Mio zawsze czeka, aż przestanie padać, ale jest ktoś, kto zawsze marzy, żeby nigdy nie przestało padać. Ja tylko tłumaczę

Hazael przenosi się do nowej szkoły na pierwszą klasę liceum, mając na uwadze dwa cele: porzucić poprzedni związek, który zakończył się strasznie, i skupić się na zdrowiu psychicznym. Jest zadowolony z samotności i pozostania zamkniętym gejem, ale Bruno szybko wprowadza Hazaela do swojej grupy przyjaciół. Na początku Hazael myślał, że Bruno po prostu okazał zwykłą uprzejmość, zaprzyjaźniając się z nim, ale gdy ta dwójka zbliża się do siebie, Hazael zaczyna dostrzegać, że Bruno jest naprawdę samotny i walczył o nawiązanie trwałych relacji z innymi. Hazael uczy się otwierać na swoich nowych przyjaciół poprzez serię niezręcznych szkolnych tańców, imprez i akademickich zmagań. I chociaż leczy się z nowymi przyjaciółmi, nie może powstrzymać się od poczucia silniejszego połączenia z Bruno, który również wydaje się czuć to samo. Ja tylko tłumaczę. To nienalerzy do mnie.