Bir Yıldız'a tutuldu Cihan. Gölgesinde demlendi, ışığında huzura kavuştu. Gün geldi öfkesiyle kavruldu gün geldi yokluğunda yüreği buz tuttu. Amansız bir karanlığın yörüngesinde kâh ona tutundu kâh boşluğunda savruldu. Karanlık bir gece hançer gibi delip geçti Cihan'ın mevsimlerini. Umut Yıldız'ını da alıp aşılmaz uzaklarda kayboldu. Ve acı zamana yenildi. Zaman en acımasız düşmanken acılarını unutturan en büyük ilaç oldu. Ve karanlıkta kaybolmuş bir dua tekrar ışığı buldu: İyiyim... İyiyiz... Biz hep iyi oluruz...

Chars babası ölüp ailenin başına geçmek zorunda kaldığında bütün hayallerini yüreğinin en ücra köşesine gömdü... O artık İtalya'nın en ünlü mafya ailesinin başındaydı ve sert, acımasız adam rolünü üstlenmekten başka çaresi yoktu... Ta ki çocukluk aşkı, kuzeni April'a olan aşkını itiraf edene kadar...

Bir kadının cesaretindedir aşk...