Birisi yaşamı ve iyiliği avuçlarının içinde gizleyip dokunduklarına bulaştırırken, diğeri ölümü, çiçek yetiştirir gibi herkesin yaşamının en derinlerine, topraklarına eker. Onları karşılaştıran tek şey ruhlarında gizledikleri o minik çocukların kalplerinde olmadıklarını sandıkları vicdan tahtlarıydı. ikisi de bu döngüde kendilerini kaybettiklerini düşünürken aslında bir şeyi kazanmışlardı, birbirlerini... "Resmen aynı yerde bulunan bir şeytan ve bir melektik ikimiz. O zaman melek ve şeytanın aşkı her yeri sarsan yeri yerinden oynatan bir şey olmaz mıydı? Belkide daha hiçbir şey başlamamıştı.."