Hasret çift cinsiyetli bir birey olsa da, kırk hanelik köylerinin göz bebeğiydi...Fırat ise köyün korkulan delisiydi, kader onları bir araya getirince ise olanlar olacaktı...

Annesiz babasız büyüyen, kimsesiz bir genç kız... Oğlunu evlendirmek isteyen bir annenin "var mı düzgün bir kız?" diye haber salması... Ve kaderin bir anda aynı çatı altında buluşturduğu iki yabancı: Kimsesiz bir gelin ile Yüzbaşı rütbesine kadar yükselmiş genç bir asker. Tanımadan, bakışmadan yapılan bu evlilik daha ilk gecesinde bir imtihana dönüşür. Yüzbaşı'ya acil operasyon görevi çıkar ve adam, daha eşinin sesini bile doğru düzgün duyamadan evden ayrılmak zorunda kalır. Altı ay boyunca ne arar, ne sorar... ama kız her gün kapıya bakarak onun yolunu gözler. Ve bir gün... kapı çalınır. Bu hikâye; hiç tanımadığı bir adama emanet edilen bir kız ile savaşın yaralarını kalbinde taşıyan bir asker arasında, yavaş yavaş filizlenen sevginin hikâyesi. Fırat&Sare

Sapık: Kıvırcık buklelerini seviyorum. Sapık: Senin aksine gerçekten saçlarını seviyorum. Sapık: Elaya çalan gözlerini. Sapık: Kaşının kenarındaki küçük beni. Sapık: Gülünce kısılan gözlerini. Sapık: Herkes senin okulda ki halini seviyor. Sapık: Ama ben öyle değilim Şafak, yeni uyandığın zaman ki halini ve o çatallaşmış sesini duymak isterdim. Sapık: Dağınık saçlarında ellerimi gezdirmek. Sapık: Gülüşünü kimse görmesin diye elimle ağzını kapatmak isterdim. Sapık: Manzaram diyorum sen olsan. Sapık: Ne sigara içerdim be!