Her şehrin bir kalbi vardır. Bazen o kalp, atmaz... Kodlanır. Gece çöktüğünde şehir susmaz; bir çığlıkla, bir kartla, bir izle konuşur. Ve bir gün, o izlerin ortasında, bir kız uyanır Lotus. İnsan olmayı unutan bir dünyada, duygularını susturarak yaşamayı seçmiş biri. Ama geçmişin sesi, susturulamaz. Okulda başlayan cinayetler, sokaklarda yankılanan tarot kartları, ve her adımı izleyen bir gölge... Lotus'un içindeki sır çözüldükçe, kan, aşk ve kod birbirine karışır.

Başımıza gelenler kötüyse, daha kötüsünü hak ettik. Bu an Tanrı'nın bana hediyesiydi. Eğik başını bana çevirsin diye iyice yaklaştım. Hemen bana baktı. Gözlerinin içine bakarak kısık sesle konuştum. "Senin öldüğün bir dünyada yaşayamam, senin yaşadığın bir dünyada her gün ölürüm... Öyleyse ikimizde ölürüz sevgilim, olmaz mı?" Ölürüz diyemedi, yaşarız da diyemedi zira o imkansızdı. Öfkeden boynunda atan damarı gördüm. Sorumun ağzımın içinde kaybolacağı bir hızla dudaklarıma yapıştı. *** |Bu kitap yetişkin okuyucular için uygundur. Karakterler son derece toksik ve kurgu oldukça ağırdır. |Karanlığın Aç Çocukları Serisi, Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seridir. Bütün bölümleriyle burada tamamlanarak final oldu.

Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"

Kapak Tasarım: @dowoffıcial (@japoncivciv) Ölüm Ateşi adlı ilk kitap. İntikam bu dünyada insanın gözünü en çok kör eden şeydi her saniye aklınızda onu planlarken yakınınızda ki güzellikleri görmezdiniz bile İkimizin de intikam bu kadar gözünü kör etmişken birbirimizin farkına varamadık birimiz olmadan hayata nasıl devam ederiz diye düşünmedik sadece alacağımız intikama odaklandık ve ben bunun sonunda onsuz nasıl yaşayacağımı düşünürken beni onsuz bırakıp gitti.

"Hayat hadi denize girelim." Hayat: "Ben denizleri sevmem ki..." *** O günden sonra hiç bir şey normal olmadı... Herşey sarpa sardı, hayatı tamamen bitik durumdaydı Yağmurun... Acaba Yağmur eskisi gibi mutlu olabilecek mi? Hayatına aniden giren, Onu defalarca intiharın eşiğinden kurtaran adam birşeyleri değiştirebilecek miydi? Başına neler gelecek? Hayatına bu sırada kimler girecek? Aşık olabilecek mi? Bu ve bunun gibi soruların cevapları kitabın içinde... "Sen yoksan bende yokum... Hayat yoksa Yağmur yok!" 🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊