Cherik Housemates AU --- A TURKISH TRANSLATION to this story is on this link --https://www.wattpad.com/story/158959251?utm_source=ios&utm_medium=pm&utm_content=share_writing&wp_page=create_story_details&wp_uname=ANTH0NYSTARK&wp_originator=PDxFTBTWkmrIH8H%2Bf8UJCpgyAAiCYVBCfmPIYINPVr%2FoPtu8HuoY6Szxd9PlfZoPpIKsLDSRn7KuPlE4QaeTYSM%2F8odg0Px%2F6%2FcqoaP8Wroy8CASKIaYRjY6656KpvTd&_branch_match_id=559780797431204453 ! Thank you to ANTH0NYSTARK for taking the time to do translate this story!

Erik and Charles have been recruiting mutants and training them. They seem like best friends, until Erik finds out what Charles is keeping from everyone. Everyone except Raven.

Gdzieś głęboko w sercu Mrocznej Puszczy Thranduil postanawia choć na chwilę uciec od świata. Decyzje jedynego syna są dla elfiego władcy coraz bardziej niezrozumiałe, dlatego dochodzi on do wniosku, że medytacja w skrytej w odległym wymiarze samotni dobrze mu zrobi. Dawno temu, w odległej galaktyce, Obi-Wan, Anakin oraz R2-D2 uciekają przed atakiem wyjątkowo zdeterminowanych napastników. Szukając najlepszej drogi ucieczki, młody padawan postanawia wlecieć w dziwną mgławicę, która okazuje się portalem do innego wymiaru. W Instytucie Xaviera dochodzi do od dawna wyczekiwanego spotkania mutantów i Avengers. Niestety, w wyniku wyzwolenia mocy kilkorga spośród obecnych dochodzi do otwarcia międzywymiarowej wyrwy, która wciąga niezbyt przyjacielsko nastawionych do siebie nawzajem herosów. Kapryśny los chciał, że wszyscy wyżej wymienieni trafiają w to samo miejsce - odizolowaną od reszty wszechświata, niemal wymarłą planetę, na której Loki odsiaduje jeden ze swoich licznych wyroków. Czy ktokolwiek uwierzy, jeśli napiszę, że wszystko skończy się dobrze? Oryginalna ilustracja autorstwa Sibandit: https://sibandit.deviantart.com/art/you-are-not-a-monster-514909826

Odgłosy walki docierały do niego z oddali wraz z okrzykami tych, którzy oddawali życie za Asgard. Dla Thora byli wszystkim. Dla Lokiego jedynie tłem kłamstwa, którego sam również był częścią. Kłamstwa utkanego przez Odyna. Kłamstwa, które od zawsze dawało o sobie znać, uwierało i dręczyło, by wreszcie runąć wraz z powrotem Heli i obnażyć prawdę. A choć ta prawda była przerażająco gorzka, dzięki niej Loki po raz pierwszy poczuł, że mógł oddychać. Nie musiał już udawać księcia żyjącego w cieniu brata. Nie musiał być Bogiem Kłamstw. Nie musiał być niczym, czym Odyn kazał mu być. Pozostawało jednak kilka pytań, na które Loki musiał sobie odpowiedzieć. Kim w takim razie był? Kim chciał być? Czy powinien stanąć u boku Thora? I kim właściwie był dla niego Thor? Odpowiedzi postanowił szukać w przeszłości, która choć bolesna, teraz nabrała zupełnie innego znaczenia i przyniosła cień nadziei na lepszą przyszłość. Na okładce znajduje się kadr z komiksu Loki: Agent of Asgard #13.

Nikt nie ma wpływu na to, w jakim ciele się rodzi, do jakiej rodziny należy, czy będzie stąpać po suchym lądzie, czy też od narodzin aż po kres dni będzie żyć na morza dnie. Choć decyzje mogą ukształtować drogę życia, nigdy nie zmienią jej początku. Niektórzy rodzą się jako królewskie dzieci władcy mórz Trytona, ale nie znajdują w swym losie szczęścia. Nikt nie rodzi się morską wiedźmą, a jednak być może dla niektórych właśnie taki los oznacza prawdziwą wolność.

Samotny rybak, samotna syrena i również samotny letni poranek. Parafrazując profesora Jana Miodka: historia o Warsie i Sawie to bajka, a Sawa to imię męskie. Może w takim razie wypadałoby tę bajkę opowiedzieć raz jeszcze? I może mogę zrobić to właśnie ja? Za odnalezienie motywacji do napisania tej miniaturki dziękuję profesorowi Miodkowi oraz całemu zespołowi polskich Ambasadorów. Opowiadanie zostało opublikowane w antologii "Tęczowe i fantastyczne", którą można pobrać za darmo tutaj: https://bit.ly/teczowe-i-fantastyczne Można je również pobrać jako pdf: https://lycoriscaldwelli.wordpress.com/2019/10/09/sawa/

Biegli nocą po petersburskich uliczkach, śmiejąc się zbyt głośno. I tańczyli na lodzie do utraty tchu, tworząc historię jedynie im znaną. Byli młodzi i szczęśliwi, a co najważniejsze nierozłączni, i tylko to liczyło się dla Yeleny Belovy.