Harry od trzech lat ucieka przed przeszłością. Przeprowadza się do Londynu przyrzekając sobie spełnić swoje jedyne marzenie - wybić się w branży muzycznej. Jednak nie dla wszystkich znajdzie się miejsce, a konkurencja jest ciężka. Tak jak jego przeszłość, która go dogania. Louis jest członkiem największego boybandu na świecie. Dostanie się tam oznaczało wiele ciężkiej pracy oraz poświęcenia części swojego serca i duszy. Wciąż jest szczęśliwy. Może nie tak szczęśliwy, jak mógłby być, ale kim jest, by narzekać? Gościnnie: Perrie jako współlokatorka Harry'ego, Niall jako jego menadżer oraz Liam i Zayn w roli kumpli z zespołu Louisa. Wszystkie credity dla autorki (green_feelings @ ao3)

Louis, ku swojemu przerażeniu, uczęszcza do elitarnego uniwersytetu, gdzie imię Zayn Malik coś oznacza, Niall Horan nie przestaje gadać, wszędzie stoją fortepiany, a Harry Styles, jedyny syn uzależnionego od narkotyków, psychicznie chorego byłego rockmana, ma perfekcyjny uśmiech i pozbawione emocji oczy. Wszystkie credity dla wspaniałej autorki Claire (Velvetoscar @ ao3, mizzwilde @ tumblr).

Harry od 5 lat jest zakochany w najlepszym przyjacielu. Przez większość czasu radził sobie z tym uczuciem, ale z każdym kolejnym dniem coraz trudniej mu udawać, że nic nie czuje do Louisa.

- Kto to Harry Styles? - Nie rozmawiaj z nim, jest niebezpieczny. - Dlaczego? - On zabił swojego ojca.

Opis: - Chodźmy do mojego samochodu, co? - Louis usłyszał Harry'ego, kiedy uniósł swoją głowę i spojrzał na niego. Ziemia ruszała się pod jego stopami, chociaż może tylko mu się wydawało. Podniósł swoją rękę, żeby go odepchnąć, bo, nie, to nie mogło dziać się naprawdę, jednak czuł się zbyt słabo. Jego ręka opadła tylko z powrotem po jego boku. Harry? Nie, on był za miły. Może po prostu zabierał go do domu? - Zabierasz mnie do domu? - wyszeptał niewyraźnie Louis, a jego przymknięte powieki drgały niespokojnie, kiedy wpadł na Harry'ego. Mógł usłyszeć, jak jego serce bije. Biło szybko. - Tak - odszeptał Harry, zdejmując swój płaszcz i nakładając go na ramiona Louisa, któremu wszystko wokół się rozmazywało. Nie miał bladego pojęcia, co się w ogóle działo. Byli chociaż ciągle w tej kawiarni? Wydawało mu się, że był pod wodą; kolory skakały wokół niego. - Zabieram cię do domu, kochanie. Autorka: BeyondxLawliet Zgoda: jest! Link do oryginału: http://archiveofourown.org/works/980098/chapters/1929611 Beta: Monika (www.badgirlfrombradford.tumblr.com) Za banner wykorzystany w okładce bardzo dziękuję Oli! (www.brzydka-nazwa.tumblr.com)