«Τι νομίζεις πως κάνεις;» της γρυλίζει και εκείνη τον κοιτάζει στα μάτια, λες και θα υποκύψει από το βλέμμα της. «Δεν θα σου κάνω ξανά την χάρη Μαυρίδη. Αυτή τη φορά παίζω με τους δικούς μου όρους» του μιλάει αργά και καθαρά σαν να θέλει να εμπεδώσει και η ίδια αυτά που του λέει [...] «Μωρό μου, δεν μπορείς να παίξεις με δικούς σου κανόνες σε ένα παιχνίδι που δεν σου ανήκει [...], δεν είμαι εγώ σαν τα αγοράκια που συναναστρέφεσαι. Παίρνω πάντα αυτό που θέλω» της τονίζει κοιτώντας την στα μάτια. Η γυαλάδα των ματιών του της δείχνει πως λέει την αλήθεια. Η φωνή του είναι βαριά όσο της ψιθυρίζει τα λόγια του. «Τώρα σαν καλό κορίτσι, στήσου στον νιπτήρα και κοίτα πως μπορεί να σε γαμήσει ένας άντρας» την φιλά χαμηλότερα και νιώθει πως θέλει να εκραγεί, αυτή η κοπέλα μπορεί να τον πεθάνει [...] Η Άννα τον κοιτάζει πονηρά μέσα από τον καθρέφτη πριν του μιλήσει. «Μαυρίδη... κοίτα με εδώ [...] Μου είχες πει πως δεν θα ξανά συνέβαινε τίποτα μεταξύ μας. Δεν ξέρω κανέναν άντρα που να μην κρατάει το λόγο του. Ή μήπως δεν είσαι τόσο άντρας τελικά και είσαι από εκείνα τα αγοράκια που κοροϊδεύεις;»

Η Όλγα, μια νεαρή σχεδιάστρια μόδας και η κόρη ενός ισχυρού φαρμακοβιομήχανου, ζει μια ήρεμη ζωή στη Θεσσαλονίκη. Όλα αλλάζουν το βράδυ μιας δεξίωσης, όταν ένα παρορμητικό φιλί με τον Σταύρο - έναν επικίνδυνα γοητευτικό Υπουργό και αδελφό του πρώην της - γίνεται φωτογραφία σε πρωτοσέλιδα. Μέσα σε μία νύχτα, η ιδιωτική της ζωή μετατρέπεται σε δημόσιο θέαμα. Και ενώ τα ΜΜΕ, η κοινωνία και η ίδια της η οικογένεια στρέφονται εναντίον της, η Όλγα θα πρέπει να αποφασίσει: θα μείνει δέσμια του σκανδάλου ή θα το μετατρέψει στην αρχή της δικής της αλήθειας;

Έπρεπε να ξέρω πως ο Τζέιμς Μορς ήταν επικίνδυνος. Όχι επικίνδυνος ως προς τη σωματική μου ακεραιότητα, αλλά για την αξιοπρέπεια μου ως γυναίκα. Έπρεπε να ξέρω πως με το που δέχτηκα αυτή τη συνεργασία, θα γινόμουν έρμαιο των ορέξεων του. Έπρεπε να ξέρω πως κάθε άμυνα που έχτιζα, θα κατεδαφιζόταν στο τέλος. Έπρεπε να ξέρω. Έπρεπε να ξέρω και η αλήθεια ήταν πως...ήξερα. Πολύ απλά ήξερα και αποφάσισα πως η ευχαρίστηση μου ήταν πιο σημαντική από την αξιοπρέπεια μου όσον αφορούσε το σεξ. Το κυνήγι που υποσχόταν ένας γητευτής σαν τον Τζέιμς και το κρυφτό που αποφάσισα να παίξω εγώ ήταν ένας εξασφαλισμένος δρόμος προς την απόλυτη ηδονή. Αυτό το βιβλίο είναι η συνέχεια της ιστορίας μικρού μήκους 'ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ' που μπορείτε να βρείτε στο προφίλ μου.

Σάββας και Αριανα. Δυο φίλοι. Δυο καλύτεροι φίλοι. Μεγαλώνουν μαζί,ενηλικιώνονται μαζί,ερωτεύονται μαζί. Κάθε χρόνο η σχέση τους αλλάζει. Τι συμβαίνει όταν κρύβεις τα συναισθήματα σου επειδή φοβάσαι; Θα πουν το ΣΑΓΑΠΩ ή θα είναι αργά;

Η Ιφιγένεια, έζησε τα παιδικά της χρόνια και μεγάλωσε στο αγαπημένο της νησι. Έφυγε απότομα γιατί όσο αγαπημένο ήταν, άλλο τόσο το μισούσε... Ένας ξαφνικός θάνατος, τη γυρίζει όμως πίσω... Η σοφίτα κρύβει αρκετά μυστικά... Μυστικά και μια λίστα... Δεν ήθελε πολλά... Να κάνει πενήντα πράγματα πριν πεθάνει μόνο... Έχοντας τη λίστα για οδηγό, θα ξεκινήσει να ζήσει μέσα από τα μάτια της μάνας της και να κάνει όσα δεν έκανε εκείνη μόνο που, δεν υπολόγισε σωστά... Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται σε εκείνο το νησί τελικά. Και το σκοινί που κρατάει τη ζωή της, ειναι τεντωμένο. Πόσα μυστικά αντέχεις; Πόσο γερό είναι το νευρικό σου σύστημα; Μην ψάχνεις την αλήθεια εδω, είναι πνιγμένη και θαμμένη στα ψέματα και το αίμα... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Ως τώρα, αντιμετωπίσαμε τα γεγονότα. Τώρα, θα αντιμετωπίσουμε και την οργή των αγγέλων. Έρχονται νέες δοκιμασίες. Ανατροπές σε όλα όσα γνώριζαν. Αγάπη. Πάθος. Ένταση. Και ένας πόλεμος, που βρίσκεται στα χέρια τους, σαν ωρολογιακή βόμβα Αυτή είναι η συνέχεια από τους αγγελικά πλασμένους.

Η ανάσα του καυτή και σταθερή άγγιζε τον λαιμό μου... Ενώ το όπλο του άγγιζε το γυμνο δέρμα στα πλάγια της κοιλιάς μου... Η ανάσα μου κόφτη και τα μάτια μου πεταγαν σπίθες καθώς η κρυα λεπιδα του μαχαιριού μου άγγιζε τον λαιμό του... -Δεν σου έχουν πει ότι αυτοί που πολεμουν την φωτιά με φωτιά στο τέλος καταλήγουν με στάχτες μωρό μ; είπε με αυτή την κρυα, βραχνη φωνή του... ° ° Μας ειπανε να παιξουμε με την φωτιά... Κανένας όμως δεν μας είπε πως θα καιγομασταν....