''Şimdi sen seç Güneş'' Babama boş gözlerle baktım. ''Neyi baba?'' ''Hayatımızın her yerinde olan bir şey seç istiyorum'' Aklıma tek bir şey geliyordu. ''Kamera, buldum baba kamera istiyorum''

"O bana bakmaz." diye düşünmeyin. Aşk imkansız değildir.

"Beni tanıyorsun!" diye bağırdı kollarımı sıkmaya devam ederken. "Canımı yakıyorsun."  Sesim o kadar acizdi ki ben bile kendime inanamıyordum. "Beni. Tanıyorsun!"  Her kelimesine vurgu yaparak kulağıma doğru bir kez daha bağırdı. Kalbimdeki boşluğa anlam veremiyordum. Veya karşımdaki yabancının sözlerine. Başım hiç olmadığı kadar ağrıyordu. Ve... ve o küçük çocuk. Her gözümü kapadığımda karşıma dikilmiş beni seyrediyordu. Rüyalarımdaki çocuk ve karşımdaki yabancı... Sanki ortak bir yönleri vardı ; Gözlerimi açıp karşımdaki yabancının gözlerine baktım. Gözler... Gözleri aynıydı. İkisi de aynı şekilde bakıyordu bana. Başımdaki ağrı tekrar kendini hissettirdiğinde inledim. "Seni tanımıyorum." Belki onuncu kez diyordum ama o yine başını sallayıp beni susturdu. "Tanıyorsun." Bu kez bağırmıyordu. Tam tersi sesi titremişti. Yavaşça ellerimi bırakıp dizlerinin üstüne çöktü. Yanaklarındaki parlayan şey neydi? Ağlıyor muydu? Başımdaki ağrı dayanılacak gibi değildi. Arkamdaki duvara sırtımı biraz daha dayayıp başımı ellerimin arasına aldım. Gözlerimi sıkıca yumduğumda beynimin içindeki sesleri duydum bir kez daha. Çığlık atıyorlardı. Ve yine o sahne... Ama bu sefer farklı bir şey daha vardı. Her zamanki sahnenin aksine, bu sefer devamı da vardı. Gözlerimi açtığımda dehşet içinde karşımdaki adama baktım. Onu hatırlıyordum. Geçmişimdeki diğer YARIM'ı hatırlıyordum....

İnsanları ne mutlu edebilirdi. Fazla sevgimi yoksa paramı... Aklımda cevabını bilmediğim sorular... İnsanlar parası yüzünden sevmediği işleri yapıp,var olmak için mutsuz hayatlar sürüyor ,çoğu insan birbirleriyle çıkar ilişkisi kuruyor.Bense bu dünyada kendime bir yer arayıp bulamayanlardanım. Zihnimi kaplayan düşüncelerden çalan telefonun sesiyle sıyrıldım. "iyi günler Zehra hanım bugün saat ikideki randevunuz vardı ." "tamam yelda Hanım hatırlatmanız için teşekkür ederim." Etrafımdaki insanlara göre ben bir deliydim çünkü onlar gibi eğlenemiyor,onların tabiriyle bu zamanda yaşamıyordum.Uzun zaman psikolojik yardım almadan hayatımı devam ettirdim doğru bildiniz bende pisikologlara karşı olanlardanım taki o güne kadar en sevdiğim mevsim olan sonbahar ağaçları o sararan yaprakları küçükken tek arkadaşım olan babamla tek anım dökülen yapraklara basmanın çıkardığı o ses ve kahkahalarımız... sahi ben ne zaman bu kadar yalnızlaştım bir eylül günü insanlar değisti zaman değisti...

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★

Darken rahl bir kahinden bir arayaciğinin doğacaği ve Kehanete göre gelmis geçmiş en büyük kötülük olan Rahli öldürmesinin kaderi olduğu bilinmektedir bu yolda itirafçı ve büyücü eşlik ediyor ... Benim ilk hikayem iyisiylede kötüsüylede ilk hikayem yorum yapmayı unutmayin simdiden tesekkurler

MüziK'lerde DİNLENİYOR 1 - 2 Kitaplarının Devam Kitabıdır.. ~Sadece Klasik ve Sözsüz Müzik Önerilerinden Oluşacaktır..~ "Müzik, hissin uğultusudur." (Oscar Wilde)

~MüziK'lerde DİNLENİYOR 1'in devam kitabıdır~ "Müzik, ancak hissedebiliyorsam gerçektir." -Ray "Müziksiz hayat bir hata olurdu." -Nitzsche {KAPAK TASARIMI ŞAHSIMA AİTTİR.}

- Biliyor musun şarkılara neden "parça" deniyor? İhtiyaç duyduğunda bazıları eksik bir yanını tamamlıyor. "Bırakın, müzikle öleyim." (Mirabeau) "Müzik dünyaya hükmeder." (Martin Luther) "Müzik sonsuzluğun anlatımıdır." (Schelling) {KAPAK TASARIMI ŞAHSIMA AİTTİR.}