşayabileceğin dev bir gezegen olmak istiyorum 053****: Senin hayalin olmak, hayallerini gerçek yapmak istiyorum o gezegende. 053****: Rengini sen seç. ××× Hikâyenin tüm hakları saklıdır. Kapak: @geeceninkaranligiii

Bilinmeyen Numara: Biliyor musun, Bilinmeyen Numara: Aşk elbisesi en güzel sende duruyor. Bilinmeyen Numara: Ama ne acı, terzin ben değilim... *** Wattpad' deki ilk "Terzin Ben Değilim" adlı hikayedir. Gerçek aşk #1 Telefon #1

Gülmek istiyorsan, koş ! Tamamen eğlenmek ve sizleri güldürmek amaçlı yazılmıştır. Mizah kitabı seviyorsan seni kitaba beklerim. Çok güleceksin ama cringelenebilirsin yawrum...O yüzden okuma jsndndn ••••• Masaya geçip karşılıklı oturduk. Kaan poşetten ilk hediyesini çıkardı. "Bunu ikimizin arasında bir bağ kurduğu için aldım." Siyah ince dikdörtgen bir kutuydu. Açtığımda siyah sütyenle karşılaştım. Kutuyu alıp kafasına fırlattım. "Bu mu bağ kurdu ? Angut kafalı." ••••• Yanını göstererek "Yanıma gelsene." dedi. "Yok canım ben almayayım." Aslında o kadar tatlı bir ses tonu ile söylemişti ki bir an evet demeyi düşünmüştüm. Ama kendime hakim olmalıydım. Ben yokmuşum gibi varsayıp üzerindeki t-shirtü çıkardı ve yüzüme fırlattı. Onun kaslı vücudu karşısında nutkum tutulurken hemen gözlerimi kapattım ve bağırmaya başladım. "Yavaş be. Burada ben de varım!" "Sende çıkar bir şey olmaz."dedi gülerek. "Sen ne kadar komiksin ya ? Seni Cem Yılmaz mı sıçtı ? ••••• Eğlenceli,deli dolu,komik, ormantik bir hikaye... Gülmek garanti koşşşş. Dikkat bağımlılık yapar ! Ve içinde küfür vardır rahatsız olan okumasın. ••••• KAPAK TASARIMI = Sloane Design Dostluk #5 Romantizm #40 İnstagram #1 BÜTÜN HAKLARI BANA AİTTİR ÇALINMASI DURUMDA GEREKLİ İŞLEMLER YAPILACAKTIR Yazmaya başladığım tarih : 20.06.2019

Kalp ve Damar Cerrahı olan Nehir Aslan'ın bir hastalıktan dolayı hamile kalma olasılığı düşüktür, ancak katıldığı bir etkinlikte kör kütük sarhoş olmasının ardından geceyi hiç tanımadığı bir adamla geçirir. Hastanenin başhekimi Yavuz Demir Sancar. ikilinin hayatları hiç ummadıkları bir anda küçük bir mucize ile birlikte kesişir.

Ben kilometrelerin yok sayıldığı aşklara inanmazdım. Kimse canlı kanlı görmediği bir insana 'Seni seviyorum' diyemezdi. Ve tükürdüğünü yalamayı seven ben, yine yanılmıştım. Yazılma tarihi 22 Nisan 2019 - 26 Eylül 2019 25.05&13.08&10.10.2019&24.11.20 Mizah #1 10.06.2019&01.05.2020 Texting #1 08.08&04.10.2019&25.11.2020 Romantizm #1 © Hikayenin tüm hakları saklıdır. ©

Evrenin ötesinde, bir yerlerde... bizim kaderimiz bağlandı. Kader, bizi bağladığı düğümlerin üzerine biraz zehir serpiştirdi. Koparmak isteyen kim olursa olsun, bizde dahil; zehirlenmeye mahkumdu. 🖤🗝️ • Bu kitap 18 yaşından büyük okuyucular için uygundur. • Karanlığın Aç Çocukları Serisi; Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seridir. Bütün bölümleriyle burada tamamlanarak final oldu.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...