Bir kadın düşünün;Öğretmenlik yapmak için geldiği yerde töreye kurban gitmiş... Bir adam düşünün;Kalbine ve toprağa gömmüş acısıyla ayakta kalmış... Bir berdel düşünün;Karşılıklı nefreti birleştirmiş... Bir Mardin düşünün;Yine aynı göz yaşları toprağına dökülmüş... Bir Mardin kitabı düşünün;Bunların hepsini kapsamış...Peki ya diğer kitaplar gibi nefretle başlar aşkla mı biter?Yoksa nefretle başlayıp ölümle mi biter?Hadi buna okuyupta karar verelim....

BUKE 20 YAŞINA KADARERKEK GİBİ YETİŞMİŞ ASİ HIRÇIN İNATÇI BİR KIZ.TÖRENİN BARIŞ BERDELİ KARARIYLA BABASINI ÇİĞNEYEREK ANKARYA HEM OKUMAYA HEMDE YENİ HAYAT KURMAK İÇİN GİTMEK İSTER AMA BARAN TÖRELERİ BİLDİĞİ İÇİN BUKEYİ ZORLA MARDİNE GETİRİP EVLENİR VE KISA SÜREDE BUKEYE AŞIK OLUR .YA BUKE BU EVLİLİĞE KARŞIYKEN BARAN A AŞIK OLABİLİR Mİ? HER MUTSUZ UYANDIĞI GÜNE NALET SEBEBİNİ SEVEBİLİR Mİ? NEFRET ETTİĞİ ADAMI BENİMSEYEBİLİR Mİ?

Yorganın altında yazılmış naçizane şiirler.

Evin içinde sadece tek bir ses yankılanıyordu "o serseri ile evlenmiyeceğim" derken tek çaresi karanlık bir eve ve kötü bir eşe gitmesiydi bakalım hazalı evlilik hayatında neler bekliyor ?? Kitap kapağı : writerladyy

"Benden kaçabileceğini mi sandın? Nereye kaçsan bulurum seni. İntikamımı almadan sana yaşamak yok." O, Çınar Soyluydu. Bir çift yakıcı mavi gözlerin sahibi. * "Ben birşey yapmadım. Yalvarırım boşa beni artık. Bitir bu acıyı." Ben Gül Zaloğlu, berdele kurban giden kişi.

''Ölmek, acı çekmekten daha hafif bir cezadır.'' Elimdeki Pembe gülü dikenleri ile beraber, avucuma bastırdığımda akan kana boş bakışlarla bakmaya devam ettim. Kan, benim kaderimin çaresizliğini ortaya seriyordu. Benim kaderim buydu. Ben Kanı,Tehlikeyi ve Acıyı seçmiş bir kurbandım. Karşımda duran, soğuk bakışları ile beni izleyen katilime baktım bir süre. Soğuk bakışları kaderimin, şekil bulmuş hali gibiydi. Ben ölümle yaşamayı seçmiştim. Ben ölmek isterken, acı çekmeyi seçmiştim. Ve ben ruhumu bile bedenimde zor taşırken, bir bebeğin feryat dolu ağlamasıyla yaşama tutunmayı seçmiştim. Ben Acıya aşık olmuş, çaresiz bir kurbandım. Ben Ruhunda Derin yaralarla yaşamayı öğrenmiş biriydim. Ben Aslı Akaydı'm.

Zoraki evlilikle sınanan iki yüreğin hikayesi.

Her şeyden uzak,ailesi paramparça ama her şeye rağmen kendi ayakları üstünde durmaya çalışan bir genç kız. Devrim Atahan Yaşadıkları ve gördükleri sayesinde olgunlaşmış ama içinde bir yerde yaşayamadığı çocukluğunu az da olsa büyütmeye çalışan bir genç adam. Araf Yıldırım Karşılaşmaları Tesadüf eseri miydi yoksa Kaderin onlara oynadığı bir oyun mu? ღHer ne kadar kendi hikayemizin kahramanı olsakta,hayat bize her zaman kendimiz olma şansını tanımaz. Hikaye bizimdir ama kontrol kaderin elindedirღ

-devam et! diye bağırdım gözlerinin içine bakarak, bir an şaşırır gibi oldu ama hemen sonra gözleri öfkeyle kısıldı ve elini bacağıma atıp sıkmaya başladı..dudaklarını boynuma gömüp o hep çok sevdiğini söylediği köprücük kemiğimin üzerini sertçe ısırdı.ben acıyla inlerken bacağımı insafsızca sıkmaya devam ederek -ilkin değilim belli ki yumuşak davranmaya gerek yok! diye tısladı ve az önce ısırdığı yeri tekrar ısırdı.boynumda sıcak bir ıslaklık hissederken bağırmamak için dişlerimi sıkmak zorunda kaldım. aslında onu durdurabilirdim ama eğer yaparsam bana yada masumluğuma hiç bir zaman inanmayacaktı ve babasının tehditleriyle yoluna devam edecekti.. yol dediğimiz şeyse kuzey için bataklığın dibi oluyordu ki ben onu kurtarmaya çalışırken battığımı fark edememiştim. en önemlisi de beynimin bir köşesi intikam için devam etmesini istiyordu.. böylece kapanmamış hiç bir mevzu kalmayacaktı o yüzden suçlamalarına gözlerimi gözlerine dikerek soğuk kanlılıkla cevap verdim -yumuşak olma o zaman ama devam et! gözleri hepten kararırken ellerimi bileklerimden çekip yatak başlığına doğru kaldırdı ve hakkaten devam etti..... (devamı kitapta gençler)

Yetişkin İçerik. "Sen uyuşturucu gibisin. En kalitelisisin. En kafa yapanı. En zevk vereni." dedi nefesinin arasında. "Seni daha çok içmek istiyorum. Daha daha çok. Ama her şeyinle beni öldürüyorsun. Bu yüzden benim için altın vuruş sensin, sen."