"𝐔𝐭𝐨𝐧𝐚̨𝐥̷𝐞𝐦 𝐰 𝐤𝐮𝐬𝐳𝐚̨𝐜𝐞𝐣 𝐧𝐚𝐭𝐮𝐫𝐳𝐞 𝐠𝐫𝐳𝐞𝐜𝐡𝐮, 𝐧𝐢𝐞 𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐚̨𝐜, 𝐳̇𝐞 𝐭𝐨 𝐰𝐥̷𝐚𝐬́𝐧𝐢𝐞 𝐨𝐧 - 𝐰 𝐬𝐰𝐞𝐣 𝐧𝐚𝐣𝐜𝐳𝐲𝐬𝐭𝐬𝐳𝐞𝐣 𝐩𝐨𝐬𝐭𝐚𝐜𝐢 - 𝐳𝐦𝐚𝐧𝐢𝐩𝐮𝐥𝐮𝐣𝐞 𝐦𝐨𝐣𝐚̨ 𝐩𝐞𝐫𝐜𝐞𝐩𝐜𝐣𝐚̨, 𝐭𝐰𝐨𝐫𝐳𝐚̨𝐜 𝐢𝐥𝐮𝐳𝐣𝐞̨, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐚̨ 𝐬𝐚𝐦 𝐳𝐚𝐩𝐨𝐜𝐳𝐚̨𝐭𝐤𝐨𝐰𝐚𝐥̷𝐞𝐦." 𝐓𝐫𝐲𝐥𝐨𝐠𝐢𝐚 "𝐒𝐦𝐚𝐤 𝐆𝐫𝐳𝐞𝐜𝐡𝐮" #𝟐 Co się stanie, kiedy zatracony we własnej iluzji, stracisz ostrość konturów rzeczywistości, nie odróżniając prawdy i kłamstwa? Nyxx Morelli, trzydziestojednoletni, znany na całym świecie iluzjonista, był chwalony i podziwiany przez wielu, stając się autorytetem młodego pokolenia. Mimo to miał słaby punkt. Była nim relacja z bezwględnym i surowym ojcem - człowiekiem, którego imię w świecie mafijnym wypowiadano niczym grzech, a twarz zwiastowała ludzką zagładę. Zatrzymany w jego sidłach, wiedział, że nie ucieknie od piekła, którego zapewnił mu ojciec. Dlatego, gdy wyrusza na misję na jego natychmiastowy rozkaz, by rozbić największy szlak przemytu narkotyków w historii ludzkiej egzystencji, wie, że musi nałożyć na siebie fałszywą maskę i zrobić to, co najlepiej potrafi. Wyjeżdżając na Syberię, w Rosji, spotyka się z nieobliczalnym chłodem tego kraju i nieokiełznanym ogniem, który doświadczy w ramionach pewnego mężczyzny - tego, który od początku znał sekret Nyxx'a, a teraz miał za zadanie go zniszczyć, zanim to Nyxx zniszczy jego.

„𝐉𝐞𝐣 𝐩𝐢𝐞̨𝐤𝐧𝐨 𝐛𝐲𝐥̷𝐨 𝐠𝐫𝐳𝐞𝐬𝐳𝐧𝐞, 𝐚 𝐣𝐚 𝐛𝐲𝐥̷𝐚𝐦 𝐰𝐫𝐨𝐝𝐳𝐨𝐧𝐲𝐦 𝐠𝐫𝐳𝐞𝐬𝐳𝐧𝐢𝐤𝐢𝐞𝐦, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐲 𝐧𝐢𝐞 𝐛𝐚𝐥̷ 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐮𝐥𝐞𝐜 𝐩𝐨𝐤𝐮𝐬𝐢𝐞" 𝐓𝐫𝐲𝐥𝐨𝐠𝐢𝐚 "𝐒𝐦𝐚𝐤 𝐆𝐫𝐳𝐞𝐜𝐡𝐮" #𝟏 Donelle Morelli to pierworodna córka Anastasi Morelli, szefowej włoskiej mafii, która wzbudza lęk w najodważniejszych. Jej los był już od dawna przesądzony - każdy jego szczegół został rozważnie zaplanowany przez jej matkę. Donelle posługując się jej technikami, nauczyła się dominacji oraz władzy, które już wkrótce miały być jej narzędziami, gdy obejmie tron nielegalnej organizacji. Dziewiętnastoletnia kobieta jest przyzwyczajona do wiecznego posłuszeństwa innych oraz respektu wobec jej osoby. Niestety prezydentka szkoły „Hasvern", którą Donelle ma za zadanie owinąć sobie wokół palca, żyje na własnych zasadach. A czego nie znosi najbardziej na świecie? Ludzi, którzy mówią jej, co ma robić, a przede wszystkim tych, którzy z arogancją wypisaną na czole przechodzą przez życie, oczekując szacunku - tak po prostu. Donelle szybko orientuje się, że kobieta nie jest taka jak inne, które dotąd spotkała na swojej drodze. Wiedziała jedno - musiała odegrać swoją rolę do ostatniego aktu, nawet jeśli w grę weszły emocje, na które nigdy nie miało być miejsca. Prawda była bezlitosna, a sekrety Donelle nie mogły ujrzeć światła dziennego. Inaczej 𝐎𝐍𝐀 odwróciłaby się przeciwko niej - a to pogrążyłoby ją w jeszcze większej udręce.