Aleyana leeft twee levens. Voor de wereld is ze een loyale officier van justitie - scherp, rechtlijnig, iemand die de waarheid verdedigt, zelfs wanneer die pijn doet. Maar achter dat uniform schuilt dezelfde duistere vasthoudendheid als haar vader, een man die regels naar zijn hand zette en nooit spijt toonde. Aleyana weet hoe je mensen doorgrondt, hoe je geheimen bewaart, en hoe je de controle behoudt - tenminste, dat denkt ze. Tot drie mannen haar evenwicht beginnen te breken. Bashir vecht in de ring, met elke klap een uitbarsting van woede en passie. Hij is rauw, eerlijk, en alles wat Aleyana nooit durfde zijn. Khalid is het tegenovergestelde - berekend, charismatisch en meedogenloos rechtvaardig. Hij daagt haar intellect uit, test haar grenzen en doet haar twijfelen aan wat juist is. En dan is er Nordine. De fout die geen fout voelde. De man met wie stilte genoeg was, bij wie zelfs zonde vertrouwd leek. Zijn glimlach ruikt naar gevaar, zijn stem naar herinnering. Hij was de enige die haar ooit echt begreep - en precies daarom moest ze hem verliezen. Wanneer hun werelden opnieuw botsen, vervaagt de lijn tussen wet en overtreding, liefde en schuld, macht en overgave. Aleyana ontdekt dat gerechtigheid niet altijd schoon is - en dat sommige waarheden beter verborgen blijven.

'Vanaf nu,' Jaouad kon enkel toekijken, waarom voelt het alsof dit de laatste keer is dat hij ooit in haar ogen zou kunnen kijken? Waarom voelt het aan alsof hij nooit meer een woord wissel met haar zal krijgen als deze? 'zelfs als ik iedere fout van mezelf accepteer, wat verschil zal het maken, als fouten gemaakt kunnen worden?' Ze blijft stil en kijkt hem lang aan, weeral. Jaouad stond er verslagen bij, hij wist dat ze een stap voor hem stond en hij wist wat voor stevige persoonlijkheid Elena had. 'Ik wil dat je weet, Jaouad, dat jij ons hebt laten eindigen. Door jou staan we nu hier en voor wat zal komen in de toekomst.' Jaouad verlaagt zijn blik, hij kan de confrontatie niet aan. Het was zoveel gemakkelijker om weg te rennen, dat is de reden dat hij altijd wegrende van de consequenties, omdat hij de pijn van verlies niet kan verdragen. 'Heb je nog iets te zeggen?' Vraagt Elena zachtjes. Jaouad kon deze keer geen nee zeggen want hij wist hoe ze terug zou kunnen schieten en hem weer aantonen dat hij spijt zal hebben. 'Ja,' Zegt hij zachtjes. Elena kon de angst in zijn ogen zien, ze zag de verslagenheid geprojecteerd op zijn lichaam. 'Ik hou van je, Elena,' Zegt hij zeer zachtjes. 'En ik zal voor de rest van mijn leven van je houden. Al hou je niet meer van mij, al wil je niet van mij houden, ik zal van je houden. Ik zal voor altijd van je houden, ik zal op je wachten, al moet ik mijn leven lang op je wachten, want jouw liefde is het enigste dat mij levend hield. Je hebt mijn hart, Elena, en waar je ook heen gaat, wees goed voor mijn hart, maar zoals ik al zei, mijn hart is enkel gemaakt voor jou om te breken.' Elena reageert niet, ze geeft geen antwoord. Ze wandelt naar hem toe en plaatst haar armen over zijn schouders. Ze kijkt naar hem op, ze kijkt hem recht in de ogen, terwijl Jaouad helemaal bevroren naar haar kijkt, want oh god, wat zal dit zware gevolgen hebben. 'Ben je zeker dat je geen spijt zal krijgen van je woorden?' Fluistert Elena zachtjes.

Nieuw verhaal: Voorbestemd Het meisje Fairouz dat in haar laatste studiejaar zit. Ze heeft een ruig verleden gehad en heeft geleerd dat hard werken beloningen oplevert. Had ik al gezegd dat ze een praktiserende moslima is? Dan is er Karim , die toevallig de slechte jongen is waar iedereen van houdt. Hij is slim, arrogant en erfgenaam van het bedrijf van zijn vader. Moslim bij naam maar zeker niet bij geloof. Niemand weet dat hij zoveel te verbergen heeft. Hij is beslist niet het type van Fairouz. Gezien hun jeugd samen, keert karim terug in het leven van Fairouz en laat haar als altijd geschokt achter. Wat gebeurt er als deze twee werelden botsen? Wat gebeurt er als ze elkaar ontmoeten? Zullen ze de lange reis die voor hun ligt kunnen overleven? Wat nog belangrijker is, zullen ze het samen doen? Ik denk dat we er maar achter moeten komen ... Voorbestemd is een verhaal van twee mensen die getraumatiseerd zijn en hun hele leven gekleineerd. Zodra deze twee zielen zich weer verbinden, is het alleen bekend bij Allah als wat er daarna gaat gebeuren.

Sena is een jonge meid van 17/18 jaar. Ze gaat verhuizen omdat haar ouders gaan scheiden. Ze is een lange tijd depressief geweest. Ze heeft veel meegemaakt in haar verleden. Nu ze eenmaal verhuist is zit ze op een nieuwe school waar ze nieuwe mensen leert kennen. Wat zal er gebeuren op haar nieuwe school? Krijgt ze nieuwe vriendinnen? Ontmoet ze misschien de liefde van haar leven? Is haar hele leven een leugen? Wie weet... (Dit verhaal zal geweld, wat hete scenes hebben en veel trauma's. Maar geloof me, je krijgt geen spijt😉) (Dit verhaal is nog lopende. Soms post ik een hoofdstuk maar niet altijd ivm dat ik het een beetje druk heb. Dus als je wil kan je dit verhaal later lezen. Maar geloof me het wordt een leuk verhaal😊. )

Ontdek alles over het leven van Marouane Ibn Said. Zijn vader is al wat jaartjes dood en met zijn moeder gaat het niet goed. Hij moet zelf het geld verdienen en ook zitten ze in de schulden. Hij werkt fulltime en moet nog naar school. Is dit niet teveel voor de 20 jarige Marouane?

Ze is nieuw in de stad. Hij kijkt naar haar alsof ze van hem is. Ze probeert afstand te houden. Maar sommige blikken zijn moeilijker te ontwijken dan kogels. En Ilias? Die heeft al besloten dat ze van hém is.

"Malak..." Zijn stem is zacht, bijna fluisterend, maar er zit iets onder. Iets onvermijdelijks. "Ik ben dit huwelijksspel zat." Hij stapt naar voren, langzaam, alsof elke centimeter die hij dichterbij komt de lucht zwaarder maakt. Zijn ogen blijven op de hare gericht, onbewogen maar brandend vanbinnen. Dan, zonder haar los te laten met zijn blik, legt hij zijn voorhoofd tegen het hare. Zijn adem is warm, zijn neus schuurt zacht langs de hare. Malak voelt hoe haar hartslag in haar keel klopt. De tranen prikken in haar ogen voordat ze het zelf doorheeft. "Wat... wat voor spel?" stottert ze, haar stem breekt. Ze weet niet meer welke woorden ze wilde zeggen of waarom ze überhaupt nog iets wilde zeggen. Dan gebeurt het. Zijn lippen vinden de hare. Zacht, maar vastberaden. Alsof hij de grens tussen hen in één adem besluit te doorbreken. Voor een paar seconden geeft ze zich over, haar hoofd leeg, haar lichaam gevangen in die ene aanraking. Dan duwt ze hem abrupt weg, haar vingers trillend op zijn borst. Haar adem gaat snel. Ze haalt diep adem, probeert haar stem te vinden. "Zei ik je niet," zegt ze langzaam, met een trillende ondertoon, "dat je nooit een vrouw moet zoenen waar je geen gevoelens voor hebt?" Zijn mondhoeken trekken nauwelijks merkbaar omhoog. Hij pakt haar pols, trekt haar met een ruk weer naar zich toe. Zijn andere hand glijdt naar haar kaak, houdt haar stevig vast. Voordat ze zich kan verzetten, voelt ze opnieuw zijn lippen op de hare, harder dit keer, intenser. Zijn vingers drukken zacht in haar huid, zijn adem vermengt zich met de hare. Wat betekent dit? Houdt hij ook van haar, net zoals zij van hem houdt? ✔️ Al mijn ficties, inclusief de korte verhalen en gedichten, zijn van mij✔️

Histoire d'amour

'Is hij er nou weer?' Anissa kan Zayn echt niet uitstaan. Al sinds ze klein zijn, is hij de vervelende jongen die haar altijd weet te irriteren. Maar tot haar frustratie is hij ook de beste vriend van haar broer Yanis én praktisch familie. Hoe harder ze probeert hem te vermijden, hoe vaker hij in haar buurt lijkt te zijn. Terwijl de spanning tussen hen steeds hoger oploopt, begint Anissa te twijfelen: zal die haat ooit verdwijnen, of maakt hij haar leven alleen maar ingewikkelder?

Het verhaal dat nog nooit iemand eerder heeft mogen en kunnen horen. Te moeilijk om in woorden te omschrijven.. te moeilijk om vanaf het begin alle flashbacks weer onder ogen te moeten zien en het dan na te vertellen. Tot vandaag. Het begin.. van mijn verhaal. Mijn naam is Lina. Ik ben 22 jaar. Ik heb de opleiding horeca succesvol behaald. Maar wilde toch wat anders doen. Namelijk administratief medewerker. Helaas ging dat na 2 jaar bikkelen niet meer voor mij. Door bepaalde omstandigheden thuis en in mijn omgeving. Ik probeerde en deed zo mijn best. Maar het was klaar. Ik besloot me uit te schrijven.... het deed pijn, want ik wilde zo graag. Gewoon zoals de normale mensen. Naar school gaan, hardwerken en hogerop komen. Ik zal alles proberen uit te leggen... vanaf de dag dat ik me uitschreef op school en afscheid nam van mijn 2 beste vriendinnen op school....tot aan mijn mislukte huwelijk en nog veel verder.