"You're very responsible, Fushiguro." "Someone has to be." ___________________________________________ Tera Asakura never wanted to be a hero. A cybernetic genius with the ability to manipulate technology, gravity, and cursed energy, she was always meant to be an anomaly in the world of Jujutsu Sorcery. Found and taken in by Gojo Satoru after a dark past of bullying, betrayal, and loss, Tera kept everyone at arm's length, using sarcasm and boredom as her shield. But when fate dragged her into the center of the battle against curses, Tera had no choice but to evolve. Dubbed "The Copy Sorceress," she possesses an unmatched ability-to analyze, refine, and adapt any technique mid-battle, even those of the strongest fighters. She was the only one who could fight on even ground with Sukuna, the King of Curses, without breaking. The only one who could see through Kenjaku's manipulations before they even began. And yet, for all her intelligence, she never saw how much she had changed. From the lonely girl who kept herself locked behind a screen, to the fearless warrior who stood at the frontlines. From someone who pushed people away, to someone who found an irreplaceable bond-with her friends, with her teacher, and most importantly, with Fushiguro Megumi. But war is cruel. Tera fought. She bled. She sacrificed everything. For the life she never thought she would have. This is her story.

"Kimsesiz kaldım. Evsiz kaldım. Ne yapıcağım ben? Kimse istemiyor beni. Ben ne yapıcağım, Alparslan?" Gözlerimi kapattığımda saniyeler içersinde saçlarıma belli belirsiz bir elin temas ettiğini hissettim. Gerçeklik algımı yine yitirdim ama bu sefer hayal de olsa bu hayalin gerçekliğinde kalmak istedim. Alparslan elini omzuma yerleştirdi, saçlarıma küçük küçük temaslar uyguladı. Nefesi saçlarıma değdiğinde dudaklarından dökülen kelimeler bu sefer hayal bile olamayacak kadar sahte geldi. "Benimle evleneceksin." Kulaklarımın yanlış duyduğunu düşündüm. Öyle ki her iki kulağım da onun söylediği iki kelimeyi defalarca kez tekrarladı ve uğuldattı. Bir birine yapışan kipriklerim hızla açıldı. Parmağımın acısını unuttum, ağlayışlarımı durdurdum. Alparslan'ın göğsünden kafamı kaldırdığımda, suratıma yapışan saç tellerim ve kızarmış gözlerimle onun yüzüne baktım. "Ne?" Diye fısıldaya bildim sadece. Gözlerime öyle bir kararlılıkla baktı ki neye uğradığımı şaşırdım. "Ne duyduysan o." Dedi açıklama yapma gereği bile duymadan. "Benimle evlen." Yıllar önce beni severken bana evlenme teklifi ettiği yerde, şimdi benden nefret ederken ikinci kez evlenme teklifi ediyordu. Benimle evlen diyordu. Alparslan Kaleli. Onu terk eden kadına ikinci kez evlenme teklifi ediyordu. 🌊

"Kırılan dilden de, kalpten de sadece enkaz sesleri gelir."

"Seni gördüm." diye itiraf ettim. Yüzü şaşkınlığını belli ederken dudakları aralandı. "Neyi gördün anlamadım?" "O kızla seviştiğini." Yutkundu. "İçerde kucağında oturmuyordu sadece." "Eylül.." "Neden o kızı s*kerken gözlerinle de beni beceriyordun?" Sorumla dumura uğramıştı. Vücuduma sardığım ellerimi çözüp ona uzattım. Yakasından tutup kendime çekerken zorlanmamıştım. "Beni mi hayal ediyordun?" diye fısıldadım dudaklarına doğru. "H-hayır." Nefes alışverişi hızlanmıştı. Bacaklarımı aralayıp kendimi ona bastırdım. Kalçamı hareket ettirip sürtünürken kesik kesik nefesler alıyordu. "Eylül ne yapıyorsun?" Cevap vermedim. Ne yaptığımı bilmiyordum. Sadece sürtünüyordum. Kasığım istekle sızlarken bu isteği bastıramamış sürtünmeye başlamıştım. Bu çok iyi hissettiriyordu. Onun sertliğine kendimi sürtmek.. Yakasındaki ellerimi boynuna doladım. Elleri belime ve kalçama kaydı. Beni daha da kendine çekip mermerin ucuna kaydırdı. "Bu çok yanlış." desede kendini bana bastırıyordu. Belimdeki eli bacağıma kaydı. Bacağımdan eteğin altına.. Kadınlığıma değen parmaklarıyla başımı geriye atıp kısık sesle inledim. İç çamaşırımın üzerinden okşuyordu. Parmakları usulca yukarı çıkıp iç çamaşırımın içine kaydı. Eli artık direkt kadınlığıma temas ediyordu. "Sen neden izliyordun o kızı s*kmemi?" diye sordu parmağını klitorisimin üzerine bastırarak. Gözlerine baktım. "O kızın yerinde mi olmayı hayal ediyordun?"

21. yüzyıl modern Mısır prensesi x Antik Mısır'dan gelen (savaşçı-kralların soyundan) adam ❗️ Bu isimle yazılan ilk eserdir ve konusu da benim tarafımdan bir ilk olarak üretilmiştir. Özgün eserimin tüm hakları bana aittir. İlham adı altındaki uyarlamalar, benzerlikler ve tema kopyalamaları hoş karşılanmayacaktır.

"Her yerim toprak," dedim bir ölüden bahseder gibi. "Her yerin toprak." dedi bir çiçekten bahseder gibi.

İstediğim ne aşkın, ne de sensin. Bir gece ansızın giren bir yalancıydın sadece hayatıma. Şimdi hiç kimsesin. ✗ Serin Oflaz, bir partide kendini bildiğinden beri aşık olduğu Çağrı Demirer'i gizlice takip ederken kendini illegal bir motor yarışında bulur. Yarışanlardan birinin Çağrı olması dikkatini daha çok çekerken rakibi, Çağrı Demirer'in en büyük düşmanı Barlas Dusha'dır. Yarış çıkışı Barlas Dusha'nın yaptığı teklifi kabul etmesiyle hayatı hiç bilmediği rüzgarın arasında sürüklenecektir.

Vexillium serisi Abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas'a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla, kendisine sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, ve konuştu "Söyle abisi" --- Tüm hakları saklıdır. Senaryo çalınması durumun da gerekli işlemler başlatılacaktır.

Kötü kızlar hiçbir zaman kazanamazlar. Ve bu hikayenin kötü kızı benim.

Leya Deniz, Türkiye derecesi ile kazandığı okuluna gelirken hem ilk aşkını hem de ilk kalp kırıklığını yaşayacağını tahmin edemedi. Ama en kötüsü kırık güvenini sarmaya başlayan ve aynı fakülteyi kazanmış, okulun kurucusunun torunu Batur Alp'in ona hayatının en büyük yalanını söyleyeceğini de... Ortak arkadaşları Yağmur'un telefonunda Leya'nın kendinden çekindiğini yazdığı mesajı gören Batur, Çağrı ile yer değiştirdi, Leya'nın kalbine Çağrı adına sıkışmak zorunda kalmış Batur Alp olarak girdi. Bunu yaparken her şeyi göze almıştı. Ama atladığı bir nokta vardı. Asla gerçeğe dönmeyeceğini bildiğin bir düş çıkmazına sıkışmak, insanın kalbine bir hançer gibi saplanır; yerinden kan değil, gözyaşı akıtırdı. Ve yalancının mumu eninde sonunda söner, sönerken kalpleri de söker.