Ulice Paryża zmieniły się na miasteczkowe ulice stanu Maine, sale baletowe na puste stacje benzynowe, wino na piwo popijane za starym kinem a spokój-na istny chaos. Uliczne światła są już tylko smugą, gdzieś w tle wyje syrena ale jej odgłos zagłusza bicie mojego serca. Wbijam palce w siedzenie by upewnić się, że to prawda, że wciąż jestem w tym przeklętym aucie. Krew szumi mi w uszach i mam wrażenie, że nie mogę złapać oddechu, w moich płucach jest tylko dym papierosowy, w oczach rozmazane światło a w głowie jego słowa powtarzające się jak zacięta płyta. -Chcesz poczuć coś znaczącego. Chcesz wiedzieć, że oddychasz. Czy ty jeszcze istniejesz? Zaciskam powieki a do moich uszu dobiega tylko jego cichy śmiech. Ja już nic, kurwa, nie chcę. Teenage drama but make it ~spicy~

Spójrz tylko na tych ludzi, cała biblioteka książek ocenianych po okładce. Dum spiro, spero.