Silahların sesi boşlukta yankılandı. Böyleydi işte kızın hayatı. Ansızın geliyordu intikam peşinden, sinsice...Talep ediyordu sahip olduğu canı, nereye kadar kaçabilirdi böyle? O da biliyordu, ölüm onun daimi sevgilisiydi. Nerede olursa olsun gelip buluyordu onu. Evindeydi, Çukurunda ama onun sahip olduğu çukur o kadar derindi ki, kendi içinde kayboluyordu. Belki de onun çukuru herkesi mahvedecek kadar karanlıktı. Herkese her şeyini kaybettirecek kadar... Azra, yıllar önce Rusya'ya gönderilen bir casustur ancak görevini tamamlayamadan, başka bir casus tarafından kimliği açığa çıkar. Rusya'dan kaçmadan önce bu casus tarafından vurulduğuna emindir ancak onu görememiştir. Şimdi çift taraflı ajan damgası yemiş ve ülkesine geri dönmüştür. Ülkeleri savaşa sürükleyecek kadar istihbarata sahip olan Azra, Çukura, kendi adını unutmadan önce evi bildiği mahalleye dönme kararı alır. Asıl çift taraflı ajanı ortaya çıkarma çabasında, Çukurun da işleri arasına karışan Azra, Yamacı, o çok sevdiği çocuğu ve şimdi karşısında duran adamı tüm bunların neresinde tutacağını bilemezken, kendi adını temizlemeyi amaçlar. Tilki, Kırlangıç, Azra, Vera... Sahip olduğu hangi kimlik aslında ona ait? Hangi kimlik onu bu savaştan çıkarabilir? Ona ait olan bir şey var mı hiç? Ve hangi savaş, savaşılmadan kazanılabilir?

'' En büyük hatalar sen ona sırtını verince ortaya çıkar.'' Önemli olmayan geri kalmış bir hikayenin sonunu getirmiştik. Birlikte bitirdik bu ilişkiyi şimdi arkasında duracaktım. Yaşadıklarımız pembe diziler gibiydi zaten. Düzenden sorumluydum ve öyle kalacaktım. Belki de öyle olsun istiyordum. Buraya aittim. Bunu ben yaratmadım bana altın tepside sunulmuştu. Bir cezayı hak ediyorsam bu ilişkiyi bitirdiğim içi değil de dostluğumuzu bitirdiğim için olmalı. Ne yaşanırsa yaşansın gerçek her zaman bir adım öndedir. mike bir seçim yapmıştı ben bir seçim yapmıştım. Onsuz yaşamayı göze almıştım. O da beni sadece patronu olarak görecekti. Çıkar ilişkisi yoktu. Yaşadığımız güzel anıların yerini iş arkadaşlığı almıştı. Biz bu tarz kavgaları sıklıkla yapıyorduk ama bu kez ciddiydi. Bu kez gerçekten bitmişti. Tek sorumlusu Sierra idi. Bir gram haz etmediğim bir kadın için terk edilmiştim resmen. Sierra , bilgisayar ustası aşağılık sürtükten fazlası değildi. Elimden gelse canını alırdım. Ama haksız yere hüküm verilmezdi çünkü burası düzendi. Burada hataya yer yoktu. Kalplerimize giden bir olmalıydık birlikte hareket etmeliydik.