"Taehyung, buradan gitmek istiyorum." • gizem/ gerilim

Baekhyun tüm riskleri göze alıp evini terk ederken bir gram bile pişmanlık hissi duymadı ancak bir kaçış olarak gördüğü o küçük şehirde işler beklediği gibi gitmedi. Takip ediliyordu, biri evine giriyor, eşyalarını karıştırıyor, ona tuhaf mesajlar gönderiyor ve arayıp çığlıklar dinletiyordu. Tüm bunlara rağmen ortada bir kanıt yoktu, sapığı kurnaz ve bir o kadar da acımasız bir şeytandı.

TANITIM-1 ‘’O-o g-geliyor.’’ Dedi titreyen sesiyle. Karşısındaki adama uzun süre baktı Baekhyun. Kimden bahsettiğini bile bilmediği adamın, korkunç bir insan olduğunu o anda anlamıştı. Çünkü karşısında asla kimseden kormaz diyebileceği bir adam, korkudan olduğu yere sinmişti. ‘’Chanyeol g-gel-liyor, B-baekh-hyun.’’ Jongin’in ismini söylemesiyle, uzun karanlık kolidorda bir kahkaha gürledi. Adım sesleri duyulmaya başladığında, Baekhyun içinde gezinen o küçük korkuyu bastırmaya çalıştı. Adım sesleri durduğunda, Jongin’in gözleri korkuyla titredi. Baekhyun, adamın tam arkasında olduğunu biliyordu ancak dönmeye cesaret edemiyordu. ‘’Hoşbuldum, Jongin.’’ Dedi derinden gelen kalın sesiyle. Nefesini ensesinde hissetti Baekhyun. Zaman ağır çekimde gibi ilerlerken, arkasına zamana ayak uydurarak döndü. Gözleri yukarıya doğru tırmanırken, adamın yüzünü görmek için, hiç acele etmediler. Yüzündeki kendisinden emin gülümsemeye takıldı ilk önce gözleri. Tehtidkar ancak bir o kadar güzel. Onun gözlerini es geçip kızıl saçlarına baktı bir süre. Oldukça yakışıklıydı ancak kardeşini öldürecek bir insan için bunları düşünmesi tamamen yanlıştı. Sonra Baekhyun, gözlerine geldi. Ve orada esir kaldı. -Chanyeollie Pop -

"Korkuyorum," diye fısıldadım, benim gibi ondan mahrum kalan geceye. "Sana ulaşacakken Güneş'in doğmasından çok korkuyorum."

"Neden saçların gri senin?" "Sen neden hastane kokuyorsan, ondan."