Byun Baekhyun; ağabeyi Suho'nun asla evde tutmayı başaramadığı, sıkışıp kaldığı Doğu mahallesinde gece yürüyüşleri yapmayı alışkanlık haline getirmiş yaralı bir gençti. Bir gece yürüyüşün de karşılaştığı Park Chanyeol ise hayatını değiştirecekti. "Gözlerinin ardında büyük bir mezarlık, ölen her umudu için bir mezar vardı. Çok fazla umudu ölmüştü ve o hepsini gözlerinin ardına gömmüştü. Chanyeol ölü umutları olan ruhsuz adamdı."

Kapıdan çıktığımda onunla yüz yüze geleceğimi bildiğim gibi dudaklarımdan dökülecek olanları da biliyordum. Onu sevdiğimi söyleyecek, gözlerinin siyahındaki kırgınlığı görecektim. Aşk böyle bir şeydi işte... Bile bile ölüme gidiyor ve bunun için bir gram korku hissetmiyordun...

[Tamamlandı] "Baekhyun!" Biri sesleniyordu bana rüyamda. Tanıdık bir ses, tanıdık bir surat... Karşımdaki bendim ama sanki ondan farklıydım. Yaşadığı her şeyin ağırlığı ve pişmanlığıyla karşımda dikilen beden, aynılarını yaşamamam için rüyalarımdaydı. Benden istediği şey ise Chanyeol'u kurtarmamdı.(bir filmden esinlenilmiştir)

Baekhyun için Park Chanyeol hiçbir anlam ifade etmiyordu. Okulda göz ucuyla gördüğü ve hayatında yeri olmayan biriydi. Fakat Baekhyun, tanımadığı birine ait turuncu kapaklı bir defterde yazanları okumaya başladığında, Chanyeol onun hayatının merkezine oturmuştu.

Yaz mevsimi bizi bir arada tutan tek bahaneydi, göz göre göre bitiyoruz şimdi.

"Seni seviyorum Chanyeol. Deli gibi. O yüzden seni öldüreceğim için beni bağışla." Divus X Perditrix

"Seni sevdiğimi söylememi istiyorsan beni öldürmen gerekecek, çömez." "İyi. O zaman seni öldüreceğim."