Soğuktan donmuş ellerini cebinden çıkardı. Sadece bir kez kapıya vurması ile kapının açılması bir olmuştu. Hazırlıksızca karşısında duran adama baktı. Uzun saçları, kafasına taktığı berenin altına gizlenmişti. Sakalları her zamankinden daha da karışık ve uzun gözüküyordu. Kenarları kırışmış, çizgiler ile dolu gözleri dolu doluydu. Yaşlı yüzünde hüznün fırça darbeleri vardı. Sessizce, ağ tutmaktan halat bağlayıp çekmekten nasır tutmuş ellerini kapıdan çekerek geriye doğru adımladı ve içeriye girmesine izin verdi. Bu daveti bekletmeyip kar tutmuş botlarını önemsemeden, üşüyen ve gerilen bedenini sıcacık hava ile buluşturdu. İçeride yalnızca bir kanepe, üzerinde çaydanlık bulunan ve çıtırtılı sesleri ile insana huzur veren eski bir soba vardı. Başka bir zaman olsaydı, sobanın o sıcak ve dosthane kucağına kıvırılır keyfini çıkarırdı. Ancak bu şimdi imkansızdı. Kanepenin hemen çaprazında duran masanın üzerinde camdan yapılmış bir sürahi ve bardak duruyordu. Sonra onu gördü, battaniyesinin içinde tıpkı bir melek gibi uyuyordu. Dudakları pespembe bir düğmeyi andırıyordu. Küçücük diye düşündü, ne kadar da masum. Teni bembeyaz, kirpikleri uzundu. Kaşları neredeyse yok gibiydi. Gülümsedi bir an onun güzelliğine. "Herhangi bir değişiklik yok değil mi kararında?" Yaşlı adamın sesi ile ona doğru döndü. Yüzünde gördüğü endişeyi anlayışla karşıladı. Çünkü onunda içinde endişe fırtınası kopuyordu. "Hayır, Ali Osman Bey. Ben size bir söz verdim, bir anlaşma yaptık. Şimdi geri dönemem." Ali Osman, rahatladığını belli edercesine bir nefes verdi dudaklarından. "Senin bana ihtiyacın var, benim ona. Onunsa sana. Bunu sakın unutma." ©Tüm hakları saklıdır.| ©All Rights Reserved. -Yalnızca bu sitede yayınlanmaktadır. Başka hiçbir yerde iznim dahilinde yayınlanmamaktadır. Eğer kopyasına rastla

Büyük zorluklara göğüs germiş insanların hakkıdır mutluluk. Anlatmaya değer günlerin, içinden geldiği gibi yaşadığın bir hayatın olsun. Gözlerini kapatıp benimle konuşmak istediğin zamanlar için güzel anılar biriktir. Nerede olsa tanırım hüznü Boş umutlara inanmak yerine olmicak umutlara inanmak daha mutlu eder "yabancı kız"

Asıl intikam affetmektir... "Bana bir konuda yardım eder misin?" dediğimde gülümseyip "Hah şöyle. Tabi yardım ederim sen yeter ki gül." dediğinde ağzımda gevelemeyi bırakıp "Ben değişmek istiyorum. Yani güzelleşmek istiyorum. Hemde hemen bu gece başlayalım." dediğimde önce bozuldu ardından "Tamam ben diyetisyen ayarlim ve sana ev tutalım okuluda donduralım. Herkese yurt dışına gitti deriz." onu durdurup "Hayır başka okulda okuyacam zayıflayınca ve size karşı kapışıcaz dansta. Ama diyetisyende ve ev konusunda sendeyim." dediğimde gülüp sarıldı. Bende sarılıp yanağından öptüm. "Sen canını sıkma ben seni her halinle beğeniyorum." dedi. Göz göre göre sustuğum şeyler var. Kulak dele dele hatırlatıcam...

Kayra'ya olan sevgimi sorgulattı dedikleri ve yaptıkları. Ben niye her defasında Kayra'yı düşünüyorum... Gözümden akan yaşları silip öylece bakmaya başladım. Aşkın bitişi değilde beni üzen... Beni üzen şey Berzan'ın aşka aşık olupta benim üzerime alınmam...

İkizlerin bilinmeyen sırları, birlikleri ve aile bağları